ThaliaFan.com

Thalianın dünyasına hoşgeldiniz
 
AnasayfaPortalliKayıt OlGiriş yap

 

Hareket Vakti

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
Sayfaya git : 1, 2, 3  Sonraki
Yazar Mesaj
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Hareket Vakti   Perş. Şub. 07 2008, 18:25

HAREKET VAKTİ

Adım Elif.Üniversite öğrencisiyim.Ankara
Üniversitesi/Bilgi ve İletişim Teknolojileri bölümünde okuyorum.Okulun
ilk yılıydı.Yeni yeni arkadaşlar ediniyordum.En yakın arkadaşlarım
Esen,Ceyda ve Gizem’di..Yine herhangi birgün...


Elif: Kızlar ben eve gidiyorum.Siz gelmeden biraz yemek yapacağım,biliyorsunuz sıra bende.
Gizem: Aa evet,kızlar ne isteyelim ne yapsın bize?
Elif: Gizeeeem!
Gizem:Tamam,sustum...
Elif: Evet,tamam...Eve giderken düşüneceğim.
Ceyda: Et olmasın da!
Elif: Tamam merak etmeyin... (:

Fakültenin bahçesinde yürüyordum yavaş yavaş.Bir yandan da
düşünüyordum ne pişirsem diye...İleride bir kalabalık gördüm.Yaklaşınca
da bir gitar sesi ve gitara eşlik eden güzel bir ses.Aralarına bende
girdim.Bir grup toplanmış hem çalıyor hemde söylüyordu.Söyledikleri
şarkıları daha önce duymamıştım,sanırım kendileri yazmışlardı.Hepsine
tek tek göz gezdirdim.En başta oturan çocuk söylüyordu bütün
şarkıları.Diğerleride eşlik ediyordu.Yanımda bir kız vardı,ona sordum.


Elif: Bizim okuldan mı bunlar?
X: Evet.Ama konservatuar okuyorlarmış.
Elif: Hmm..Güzel çalıyorlar.
X: Evet.Geçen yıllarda konser bile verdiler.
Elif: Hadi ya!
X: Evet.Bu yıl onların üçüncü yılı.Geldiklerinden beri,her yıl konser verirler.
Elif: E doğal,bende böyle güzel çalıp söylesem bende konser veririm.

Oradan ayrıldım.Sonra kantinde bizim arkadaşları gördüm.Birazda orada oyalandım.


Elif: Hadi millet kendinize iyi bakın,ben gidiyorum.
Sercan: Akşama sizdeyiz kanka.
Elif: Başımın üstünde yeriniz var.Sabaha kadar inekleriz.
Burcu: Ooo hemde nasıl! Hadi akşam görüşürüz.
Elif: Görüşürüz.

Tam önüme döndüğümde o grubu gördüm.Sırtlarında gitarlarıyla gidiyorlardı.Yanlarına gittim.Grubun başındaki çocukla konuştum.

Elif: Merhaba...

Gözlerime baktığı an orada ölebilirdim... (= Yemyeşil gözleri nasılda ışıldıyordu.

X:Merhaba.
Elif: Sizi dinledim.Çok güzel çalıyorsunuz ayrıca sesin,çok güzel.
X: Teşekkürler.Neredeyse hergün buradayız,yine dinlersen sevinirim.
Elif: Aaa,evet! Tabii,fırsat bulduğum her an dinlerim.
X: Görüşürüz öyleyse.Bu arada ben Emre.
Elif: Aaaa memnun oldum bende Elif.
Emre: Bende memnun oldum Elif.Görüşürüz.
Elif: Görüşürüz.

Bi süre arkalarından bakakaldım.Sonra ‘kendine gel Elif’ deyip
yürümeye başladım ama düşünmeden edemiyordum.Bir zamanlar şıpsevdinin
tekiydim...Sonra sınava hazırlanırken ara verdim böyle şeylere...Uzun
zamandır hayatımda aşk yoktu.Belki onunla olabilir diye düşündüm.Sonra
saçmaladığımın farkına vardım.Daha göreli 1 saat bile olmamıştı...Böyle
düşüne düşüne yürürken eve vardığımı farkettim.Akşam kalabalık
olacaktık.Onun için bol bol,çeşit çeşit yemek yapmaya başladım.Annemi
arayıp birkaç değişik tarif aldım.Ve hazırdı,Esen’in en sevdiği
mercimek çorbası,Ceyda’nın en sevdiği İzmir köftesi ve Gizem’in en
sevdiği salata ve tabii benimde... (: Yanına da bir tatlı yapayım diye
düşündüm...Yanına da ekmek tatlısı yaptım hem kolay hemde basit... (:
Derken kapı çaldı.Bizim kızlar içeriye girdiler...


Gizem: Vaay,Elif döktürmüşsün!
Elif: Valla hepinizinde en sevdiği yemekleri yaptım ama dokunmak yok,az sonra Sercan’lar gelecek ondan sonra!
Esen: Yaaa,ama biz çok acıktık!
Ceyda: Öff,İzmir Köftesi yapmış,canım benim!
Elif: Ceyda uzak dur mutfaktan!
Gizem: Dolaba bakın tatlı da var!
Elif: Şşşşt! Uzak durun dedim ama!
Esen: Kızlar elif haklı,şimdi onları beklemeden oturursak ayıp olur.
Gizem: Esen,ne oldu sana bi anda değiştin!
Esen: Bu saate kadar bekledik,yarım saatte dayanabiliriz değil mi Gizem?
Gizem: Tamam savunmamı bitirdim!

Kapı çaldı.Sercan’lar gelmişti...

Sercan: Elif,neler yaptın bakalım,ev mis gibi kokmuş,uzun zamandır ev yemeği yemedim!
Elif: İyi olmuş o zaman bugün yiyeceksin!
Orçun: Vay Elif,bizim beceriksiz Elif’i görüyor musun!
Elif: Orçun kafana terlik ister misin?
Orçun: Tamam yaa şaka yaptım.
Burcu: Valla bunlara yemek yapmayı öğretmek lazım baksana kızım yazık şunlara. (:
Elif: evet,en kısa zamanda öğrenin. (:

Sofrayı hazırladık.Sonra hep birlikte yemeklerimizi yedik.Çok
beğendiler.İçimden anneme teşekkür ettim... (: Tekrar kapı çaldı.Bi
baktım Ceyda’nın Mete’si ve Esen’in Ayhan’ı gelmiş.


Elif: Ooo beyler,hoşgeldiniz.
Mete: Bayağı da kalabalıkmışız!
Elif: Evet,finaller için birlikte çalışacaktık.
Ayhan: Sorun değil.
Elif: Mete için sorun ama! (:
Mete: Merhaba arkadaşlar.
Bizimkiler koro halinde: Oooo eniştelerimiz gelmişler!
Ayhan: Çok durmayacağız değil mi Mete!
Mete: Aaa şey,evet.Size ayıp olmazsa ben Ceyda’yı 1 saatliğine kaçırabilir miyim?
Burcu: Aaa bide soruyo musun Mete,bizde zaten bu kızdan nasıl kurtulalım diye düşünüyorduk! (:
Ceyda: Bi terlikde ben atacağım!
Elif: Tamam tamam hadi çıkın siz...
Ceyda: 1 saate dönerim ben.
Elif: Tamam canım.
Orçun: Eee anlat Ayhan nasılsın? Mete enişteden bize hayır yok!
Ayhan: Öyle deme yaa..Ne zamandır Ceyda’yla görüşemiyormuş.Malum,o bizim gibi okumuyor okulu bitmiş adamın!

Onlar sohbete dalmışlardı..Bense dalgın dalgın gülümseyerek
onları izliyordum...Demek hocalarımın anlattığı üniversite hayatı
böyleymiş diye geçirdim içimden...


Burcu: Oooo bizimki dalmış gitmiş.Emre’yi düşünüyo heralde!

Burcu’nun ‘Emre’ demesiyle yerimden sıçradım!

Elif: Emre de kim?
Burcu: Bak bak baaak,bugün gittin konuştun ya hani şu gitarcı çocuk!
Elif: Öff Burcu tamda unutmuş...Ayy ne yaptım ben yaa!
Esen: Elif,yoksa!
Elif: Yoksa ne!
Gizem: Aşık mı oldun?
Elif: Aaaa hayır canım ne aşkı ne diyosunuz Allah Allah,iki sene boyunca olmadı bundan sonra da biraz zor olur!
Orçun: Elif,yeme bizi.Bugün nasıl konuştuğunu gördük onunla.
Elif: Orçun sende mi ya!
Sercan: Kasmayın benim Elif’imi,boşver elif takma sen onları.
Elif: Sağol Sercan,sende olmasan!
Sercan: Neyse,bu konuyu kapatalım.Sizinde finalleriniz yaklaştı değil mi?
Esen: Evet sorma yaa,bu hukuk ne zor işmiş!
Ayhan: Valla benimki de zor abi,işletme!
Elif: Zor zor deyip durmayın asıl zor olan bizim ki!
Sercan: Bence de.
Burcu: Herkesin bölümü kendine göre zor arkadaşlar.
Gizem: Yani.Ben ne yapayım,benim ki de tıp!
Elif: Neyse neyse,hadi yukarı çıkıp ders çalışalım artık,bu kadar çene yeter!
Orçun: Bence de!
Elif: Siz çıkın bende birer kahve yapayım.
Orçun: Offf Elif süpersin sen yaa! Hergün buradayım ben artık!
Sercan: Oha be oha! O zaman bende buradayım!
Elif: Tamam hadi çıkın.(:

Kahveleri yaptım hepsine de verdim. Kapı çaldı.Gelen Ceyda’ydı.Biraz suratı asıktı.

Elif: Ceyda,neyin var?
Ceyda: Yok bişey.Bizimkiler yukarıda mı?
Elif: evet,çalışıyorlar.
Ceyda: Zahmet olmazsa bi kahve yapsan.
Elif: Zaten hazırdı,al.
Ceyda: Sağol.
Gizem: Ceyda,sen mi geldin?
Ceyda: evet,ve yukarı çıkıyorum.

Gizem bana kaş göz işareti yaptı.Bende bilmem anlamında ellerimi
kaldırdım.Yukarıya çıktık.Saate baktığımızda 5’e geliyordu.9’da
herkesin de dersi vardı.


Sercan: Hadi beyler kalkalım!
Orçun: Bence de abi,uyuyup kalacağım yoksa.
Burcu: Kızlar ben buradayım.
Esen: Tamam sen kal.

Sercan’lar gittikten sonra kızlar kendi odasına çekildi.Burcu’da
salona geçti.Bende odama geçtim.Kendi kendime düşünürken uykuya
dalmışım...


Gizem: Elif kalk saat 8 buçuk!
Elif: Hadi yaa,ama ben uykumu alamadım daha!
Gizem: İyi sen bilirsin biz çıkıyoruz.
Elif: Tamam tamam durun,geliyorum!
Esen: Kalkmamış mı hala?
Gizem: Şimdi kalktı,Ceyda kalktı mı?
Esen: Onu da şimdi uyandırdım.

Yola çıktık...Yavaş yavaş gidiyorduk.


Esen: Ceyda,iyi misin canım?
Ceyda: Ben gayet iyiyim,asıl sizin neyiniz var Allah aşkına,hepiniz de dünden beridir bana takıldınız kaldınız!
Elif: Suratın beş karış bilmem farkında mısın?
Ceyda: Öfff!
Gizem: Mete mi bişey yaptı?
Ceyda: Kızlar hiçbir şey olmadı.Lütfen kapatın bu konuyu.
Gizem: İyi,tamam!

FaKültenin kapısına geldik.O sırada Emre dışarı çıkıyordu.Birden bağırmışım,sonra öyle utandım ki!

Elif: Emree!

Yine o yemyeşil gözleriyle gülümseyerek bana baktı.

Emre: Günaydın.
Elif: Ayy,pardon bağırmışım birden.
Emre: Önemli değil... (:

Bi ara arkama dönüp baktım.Bizim kızlar birbirlerini dürtüyordu.Gözlerimle işaret ettim gidin diye.Hemen tüydüler! (:

Elif: Şeey,sabahın bu vaktinde ne işin var burada?
Emre: Ya konser ayarlıyoruz da yine onun için.
Elif: Konser mi vereceksiniz?
Emre: Evet.
Elif: Ne zaman?
Emre: Mayıs gibi!
Elif: Şimdiden mi ayarlamaya başladınız?
Emre: E anca!
Elif: Vay bee! Konservatuar okuyorsun değil mi?
Emre: Evet sen?
Elif: Bilgisayar.Yani kısaca bilgisayar diyorum.Bilgi ve İletişim Teknolojisi.. (=
Emre: Hmm...Anladım.Geleceği olan bir meslek dalı.
Elif: evet,senin de öyle.
Emre: Ama ben onun için yazmadım burayı.Müzik benim herşeyim.Müziksiz yaşayamam.Hele de kendim çalıp söylemezsem olmaz.
Elif: Güzel...
Ceyda: Eliiif artık gelsen diyorum yoksa geç kalacağız!
Elif: Tamam geliyorum sen git! Kusura bakma,gitmem gerek!
Emre: Yoo sorun değil.Bugün 3 gibi buralarda mısın?
Elif: Evet buradayım.Gelecek misin?
Emre: Geleceğim.O zaman görüşürüz olur mu?
Elif: Görüşürüz.

Tam elimi kaldırmıştım ki el sallayacakken,eğilip yanağımdan öptü.Bense şaşkınlık içinde ona bakakaldım...

1.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   C.tesi Şub. 09 2008, 03:53

2.Bölüm

Ben ona şaşkın şaşkın bakmaya devam ediyordum.

Emre: 3’te görüşürüz.
Elif: Görüşürüz.
Ceyda: Eliiiif hadisene yaa geç kaldık!
Elif: Tamam tamam geldim.

Dersimiz saat 12’de bitti.Fakültenin bahçesinde oturuyorduk.

Ceyda: Ben eve gidiyorum geliyor musun?
Elif: Yok ben akşama doğru gelirim,sen git.
Ceyda: İyi peki,görüşürüz.
Elif: Görüşürüz.Haa Ceyda dur bi dakika!
Ceyda: Ne oldu?
Elif: Dün,dün neler oldu?
Ceyda: Birşey olmadı.
Elif: Bak,tamam söylemek istemiyorsun,bari yalan söyleme.
Ceyda: Sonra konuşalım mı Elif,şimdi eve gitmek istiyorum!
Elif: Peki,tamam.Sonra konuşacağız ama.
Ceyda: Tamam.Görüşürüz.
Elif: Güle güle.

Ceyda’nın arkasından bakıyordum,öyle düşünceliydi ki! Bir sesle irkildim,evet bu O’ydu,Emre’ydi!

Emre: Kime bakınıyorsun?
Elif: Aaa Emre! Erkencisin!
Emre: Evet,son derslere girmedim.
Elif: Hmm...
Emre: Sen neden buradasın bu saatte?
Elif: Benim dersim erken bitti.Orçun’ları bekliyordum.
Emre: Öyleyse ben gideyim.
Elif: Hayır hayır,öyle demek istemedim!
Emre: Tamam canım,şaka yaptım bende. (:

Derin bir nefes aldım...

Emre: Ne o dertli gibisin?
Elif: Yoo,sadece bi arkadaşımı düşünüyordum.Sevgilisiyle aralarında bir sorun var ama anlatmıyor.
Emre: Hmm..Boşver,karışma sen.
Elif: Hayır,karışmak değil,anlatsın içine atmasın istiyorum.
Emre: Şimdilik serbest bırak,bir süre sonra anlatır zaten.Yürüyelim mi?
Elif: A,tabii...
Emre: Sen çömsün haa!
Elif: Bu kelimeyi kullanmasan! (:
Emre: Bize de derlerdi ilk geldiğimiz sene! Aslında ben iktisat okuyordum biliyor musun?
Elif: Hadi yaa!
Emre: Evet,sonra konservatuarı kazanınca dondurdum kaydımı.Belki sonra tamamlarım diye.
Elif: Şaşırtıcı! (:
Emre: Biraz öyle.Benim gibi bi müzik adamının iktisatla ne işi olur değil mi?
Elif: Yani bende öyle düşündüm...Aslen nerede oturuyorsun?
Emre: Antalya’da.Sen?
Elif: Ben İstanbul’dayım..
Emre: Bende İstanbul’da oturuyorum ama ailem Antalya’da.Sık sık Antalya’dayım o yüzden.
Elif: Anladım.

Bi an durdu.Gözlerimin içine baktı ve gülümsedi.Ağzımdan
kaçırdığımı zar zor anımsıyorum çünkü ona bakarken rüyada gibi
oluyorum...


Elif: Gözlerin çok güzel...
Emre: Teşekkür ederim Elif.Bunu ilk senden duymadığımı itiraf edeyim... (:
Elif: Doğaldır,böyle güzel gözlere sahip olsam bana da iltifat eden çok olurdu.
Emre: Öyle söyleme,senin gözlerinde çok güzel.Daha doğrusu bakışların.Çok derin bakıyorsun.
Elif: Hadi yaa...
Emre: Gerçekten.
Elif: Utandım şimdi... (:
Emre: Sabah seni öptüğümde de utandın.Bende pişman oldum aslında.Yanlış anlamadın inşallah.
Elif: Yoo,hayır.
Emre: İyi o zaman,ama erkek arkadaşın eminim seni çok kıskanıyordur!
Elif: Erkek arkadaşım yok ki!
Emre: Sahi mi? Ben hep vardır diye düşündüm.
Elif: Hayır yok.ÖSS’ye hazırlanırken böyle şeylerden uzak durdum.2 yıldır yok yani.Neredeyse iki yıldır.
Emre: Şaşırdım... (:
Elif: Peki ya sen,senin?
Emre: Benim ki baya uzun bi hikaye.
Elif: Olsun anlat.

İkimizde aynı anda durduk.Yanımızda bir duvar vardı.Oraya
geçtik.Hiç yüzüme bakmıyordu.Yerdeydi gözleri,bense gözlerimi ondan
alamıyordum.


Emre: Bayağı oldu,lisedeyken işte...Birisi vardı,çok sevmiştim
onu.Sonra bi başkası için terketti beni.Aslında bu kadar kısa değil ama
ben özet geçtim.
Elif: Hmm..Üzüldüm.Antalya’da mıydı?
Emre: Hayır,Isparta’daydı.Bi ara Isparta’da oturuyorduk.
Elif: Hmm...Üzüldüm.Ama biliyor musun,sana değer vermeyene sen asla
değer vermeyeceksin,haketmeyene değer vermemek lazım,bu işler böyle!
Emre: Kesinlikle öyle.Ben ondan sonra kendimi çok harap ettim,bi süre
sonra değmediğini görüyorsun ama iş işten geçmiş oluyor işte.Ondan
sonra da kimseyi istemedim hayatımda zaten.
Elif: Anladım.Ama bence aşka küsme aşk adamısın sen! (:
Emre: Hadi ya nerden anladın? (:
Elif: Şarkılarından belli!
Emre: Herkes aynı şeyi söylüyor.
Elif: Bak,aklın yolu bir! (:

Bir süre sessizce oturduk.Sessizliği bozan O oldu.

Emre: Eee anlat..
Elif: Ne anlatayım?
Emre: Bilmem... (:
Elif: Anlatacak birşey olsa zaten anlatırım da.. (:
Emre: O zaman gidelim hadi gitar çalayım biraz.
Elif: Peki..

Fakültenin bahçesine oturduk...Onun arkadaşları da
oradaydı...Gitarını eline aldı ve başladılar çalmaya...Gözlerimi ondan
alamıyordum,o da arada başını kaldırıp bana bakıyordu...O çaldıkça ben
hayallere dalıp gidiyordum...


Esen: Elif,ne yapıyorsun burada?
Elif: Aaaa Esen,bitti mi dersin?
Esen: evet bitti de sen ne yapıyorsun burada?
Elif: Emre’yi ve arkadaşlarını dinliyorum.
Esen: Haaa anladım tamam.
Elif: Eseeeeen!
Esen: Tamam tamam kızma.Kızlar eve gittiler mi?
Elif: Ceyda gitti ama Gizem’den haberim yok.
Esen: O kimbilir nerededir!
Elif: Aaa bak Sercan’ların yanında!

Sercan’lara el salladık,hep birlikte yanımıza geldiler.

Orçun: Oooo enişte beyi mi dinliyoruz millet?
Elif: Orçun sen fazla olmaya başladın bak!
Orçun: Niye kızım yalan mı? Kaç saattir berabersiniz bi kere dönüp baktın mı bize?
Esen: İnanmıyorum Elif!
Gizem: Görmeliydin Esen,çifte kumrular gibiydiler!(:
Sercan: Tamam öyleydi ama kızın üstüne fazla gitmiyo musunuz arkadaşlar?
Elif: Aaa bence de yeter şimdi duyup yanlış anlayacak!
Gizem: Haa bu arada sabah Emre öpmüş bizimkini...
Koro halinde: Ne!!!
Elif: Gizeeem!
Esen: Boşver Gizem hadi biz eve gidip yemek yapalım.Daha doğrusu sen yemekleri yap bende temizlik yapayım.
Elif: Bence de.Siz boş durdukça saçmalıyorsunuz.
Burcu: Bu arada herkes kendine baksın lütfen değil mi Gizem?
Elif: Ne oldu ki?
Burcu: Bizimkinin önüne kısmetler çıkıyorda hanımefendi biraz kendini beğenmiş olduğundan tepiyor hepsini de!
Esen: Gizem?
Gizem: Ya ama napayım kızlar,sevmediğim halde çıkıp,umut verip üzeyim mi?
Orçun: Burada çok haklısın.
Sercan: Bence de.
Gizem: Hıh,gördünüz mü?
Elif: Tamam haklısın ama benimle uğraşmayı bırak Gizem! (:
Burcu: Elif ama hakikaten çocuk seni süzüp duruyor!
Elif: Ya,tamam yeter.
Esen: Gizem hadi eve gidelim bi an önce.
Gizem: evet evet,hadi görüşürüz çocuklar.
Sercan: Güle güle.

Emre’ye baktım,bi süre sonra O da bana baktı.Sonra el salladım
gidiyorum anlamında,o da başını salladı.Bizimkilerle de
vedalaştım.Yavaş yavaş yolda gidiyordum.Arkamdan birisi geldi
koşarak.Dönüp baktım,Emre’ydi evet yanlış mı gördüm diye gözlerimi
kapatıp açtım ama hayır,O’ydu!


Elif: Emre?
Emre: Kusura bakma şarkıyı bölüp gelemedim ayıp olmasın diye.
Elif: Yo canım sorun değil.
Emre: Eve mi gidiyorsun?
Elif: Evet.
Emre: Bırakayım seni.
Elif: İstersen gel bi çayımı iç.
Emre: Valla aslında süper olur ama çay istemem,kahve isterim.
Elif: Tamam daha güzel. (:

Konuşa konuşa eve vardık...Eve geldiğimde kızlar aynı anda bana tuhaf tuhaf baktılar.

Elif: Selam kızlar!
Gizem: Selam.Merhaba Emre.
Emre: Merhaba kızlar,temizlik var herhalde!
Esen: Evet,bayağıdır yapamıyoruz,finallerden dolayı.
Emre: Bi ara bizim eve de uğrasanız hiç fena olmaz!(:
Gizem: Elif seve seve uğrar!
Emre: efendim?
Gizem: yok bişey...(: Kolum ağrıdı diyordum da.
Emre: Hmm..
Elif: Gel biz mutfağa geçelim.Aa bu arada kızlar Ceyda nerede?
Esen: Mete çağırdı galiba.Ben biraz dışarı çıkıyorum dedi gitti.
Gizem: evet Mete çağırmış olabilir.Neredeyse yarım saat telefonla konuştu yukarıda.
Elif: Hmm tamam.

Mutfağa geçtik.Kahveleri hazırladım ve götürdüm.

Emre: Bi bayanın elinden kahve içmeyeli uzun zaman oldu.(:
Elif: Öyleyse her zaman bekliyorum.
Emre: Her zaman geliyorum! (:
Elif: Sevinirim.(:
Emre: Elif,seni tanıdığım için çok mutluyum.
Elif: Bende Emre.
Emre: Ben şiirde yazıyorum biliyor musun?
Elif: Hadi yaa,merak ettim şimdi...(:
Emre: Kimseye okutmuyorum ki,ama yakın bi zamanda sana okutabilirim belki.
Elif: Belki?
Emre: evet belki...(:

Bi süre sessiz sessiz birbirimize baktık.

Emre: Ben kalkayım artık,kahve için çok teşekkürler.
Elif: Rica ederim,her zaman beklerim...(:
Emre: İnşallah...(: Kolay gelsin kızlar.
Gizem: Otursana Emre.
Emre: Gideyim,bizimkiler falza beklemesin.Hadi,görüşürüz.
Esen: Güle güle.
Gizem: Yine bekleriz.

Bende Emre’yle birlikte kapıya çıktım.Bi an kendimi kontrol
edemedim ve sarıldım O’na.Gülümsediğini görür gibiydim.Sonra bıraktım
ve...


Elif: Pardon,bi an boş bulundum.
Emre: Sorun değil... (:
Elif: Emre!
Emre: Efendim?
Elif: Git hadi! (:
Emre: Kovuluyorum yani!
Elif: Tabiiki de hayır...(:
Emre: Neyse,görüşürüz sağol herşey için.
Elif: Sende sağol.

Emre giderken Ceyda göründü yolda.

Elif: Ceyda neredesin sen?
CeydA: İçeride konuşsak olur mu?

İçeriye geçtik.Esen ve Gizem’de geldiler.Ceyda’nın yatağına
oturduk.Ceyda ağlama başladı birden.Biz şaşkın şaşkın birbirimize
baktık sadece.


Elif: Ceyda,ne oldu?
Ceyda: Anlatacağım...
Gizem: Mete mi birşey yaptı Ceyda,ne oldu?
Esen: Tamam sıkıştırmayın anlatır şimdi.

Ceyda hepimize tek tek baktı ve anlatmaya başladı...

2.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
Thalia's Angel
Amor a la Thalia!
Amor a la Thalia!
avatar

Kadın
Yaş : Kayıt tarihi : 14/09/07 Mesaj Sayısı : 10525 Nerden : venüsten Hobiler : thalia Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   C.tesi Şub. 09 2008, 22:28

saol canım .. bu bölüm de müthişti,harikasın cnm :)
_________________
Çok yoğunum,siteye çok az girebiliyorum.İnternete nezaman girersem siteye de ozaman girebiliyorum ancak:/
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.thaliafan.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Cuma Şub. 15 2008, 20:06

3.Bölüm

Ceyda sessiz sessiz ağlıyordu.

Ceyda: Mete,Mete buradan gidiyormuş.
Hepimiz aynı anda: Ne!
Gizem: Nereye gidiyormuş?
Ceyda: Bursa’ya.
Gizem: Geri gelir ama neden bu kadar büyüttün ki?
Ceyda: Benim yüzümden gidiyorda ondan!
Esen: Nasıl senin yüzünden?
Ceyda: Benimle olmazmış,bitmesi gerekiyormuş,çok üzgünmüş ama yapamıyormuş.Bir sürü bahane sıraladı işte.
Elif: Sen ne dedin peki?
Ceyda: Ne diyebilirdim sence?
Gizem: Höööf...Eşşek işte,bunların hepsi de aynı!
Esen: Yani ayrılmak istemesinin nedeni sadece bu saydıkların mı?
Ceyda: Evet...
Gizem: Nerede o şimdi,çabuk söyle hemen gidip konuşacağım!
Ceyda: Gizem lütfen,zaten üzgünüm birde sen böyle yapma.
Esen: Gizem,sakin ol.
Gizem: İnanamıyorum yaa,demek sebepleri buymuş!

Ceyda bana sarıldı ve ağlamaya başladı.Bizse diyecek hiçbir şey
bulamıyorduk ve onu teselli etmeye çalışıyorduk.Öyle üzgündü
ki...Hepimiz ona sımsıkı sarıldık.


Ceyda: Kusura bakmazsanız biraz yalnız kalmak istiyorum.
Gizem: Emin misin canım?
Ceyda: Eminim..Hadi gidin içeri,beni merak etmeyin.
Esen: Peki canım...

Odadan çıktık.

Esen: Zor bir dönem geçirecek,yanında olmamız lazım.
Gizem: Tabiiki de yanında olacağız! Ama önce o Mete’yi bulup ellerimle boğmam lazım!
Elif: Gizem,abartma!
Esen: Ama bakın,Mete Ceyda’yı seviyordu,hemde gerçekten
seviyordu.Eminim bunun altında başka bir sebep var.Mete durup dururken
bunları söyleyecek birisi değil.Ceyda’yı üzecek birşey var ortada,ama
ne! İşte Ceyda’yı üzmemek için böyle şeyler uydurdu.Yani bence.Bu benim
fikrim.Siz ne düşünüyorsunuz onu bilemem.
Gizem: Ne olursa olsun bu kızı üzmeye hakkı yok onun!
Elif: Bende Esen’e katılıyorum Gizem,Mete öyle birisi değil.Kesin başka birşey var bunun altında.

Mutfağa geçtik.Herkes susmuştu.Ve eminim hepimizde aynı şeyi
düşünüyorduk,Mete’yi böyle bir karar vermeye iten neydi? Ceyda’ya biraz
süt götürdüm.Kapısını tıklattım.Ses gelmedi.Kapıyı açtığımda
uyumuştu.Sütü masasına bırakırken açtı gözlerini.


Ceyda: Elif?
Elif: Uyu canım.Sadece biraz süt getirmiştim,daha rahat uyuyabilesin diye.
Ceyda: Sağol.

Tekrar uykuya daldı.Yavaşça çıktım odasından.Mutfağa gittim.

Esen: Ne yapıyor?
Elif: Uyuyor.
Gizem: İyi bari uyusun. Hööf,şu Mete bi elime geçse!
Esen: Aaaa Gizem,tamam artık! Neyse Elif bari sen anlat,neler konuştunuz Emre’yle?
Elif: Hiç yaa,şimdi konuşmasak.Hiç keyfim yok.
Gizem: Aynen.
Esen: Peki,siz bilirsiniz.Öyleyse ben biraz Ayhan’ın yanına gidiyorum.
Elif: Tamam görüşürüz.
Gizem: Güle güle.
Esen: Görüşürüz,Ceyda’nın yanından ayrılmayın.

Esen’de gidince ortalık iyice sessizleşti.

Elif: Eee Gizem,söyle bakalım,Burcu’nun söyledikleri neydi öyle?
Gizem: Nasıl neydi?
Elif: Hani dedi ya,kısmetleri tepiyor diye! (:
Gizem: Haa evet,ya bizim sınıftan bi çocuk benimle tanışmak istedi ama ben reddettim.
Elif: Aaa,niye?
Gizem: Orada da söyledim ya,sevmediğim halde umut verip üzeyim mi?
Elif: Doğru.
Gizem: Sen anlat bakalım,neler oluyo bu Emre’yle?
Elif: Birşey olduğu yok.Arkadaşız şuan.
Gizem: Ama şuan,ileride ne olacağı belli olmaz.
Elif: Yani,orası öyle.Hemde bazı şeyler için yeterince tanımıyoruz birbirimizi.
Gizem: Valla ben onu bunu bilmem.Sen boş değilsin ama onu
çözemedim.Etraftaki herkes onun aşka soğuk baktığını söylüyor.Kaç kızı
reddetmiş.
Elif: Biliyorum anlattı bana.
Gizem: En azından ilerletmiş seninle.Kızların niyetini anlayınca uzak duruyormuş.
Elif: Sana kim söyledi bunları?
Gizem: Bildiğin üzere,benim çevrem çok geniş Elif’ciğim.İster istemez herkesin dedikodusunu duyuyorum.
Elif: Aman iyi halt yiyorsun!
Gizem: Düzgün konuş bakayım! (: Yani ben bunu bayağıdır biliyordum ki!
Soğuk bi tip diyorlar.Kimisi de kendini beğenmiş diyor ama öyle
görünmüyor.Çocuk sadece aşktan uzak duruyor.
Elif: evet öyle.
Gizem: Sende öyleydin ama belki birşeyler olur ha ne diyorsun?
Elif: Aslını istersen sanmıyorum.Yani o hakikaten uzak duruyor böyle şeylerden.En son lisedeyken bi çıktığı varmış.
Gizem: Bak bunu bilmiyordum.Demek o kadar soğuk aşka karşı.
Elif: Evet,sen yinede kimseye söyleme ama.
Gizem: yok söylemem.
Elif: Kendimi aptal gibi hissediyorum.
Gizem: Neden?
Elif: Giderken ona sarıldım biliyor musun,boş bulundum bi an.
Gizem: Saçmalama.O da seni öpmüş ama.
Elif: Ama o arkadaşçaydı.Hem onun kadar karizmatik yakışıklı birisi bana mı bakacak Gizem?
Gizem: Kendini neden böyle tanımlıyorsun,çok karamsarsın Elif.Sen
gayette güzel bir kızsın.Hem neden olmasın ha? Tamam çocuk karizma
okulda baya fiyakası var.Ama hiç bi kıza pas vermiyor ki,seninle
konuşuyor birtek.
Elif: Bilmiyorum.
Gizem: Biraz geniş ol.
Elif: Bütün bu pozitif sözler için çok teşekkür ederim sana Gizem’ciğim ama benim düşüncelerim hala aynı.
Gizem: Peki,öyleyse araştıracağım bunu.
Elif: Neyi?
Gizem: Emre’nin sana karşı ne hissettiğini veya ne düşündüğünü senin hakkında?
Elif: Bu kadar deli olamazsın.
Gizem: Bak görürsün.Yarın akşam çoktan öğrenmiş olurum.
Elif: İnanmıyorum sana!
Gizem: Yarın görürsün.
Elif: Neyse.Ben bi Ceyda’ya bakayım.
Gizem: Tamam.

Kapıyı yavaşça aralayıp baktım.Hala uyuyordu.Ama sütü
içmişti.Bardağı aldım.Tam kapıdan çıkıyordum ki Ceyda’nın telefonu
çaldı.Ceyda uyanmadı.Ben aldım.Arayan Mete’ydi.


Elif: Alo?
Mete: Ceyda?
Elif: Mete ben Elif.Ceyda uyuyor bana söyle ne söyleyeceksen.
Mete: Son kez aramak istedim.Beni affetmesini isteyecektim.Onun
hakkında asla kötü düşünmedim,düşünmem de.Onu hala çok seviyorum ama
onunla olmazdı Elif.
Elif: Neden Mete? Ne yaptı kız sana?
Mete: Hiçbir şey.İnan onun hiçbir suçu yok.Herşey benim suçum.Devam
ettirip onu üzmemin hiçbir anlamı yok.bu akşam Bursa’ya dönüyorum.Ona
hoşçakal diyecektim.
Elif: Yeterince berbat ettin herşeyi.Bir daha sakın Ceyda’yı arama.

Telefonu Mete’nin yüzüne kapattım.O kadar sinirlenmiştim ki o an.

Gizem: Mete miydi?
Elif: Evet.
Gizem: Bana verseydin ya!
Elif: Oldu,sende iyice berbat etseydin.
Gizem: Üff,tamam ya birşey demiyorum size bir daha!

O sırada kapı çaldı.Bizimkiler gelmişlerdi.

Elif: Aaa hoşgeldiniz geçsenize.Ama sessiz olun,Ceyda uyuyor.
Murat: Harbi yaa,neyi vardı onun bugün?
Orçun: Bayağı düşünceliydi.
Gizem: İçeriye bi girin de öyle konuşalım.
Burcu: E anlatın artık.
Gizem: Ya bu Mete anlamsız anlamsız bahaneler sürmüş bizimkine,ayrılalım demiş.
Sercan: Ne demiş ki?
Elif: Ya işte ben yapamıyorum olmuyo böyle,ayrılalım felan demiş.Bizimki bayağı üzüldü haliyle.
Hazal: E haklı.Yani üzülmekle haklı.
Sercan: Birşeyler yapalım,unutturalım.
Orçun: Benim aklıma birşey geliyor aslında.
Murat: Ne?
Orçun: Bu kızın doğum günü 16 Aralık’ta değil miydi?
Elif: Evet.
Orçun: E tamam.Az kalmış işte,ona öyle bişey hazırlayalım ki hayatı
boyunca unutamasın,bizim her zaman onunla olduğumuzu anlasın.
Gizem: Parlak bir fikir!
Burcu: Valla süper olur.Neyse,daha 1 ay var,buluruz birşeyler.
Sercan: Buluruz buluruz.
Murat: Esen nerede?
Gizem: Nerede olabilir Murat? Sorduğun soruya bak!
Murat: Ben ne bileyim kızım!
Hazal: Nerede olacak,Ayhan’ın yanındadır.

Kapı çaldı.Tam “iyi insan lafının üstüne” gibi oldu...(:

Elif: İşte çifte kumrularda geldi.
Orçun: Vay enişte bey nasılsın?
Esen: Bende buradayım Orçun!
Sercan: Aman Esen,boşver şunu.
Orçun: Sen sus!
Burcu: Bi kavganız eksikti onu da yapın tam olsun.
Hazal: Bence de.
Ayhan: İyidir be kanka! Benim kankam kavga yapmaz öyle.
Orçun: Hah,konuş Ayhan.

O sırada Ceyda açtı odasının kapısını.Herkes kendine çeki düzen verdi sanki hiçbir şey bilmiyormuş gibi.

Ceyda: Çocuklar?
Orçun: Günaydın hanımefendi!
Ceyda: Sağol Orçun’cuğum..Hoşgeldiniz.
Hepsi birden: Hoşbulduk.
Burcu: Nasılsın Ceyda?
Ceyda: İyidir ne olsun.Uyumuşum biraz.Size kahve yapayım mı?
Gizem: Sen otur ben yaparım.
Ceyda: İyi.
Hazal: Aaaa ben diyorum ki bu akşam dışarı çıkalım!
Murat: Bu soğukta? İyi misin Hazal?
Hazal: Ya bi dinle.Emre’lerin provası varmış.Onları dinleriz hemde otururuz biraz.Kafalar dağılır yaniiiii!
Esen: Haaa eveeeet,çok güzel olur.Çıkalım mı Ceyda?
Ceyda: Siz çıkın benim hiç keyfim yok.
Burcu: Lütfen Ceyda sende gel.Hep birlikte olalım.
Sercan: Kızım ne inat ediyorsun yaa,gel işte!
Orçun: Evet Ceyda sen gelmezsen hiçbirimiz gitmeyiz.
Hazal: Oldu mu Ceyo?
Ceyda: İyi peki,ama fazla durmayalım.
Gizem: Valla bence de gidelim,gayet güzel olur.Hem diğer çifte kumrular görüşmüş olur.
Murat: Onlar kim?
Gizem: Kim olacak,Elif’le Emre.
Murat: Haa! Bak bunu bilmiyordum.
Elif: Gizeeem! Yok öyle birşey inanmayın siz ona.
Orçun: Yaa sen kandırmaya çalış milleti,karşında 6 yaşındaki çocuklar yok Elif hanım!
Elif: Orçun sen benimle uğraşmayı keser misin artık?
Hazal: Vay demek bizim sert gitarcı Elif’le...
Elif: Hazal yok öyle birşey.Hadi Ceyda sen hazırlanda çıkalım.
Ceyda: Tamam.

Boşalan bardakları mutfağa götürdüm.Sercan yanıma geldi.


Sercan: Elif,bugün Emre’yle konuştum.
Elif: Ne konuştun?
Sercan: Seninle ilgili.
Elif: Ne dedin ki?
Sercan: Elif’le çok samimisiniz,aranızda bilmediğimiz birşeyler mi var dedim.
Elif: Eee o ne dedi?
Sercan: Yok öyle birşey,birisiyle de samimi olamayacak mıyım,sadece arkadaşım o benim dedi.
Elif: Hmm...
Sercan: Yani onu demek istedim.Eğer içinde ona karşı birşeyler varsa
yol yakınken vazgeç.Yoksa sonunda kalbi kırılan sen olursun.
Elif: Yoo,birşey hissetmiyorum ki Sercan.
Sercan: Yüzüme baksana sen benim!

Sercan’ın yüzüne baktım ama gözlerimin dolmuş olduğunu o da farketti.

Sercan: Sakın ağlayım deme.
Elif: Hayır ağlamayacağım.
Sercan: Evet,ağlamayacaksın.

Birden Sercan’a sarılıp deli gibi ağlamaya başladım.

Sercan: Elif,lütfen...

O sırada Gizem geldi mutfağa.

Gizem: Hadi hazırsanız çıkıyoruz.Aaa Sercan?
Sercan: Yok birşey Gizem,siz çıkın biz geliyoruz.
Gizem: Peki,tamam.

Kapı sesi duyuldu.Gitmişlerdi.

Sercan: Eğer seni rahatlatacaksa ağla.Ama emin ol sana gerçekleri söyledim.Emre benimde samimi arkadaşım.
Elif: Hayır hayır Sercan.Sana inanıyorum.Zaten ben asla böyle birşeyi
aklıma getirmedim.Bu zamana kadar böyle yapmış,bundan sonra mı aşık
olacak hemde bana!
Sercan: Öyle söyleme.Seninle bi alakası yok.Onun huyu o.Sen ondan uzak durmaya bak.Yol yakınken unut Elif.
Elif: Zaten sevmiyorum ki!
Sercan: Ağlama tamam.Hadi kalk gidelim,Ceyda için son kez gidebiliriz
değil mi! Bir daha da gitmezsin onun yanına.Tabii bu senin kararın.
Elif: Peki.

Yavaş yavaş yürüye yürüye vardık fakülteye.Daha başlamamışlardı
provaya.Hep birlikte oturduk.Az sonra Emre ve arkadaşları
geldiler.Hepimize selam verdiler.Ben hiç bakmadım ona.Yanıma
geldi,eğildi ve yüzüme baktı.


Emre: Ağladın mı sen?
Elif: Hayır.
Emre: Yalan söyleme.Bak bi yüzüme.

Bakmadım.Tekrar gözlerimin dolmaya başladığını hissettim.


Emre: Elif,bana mı kızgınsın ben mi bişey yaptım ha noldu?
Elif: Yok bişey Emre.

Elimden tutup kaldırdı beni.Kapının önüne kadar hiçbirşey söylemeden yürüdük.Kapının önüne geldik.Boş bir banka oturduk.

Emre: Neden yüzüme bakmıyorsun?

Hiç sesimi çıkarmadım.


Emre: Elif,konuş benimle lütfen.
Elif: Birşey yok dedim ya Emre.
Emre: Birşey var.
Elif: Hayır yok.

İki eliyle yüzümü tuttu kendine doğru çevirdi.


Emre: Bak hala ağlıyorsun.
Elif: Hayır
Emre: Evet.Kim üzdü seni ben mi?
Elif: Hiç kimse.
Emre: Sercan mı?
Elif: Sercan’la ne alakası var?
Emre: Sercan konuştuklarımızı sana mı söyledi?

Hiçbirşey demedim...

Emre: Tamam söylemiş,anladım.

Bi an içimi çektim.Durmaksızın ağlıyordum.

Emre: Çok mu üzdüm seni?
Elif: Hayır üzmedin.
Emre: Sen şimdi benim için ağlıyorsun öyle mi?

Kısık bir sesle ‘evet’ dediğimi hatırlıyorum.Çok şaşırmıştı.

Emre: Elif?
Elif: Lütfen konuşmamı isteme,konuşacak gücüm yok.
Emre: Elif biliyor musun,ilk defa birisi benim için ağlıyor.Bu zaman
kadar o kadar çok kız çıktı ki karşıma,hepsi de çıkarı için gezdi durdu
peşimde.İstemediğimi söylediğim anda başka birisini buldular.Takmadılar
bile.Ve ilk defa ben böyle bir durumla karşı karşıyayım.Ne diyeceğimi
ne yapacağımı bilmiyorum.
Elif: Hiçbirşey yapma.

Bana sarıldı.Bende ona sarıldım.Artık sıkmıyordum
kendimi,bırakmıştım,durmaksızın ağlıyordum.Kalp ağrısı dedikleri bu
olsa gerek dedim içimden...Kalbim öyle ağır geliyordu ki bana.Bana
sarılıyordu,beni teselli etmeye çalışıyordu ama beni sevmiyordu,benim
değildi.Bunlar aklıma geldikçe daha da çok ağladım.Kollarımı çektim
ondan.O da beni bıraktı.İncitmekten korkar gibi bir hali vardı.


Emre: Benim için bu kadar ağlıyorsun peki sence ben buna değer miyim?
Elif: Bilmiyorum.
Emre: Bence değmem.Bak göreceksin bir süre sonra değmezmiş,bunun için mi bu kadar ağladım diyeceksin.
Elif: Demeyeceğim.
Emre: O kadar mı seviyorsun beni?
Elif: Evet.
Emre: Daha 3 gün oldu tanışalı Elif.Bence heves bu.
Elif: Heves olsa bu kadar ağlar mıyım Emre?

Bu kez susan oydu.

Emre: Hatırlıyor musun,bana haketmeyene gereğinden fazla değer vermeyeceksin demiştin.
Elif: Evet.
Emre: Şimdi de ben diyorum bunu sana.
Elif: Şuan neler hissettiğimi bilemezsin Emre.
Emre: Bilmiyorum ama anlıyorum seni.Seni öpmüştüm ya o tamamen arkadaşçaydı,nereden bilebilirdim beni sevdiğini?
Elif: Biliyordum öyle olduğunu.
Emre: Provayı iptal ettim.
Elif: Ne?
Emre: Evet iptal ettim.Sizinkilerde gittiler.Hadi seni de eve götüreyim.
Elif: Gitmek istemiyorum.
Emre: Tamam,öyleyse biraz daha konuşalım.
Elif: Yanından ayrılmak istemiyorum Emre.

Yine o yemyeşil gözleriyle gözlerime baktı gülümseyerek...Bense ağlamaya devam ediyordum.

3.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
Thalia's Angel
Amor a la Thalia!
Amor a la Thalia!
avatar

Kadın
Yaş : Kayıt tarihi : 14/09/07 Mesaj Sayısı : 10525 Nerden : venüsten Hobiler : thalia Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Cuma Şub. 15 2008, 22:24

çok güzel olmuş canım :) eline sağlık
_________________
Çok yoğunum,siteye çok az girebiliyorum.İnternete nezaman girersem siteye de ozaman girebiliyorum ancak:/
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.thaliafan.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   C.tesi Şub. 16 2008, 00:53

Beğenmene sevindim Nazire abla.Sağol yorumun için...:)
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
Cansado

avatar

Erkek
Yaş : 30 Kayıt tarihi : 08/02/08 Mesaj Sayısı : 34 Nerden : Hatay Hobiler : Fobiler :

Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   C.tesi Şub. 16 2008, 13:14

Güzel olmuş Ellerinize sağlık __THALIA__ Wink
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   C.tesi Şub. 23 2008, 00:06

4.Bölüm

İkimizde susuyorduk...Ne o konuşuyordu, ne de ben...Derken onun arkadaşı geldi yanımıza;Beril...

Beril: Emre biz...

Emre’nin ona sus işareti verdiğini görür gibiydim...Sustu ve gitti... Sonra bana sordu:

Emre: Gidelim mi artık?
Elif: İstemiyorum.
Emre: Yarın yine buradayım ben merak etme.Hergün buradayım.
Elif: Ama yine de gitmek istemiyorum.
Emre: Bak hava da karardı,sizinkiler merak eder.
Elif: Birşey olmaz.Eğer gitmek istiyorsan git sen.
Emre: Olmaz,seni evine bırakmadan gitmem.
Elif: Gitmeyelim,biraz daha oturalım.
Emre: Tamam.Artık ağlamak yok,sustun değil mi?
Elif: Evet.
Emre: Öyleyse bana söz ver,bir daha ağlama.Özellikle de bir erkek için asla ağlama.
Elif: Söz veremem çünkü sözümü tutabileceğimi sanmıyorum.
Emre: Peki,seni zorlamıyorum.
Elif: Kusura bakma,arkadaşların yanlış anladı herşeyi benim yüzümden...
Emre: Sorun değil.
Elif: Senin için sorun değil öyle mi?
Emre: Evet.
Elif: Peki sen hangi ara haber verdin bizimkilere?
Emre: Kenan’a mesaj çektim o söyledi.
Elif: Hmm...Şimdi evde beni sorguya çekecekler.
Emre: (: Bence hiçbir şey demezler.En azından şimdilik.
Elif: Eve gitmek istiyorum Emre.
Emre: Tamam hadi kalk.

Aslında onu hiç bırakmak istemiyordum...Ama onu da zor durumda
bırakamazdım...Ayağa kalktık. Evin önüne kadar yavaş yavaş
yürüdük...Kapıya geldiğimizde camlara baktım.Ev karanlıktı.Sanırım
Ceyda için başka bir yere gitmişlerdi...


Emre: Artık vedalaşalım mı?
Elif: Bana öyle bakma!
Emre: Nasıl?
Elif: Böyle işte,masum masum bakıyorsun kızamıyorum bile!

Gülümsedi.

Emre: Tamam bir daha bakmam.
Elif: Emre,gitmesen.
Emre: Olur mu hiç? Arkadaşların evdedir,ayıp olur.
Elif: Evde değiller.
Emre: Nereden biliyorsun?
Elif: Baksana camlara,evde birisi olsa böyle karanlık olur mu? Onlar
Ceyda’nın kafasını dağıtmak için başka bir yere gitmişlerdir.
Emre: Hmm...Tamam o zaman ama fazla durmam.
Elif: Peki..

Eve girdik.Lambaları yaktım.Salona geçtik.

Elif: Birşeyler içmek ister misin?
Emre: Zahmet olmazsa o günkü kahveden yapar mısın?
Elif: Tabii...Öyleyse mutfağa gel...

Birlikte mutfağa geçtik.Ben kahveleri hazırlarken o da mutfağa göz gezdiriyordu.

Emre: Eviniz ne kadar temiz.
Elif: Evde Gizem gibi bir temizlik hastası olduğu için...(: Aslında bende sevmem dağınık evi.
Emre: Biz erkek erkeğe kaldığımız için evimiz çok dağınık.İşte kendimizce yapabildiğimiz kadar yapıyoruz birşeyler.
Elif: Hmm...Zor ne deyim...(: Kahveler hazır.
Emre: Çok sağol,iyi gelecek bugünün yorgunluğu üstüne...
Elif: Ben senin evini görmedim hiç,birgün götürsene beni.
Emre: Yarın götüreyim istersen.
Elif: Tamam olur.Dersin kaçta bitiyor?
Emre: 12’den sonra boşum,senin?
Elif: Benimki de 1’de bitiyor.
Emre: Tamam ben 1 buçuk gibi sizin kampüsün önünde olurum.
Elif: Tamam.
Emre: Bana müsade! Eline sağlık.
Elif: Teşekkür ederim,herşey için.
Emre: Görüşürüz...

Yine baktı gözlerime...

Elif: Git hadi...

El salladı ve yavaş yavaş uzaklaştı...Bende odama geçtim...Biraz
uzandım,dalmıştım...Odamın kapısı açıldı...Yorganın üstünden
baktım.Gelen kızlardı.


Gizem: Uyuyor muydun?
Elif: Dalmışım biraz.
Esen: Çıkalım mı?
Elif: Hayır hayır kalın,konuşmam lazım sizinle.

Yatağın ucuna geçip oturdular.Hepsi de meraklı gözlerle bana bakıyordu.

Gizem: Evden çıkmadan önce mutfakta ağlıyordun.Oradan başla.
Ceyda: En ince ayrıntısına kadar hatırlıyor şuna bakın yaa!
Esen: Kızlar susun da Elif’i dinleyelim.

Onlara herşeyi anlattım...Çok şaşırdılar...

Gizem: Kararsız kalmış...
Ceyda: Bence de.Üstelik önceden yaşadığı şeyler yüzünden aklı da bayağı karışık.
Esen: Ona zaman ver Elif.
Elif: Ben onu gerçekten seviyorum,beklemem gerekiyorsa ve sonunda bişeyler olacaksa beklerim...
Gizem: Olacak Elif,o da boş değil sadece ne yaşadığının farkında değil.
Elif: Neyse beni boşverin şimdilik de siz ne yaptınız?
Ceyda: Bahçeli’de bir cafeye götürdüler beni.Eğlendik biraz.
Elif: Sevindim.
Esen: Bayağı coştular bizim erkekler.
Gizem: Eee kalabalık da gittik tabii şımardılar...
Elif: Sen nasıl oldun Ceyda?
Ceyda: Ben iyiyim canım merak etme,üzülmeyeceğim bundan sonra..Hem bir
söz var bilir misiniz sevdiğinle değil,seni sevenle ol diye,bundan
sonra bu felsefeyi uygulayacağım.
Gizem: Vaaaay,bizim kız tarz değiştiriyor!
Ceyda: Öyle değil mi Gizem?
Esen: Bakma sen ona sonuna kadar haklısın!
Ceyda: Aaa sana ne oldu?
Esen: Aslında bizde Ayhan’la atıştık biraz.
Elif: Neden?
Esen: Çok kıskanç,dayanamıyorum artık.Bunu ona söylediğim anda kıyametler koptu!
Gizem: Uuuv...Kritik!
Ceyda: Ne dedi sen böyle söyleyince?
Esen: Ben herşeyi yanlış anlıyormuşum,sevmese kıskanmazmış zaten.Bende
tamam kıskanmak güzel birşey ama karşı tarafa zarar veriyorsa güzel
değil dedim.Beyefendinin evi başıma yıkmadığı kaldı!
Ceyda: Sende haklısın canım...
Esen: Üff ne yapacağımı bilmiyorum.Bende ona ara vermek istediğimi söyledim.
Hepimiz: Ne!
Esen: Evet.
Gizem: Şanslıyım vallahi,bi benim aşk sorunum yok.
Ceyda: Büyük konuşma istersen!
Gizem: Tamam sustum!
Esen: Hadi uyuyalım artık.Yarın sabah bol bol konuşuruz.
Elif: Akşam diyecektin galiba!
Ceyda: Akşam mı?
Elif: Evet kızlar yarın saat 1’den sonra ben yokum haberiniz olsun.Zaten 9’da dersimiz başlıyor bizim.
Gizem: Ne yapacaksın?
Elif: Emre evini gösterecek bana.
Ceyda: Bu ne hız!
Elif: Ya sadece evini gösterecek.
Gizem: İş ciddi kızlar!
Elif: Gizem,sen sus!
Esen: Eee sonra?
Elif: Sonra onunla takılırım.Beni beklemeyin.
Ceyda: İyi,hadi hepinize tatlı rüyalar..
Elif: İyi geceler!
Esen: İyi geceler!
Gizem: İyi geceler!

Hemen uykuya dalmışım...Sabah 7’ydi uyandığımda...Hemen aşağı
indim...Kızlara güzel bir kahvaltı sofrası hazırladım.İlk uyanan Gizem
olmuştu,o her zaman erken uyanırdı.


Gizem: Elif,erkencisin!
Elif: Evet,dün erken uyuduk ya bugünde erkenden uyandım.
Gizem: Ondan mı yoksa heyecandan mı?
Elif: Gizeeeem!
Esen: Sabah sabah neyin kavgasını yapıyorsunuz Allah aşkına!
Gizem: Yok birşey..
Ceyda: Herkese günaydın!
Gizem: Bugün hepimiz erkenciyiz.
Ceyda: Elif,döktürmüşsün yine!
Elif: Erken uyandım bari bugün doğru düzgün kahvaltı edelim dedim.
Esen: İyi yapmışsın canım arkadaşım.

Hep birlikte kahvaltı yaptık...Bu sabah çok güzel
başlamıştı,bütün günün böyle geçmesini dileyerek evden çıktım...Yolda
konuşa konuşa gidiyorduk yine...


Elif: Bugün içimde bir his var,herşey güzel geçecek!
Gizem: Sen şuna Emre’yle güzel vakit geçirmeyi umuyorum desene!
Elif: Bu hepimiz için geçerli olan birşey Gizem,sadece benim için değil.
Ceyda: Esen,baksana Ayhan kapıda bekliyor.
Esen: Özür dilemeye gelmiştir.
Gizem: Affedecek misin?
Esen: Sanırım evet.

Esen Ayhan’ın yanına gitti...Bizde fakültenin bahçesinde bizimkilerle konuşmaya başladık.Sercan yanıma geldi.

Sercan: Biraz gelsene.
Ceyda: Nereye?
Elif: Geliyorum bir dakika.Söyle!
Sercan: Dün Emre bana geldi.
Elif: Eee?
Sercan: Kafası çok karışıkmış.Tekrar aynı şeyleri yaşamak istemiyor Elif.O yüzden bu kadar çekimser.
Elif: Biliyorum.
Sercan: Dün bayağı konuşmuşsunuz heralde biraz bahsetti.Bugün de buluşacakmışsınız.
Elif: Evet.
Sercan: Sen yinede fazla umutlanma Elif.Dost acı söylermiş ben sana baştan söyleyim.
Elif: Yine birşey mi dedi yoksa?
Sercan: Hayır hiçbir şey demedi ama bu konularda çok hassastır Emre.O yüzden.Bakarsın olmaz.
Elif: Tamam anladım.

Dersimiz bittiği an koşarak bahçeye indim.Evet,Emre’de oradaydı.Yanında bi kız vardı.Ona birşeyler anlatıyordu.

Ceyda: Seninki gelmiş,gitsene.
Elif: Yanında bi kız var.
Ceyda: Bişey olmaz git işte!
Elif: O kız gitsin öyle.
Ceyda: Gel beraber gidelim o zaman.
Elif: Hayır bekle.O beni görsün,o gelsin önce.
Ceyda: Öf Elif,neden inat ediyorsun ki! İşte çocuk sana aşık oldu olacak sen hala inat peşindesin.
Elif: İlk önce o gelecek dedim.
Ceyda: Kıskandın değil mi?
Elif: Öf Ceyda!
Ceyda: Hadiiii gitsene!
Elif: İyi tamam gidiyorum.

İstemeye istemeye ona doğru ilerledim.

Elif: Merhaba Emre.
Emre: Aaa Elif,bitti mi dersin?
Elif: Evet.
Emre: Peki öyleyse gidelim.Görüşürüz Özlem.
Özlem: Görüşürüz Emre.

Kızgın kızgın ona baktım.Gülmeye başladı.

Elif: Neden gülüyorsun?
Emre: Kıskandın değil mi?
Elif: Hayır.
Emre: Evet,kıskandın.Gözlerindeki haseti gördüm.
Elif: Emre gülmeyi kes,sinir bozucu oluyorsun.
Emre: Kıskandın mı beni? Hadi itiraf et.
Elif: Emre kapatalım bu konuyu.
Emre: Tamam sen bilirsin.
Elif: Kimdi o kız?
Emre: Hani konu kapanmıştı?
Elif: Geri açıyorum öyleyse.Soruma cevap versene,kimdi o kız?

Emre bi an durdu.Bana uzun uzun baktı.

Elif: Öyle bakma bana.Öyle bakma dedim.
Emre: İnan hiç kimse!
Elif: Ne hiç kimse?
Emre: O kız,hiç kimse.
Elif: Yaaa belliydi,nasılda gülüyordun konuşurken.
Emre: Arkadaşım o benim,gülemez miyim?
Elif: İyi tamam,hadi gidelim.

Evine varmıştık.Çok güzel bir evdi.

Elif: Dediğin kadar da kötü değil evin.
Emre: Bilmem,sizin ev daha güzel.
Elif: (: 4 kız olunca bi evde.
Emre: Evet,ben sana ne ikram edeyim?
Elif: Hiçbirşey. Oturalım sadece.
Emre: Neden?
Elif: İşte.
Emre: Peki sen bilirsin.Oturalım öyleyse.Aslında benimde sana söylemem gereken birşey var.
Elif: Dinliyorum...

4.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
Thalia's Angel
Amor a la Thalia!
Amor a la Thalia!
avatar

Kadın
Yaş : Kayıt tarihi : 14/09/07 Mesaj Sayısı : 10525 Nerden : venüsten Hobiler : thalia Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   C.tesi Şub. 23 2008, 22:27

çok güzel olmuş cnm eline sağlık
_________________
Çok yoğunum,siteye çok az girebiliyorum.İnternete nezaman girersem siteye de ozaman girebiliyorum ancak:/
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.thaliafan.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Salı Şub. 26 2008, 15:15

5.Bölüm

Merakla onu dinlemeye başladım.

Emre: Bak,yaşadıklarımı anlattım sana.Ve tüm bu yaşananlardan dolayı
tekrar birisiyle birşeyler yaşamak beni korkutuyor anlıyor musun?
Elif: Bir başkası seni üzdü diye bunun cezasını başkasına çektiremezsin ki Emre!
Emre: Ama güvenim kırıldı bir kere,tekrar başıma böyle bi olay gelecek diye istemiyorum anlıyor musun yani istemiyordum.
Elif: Anlıyorum ama insanlara bir kezde olsa bir şans vermeyi dene bence.
Emre: Haklısın.Hemde çok haklısın.Ama birde benim açımdan bak!
Elif: Neyse kapata....
Emre: Hayır,bu kez kapanmayacak bu konu!

Elini elimin üstüne koydu.

Emre: Aslında ne diyeceğimi bile bilmiyorum.Kafam öyle karışık ki! Seni
görmeden önce böyle şeyler hissetmiyordum yani bu hissettiğim aşk mı
yoksa başka birşey mi onu da bilmiyorum.Daha doğrusu ne hissettiğimi
anlayamıyorum.Dün seni evine bıraktıktan sonra İstanbul’a bir bilet
aldım.
Elif: Gidiyor musun?
Emre: Evet.1 hafta gelmeyeceğim zaten sınavlarda bitti.Biraz düşüneceğim.Düşünmeye ihtiyacım var Elif.
Elif: Ne zaman gidiyorsun?
Emre: Yarın akşam.
Elif: 1 hafta boyunca yoksun yani.
Emre: Evet.O süre içinde bende iyice düşünürüm zaten.
Elif: Gitme Emre.
Emre: Buna ihtiyacım var Elif,seninde öyle...Seni üzmek istemiyorum.Lütfen bana izin ver.
Elif: Peki,nasıl istersen.
Emre: Bana anlayış göster.Herşeyi sakin kafayla düşünmem gerek.Senden uzakta,herşeyden uzakta...

Hiçbirşey söylemedim.Sadece baktım onun o güzel gözlerine...

Emre: Ben incinmekten korkuyorum,sense...
Elif: Seni asla incitmem Emre,asla bırakmam...
Emre: Tamam Elif,biliyorum.Ama korkum şu ya ben seni çok seversem ve sen beni günün birinde bırakıp gidersen!
Elif: Bu kadar mı kırdı seni? Herkese olan güvenini bu kadar mı sarstı?
Emre: Benim neler yaşadığımı kimse bilemez,o kadar çok güvensizim ki...
Elif: Tamam Emre! Sen böyle davrandıkça daha kötü oluyorum.
Emre: Öyle mi?
Elif: Evet.
Emre: Nasıl davranacağımı bile bilmiyorum Elif.Zamana ihtiyacım var...
Elif: Ben gideyim artık.Yarın görüşürüz.
Emre: Biraz daha otursaydın.
Elif: Gideyim.Yarın provanız mı var?
Emre: Evet son prova.
Elif: O zaman görüşürüz yarın...
Emre: Görüşürüz...

Kendimi çok kötü hissediyordum...Kaybolmuş bir çocuk gibi...Eve
geldim...Kimse yoktu...Odama girdim ve yastıkla yüzümü kapattım...O
halde ne kadar durdum hiç bilmiyorum...Bir ara mutfağa su içmeye
gittim,evde hala kimsecikler yoktu...Sonra odama gidip uykuya
daldım...Hayal meyal hatırlıyordum Gizem beni uyandırmaya çalışıyordu...


Gizem: Eliiif,Elif uyan!
Elif: Gizem rahat bırakın uyumak istiyorum...
Gizem: Uyan hadi annen aradı birşey diyecekmiş.
Elif: Sana desin.
Gizem: Önemliymiş canım şimdi kadıncağızı merakta bırakma zor durumda kalmasın.
Elif: Öff tamam.

Evin içi kapkaranlıktı.

Elif: Gece lambasını yaksaydın bari!

Bi an lambalar yandı,bütün herkes evdeydi,herkes buradaydı...

Herkes birden: Sürpriiiz!! İyiki doğdun Elif,iyiki doğdun Elif...
Elif: İnanmıyorum,bugün benim doğum günüm müydü?

Arkamdan birisi konuştu.Sesinden tanıdım,Emre’ydi...

Emre: Benimle uğraşmaktan kendi doğum gününü unutmuşsun...
Elif: Emre,bu sen misin?
Emre: Bende buradayım bak,senin için geldim...
Elif: İnanmıyorum doğum günüm olduğunu unutmuşum.
Ceyda: Aramızda tam 1 ay var Elif,nasıl unutursun... (:
Esen: İyiki doğdun canım...
Gizem: İyiki doğdun Elif,baş belan olmaktan vazgeçmeyeceğim...(:

Çok mutlu olmuştum.Hemde şaşkındım.Emre’yse uzaktan beni izleyip gülümsüyordu...

Orçun: Vay bee,kendi doğum gününü unutanı da ilk defa görüyorum!
Sercan: Ne yapsın derdi başından aşkın kızın!
Hazal: Elif’ciğim doğum günün kutlu olsun...
Burcu: İyiki doğdun Elif...
Elif: Teşekkürler...
Murat: İyiki doğdun elif,inşallah her zaman olursun hayatımızda ve bize güzel yemekler yaparsın.(:
Orçun: İşin gücün yemek haaa!

Herkes kendi havasındaydı.Emre’nin yanına gittim...

Elif: Herşeyi unutmuşum...Şu halime bak,uyku sersemiyim ve pijamalarımla karşındayım...
Emre: Olsun.(:
Elif: Emre?
Emre: Efendim?
Elif: Gitmiyorsun değil mi,o da oyunun bi parçasıydı!
Emre: Malesef o gerçekti Elif.
Elif: Gitme!
Emre: Gitmem lazım...İkimizin iyiliği için...
Elif: Ama gitmeni hiç istemiyorum!
Emre: Biliyorum.Ama gitmek zorundayım.Düşünmeye ihtiyacım var.

Hiçbirşey demedim...

Emre: Anladığını sanıyordum.Neyse,bunları sonra konuşuruz olur mu? Bugün senin günün ve böyle şeyleri takmaman gerek...
Gizem: Elif annen arıyor.
Elif: Alo anneciğim,sağol canım annem.Demek seni de oyuna dahil ettiler.Herkese selam söyle.Öpüyorum...(:
Esen: Bizden de selam söyle!
Elif: Esen’lerin de selamı var anne.Görüşürüz.Ceyda’cığım telefonu alır mısın?
Ceyda: Nasılmış annenler?
Elif: İyilermiş,onlarında selamı var.

Artık saat iyice geç olmuştu.Herkes yavaş yavaş gidiyordu.

Gizem: Ayy,uykum geldi,ne geceydi yaaa! Hadi hepinize iyi geceler ben duramıyorum vallahi..
Esen: Bende gidiyorum,iyi geceler hepinize...
Ceyda: Gel Kenan,bizde nete girelim biraz.

Ceyda’nın niyetini anlamıştım,Emre ve beni başbaşa bırakmak istiyordu.

Elif: Kusura bakma,Ceyda....
Emre: Tamam tamam.Açıklama yapma lütfen.

İkimizde camdan dışarıya bakıyorduk...Başımı ona çevirdim..Ona baktığımı görüyordu ama bakmıyordu bana...Sessizdik ikimizde...

Emre: Kenan’a söyleyim de gidelim...
Elif: Emre,yarın ben okula gelmeyeceğim.
Emre: Neden?
Elif: Bilmem.Evde kalıp uyuyacağım bütün gün.
Emre: Bütün gün?
Elif: Evet.Yani yarın görüşemeyiz bunu bil.
Emre: Peki,sen nasıl istersen.
Elif: Sen gelince görüşürüz artık..

Sadece yüzüme baktı...O da haklıydı kendine göre...Gidip Kenan’ı çağırdı...Giderken yanıma geldi...

Emre: Madem yarın görüşemeyeceğiz,kendine iyi bak o zaman...
Elif: Sende...
Kenan: Görüşürüz Elif,tekrar nice yaşlara!
Elif: Teşekkür ederim güle güle.
Ceyda: İyi geceler.Uykun varmı?
Elif: Hayır,senin?
Ceyda: Benimde yok..Eee konuşabildiniz mi bari?
Elif: Eh...Daha çok sustuk...
Ceyda: Haydaaa! Bende rahat rahat konuşun diye...
Elif: Anladım canım anladım...
Ceyda: Anladın da niye fırsatı değerlendirmedin?
Elif: Konuşmak istemedi o da zaten.
Ceyda: Yarın gidiyormuş.
Elif: Biliyorum.
Ceyda: Bende Kenan’ın ağzını aradım.
Elif: Eee?
Ceyda: Sordum işte Emre ne düşünüyor bu konuda dedim,valla bilmiyorum ki dedi.
Elif: Yaaa!
Ceyda: Vallaha!
Elif: Yarın kaçta gidiyormuş?
Ceyda: Akşam 8’de otobüs kalkıyormuş.
Elif: Tamam.
Ceyda: N’apıyorsun,nereyi arıyorsun bu saatte?
Elif: Bende bilet ayırttırıyorum.
Ceyda: Ne?
Elif: Evet,bende gideceğim onunla.
Ceyda: Elif saçmalıyosun.
Elif: Evet gör bak.Alo,İstanbul için yarın akşam saat 20:00’a bir kişilik bilet ayırttıracaktım.Peki,tamam.Teşekkürler.
Ceyda: N’oldu?
Elif: Tamamdır!
Ceyda: Elif inanmıyorum sana!
Elif: Bende ona sürpriz yapacağım. (:
Ceyda: Delisin sen yaa...(:
Elif: Biraz öyle.
Ceyda: Emre seni görünce neye uğradığına şaşıracak! (:
Elif: Bence de.
Ceyda: Elif,sen O’nu gerçekten seviyorsun.
Elif: Ne sandın! (: Bu arada Esen ve Ayhan barıştılar mı?
Ceyda: Ayy evet...Hemen affetmiş Esen.İnsan biraz daha süründürür.
Elif: Ama onların ki çok uzun zamandır var.Artık normal şeyler bunlar.
Ceyda: Normal mi yoksa anormal mi orasını bilemem! Çünkü bu aralar sık sık tartışır oldular.
Elif: Düzelir yaa...
Ceyda: İnşallah.
Elif: Hadi,uyuyalım artık.
Ceyda: Tamam uyuyalım.Hadi iyi geceler.
Elif: Sana da canım...

Ertesi gün erkenden uyandım.Kızlar çoktan gitmişlerdi.Bende
bavulumu hazırladım.Sonra kızlar için biraz yemek yaptım,evi
temizledim.Derken akşam oldu.Kızlar geldiler.


Gizem: Aaa süpersin canım yaaa,gitmeden ne büyük iyilik yaptın bize!
Elif: Valla boş durmak istemedim,zamanda çabuk geçti zaten.
Esen: Seninki vedalaşıyordu bugün milletle.
Ceyda: Şimdi eve gittiler,1 saate kalmaz çıkarlar Elif.
Elif: Tamam bende çıkıyorum.Hadi 1 hafta sonra görüşürüz.Kendinize iyi bakın.
Esen: Aman dikkat et!
Gizem: Şimdi 1 hafta sıkılırım ben evde kimi sinir edeceğim?
Elif: Amaaan şunun şurasında 1 hafta!
Ceyda: Yani,7 gün dediğin nedir ki su gibi geçer...
Elif: Neyse,görüşürüz kızlar!

Yağmur yağıyordu.Taksiye bindim.Terminale varmıştım.Bavulumu
yerleştirdim ve Emre’nin gelmesini bekledim.Az sonra geldi.Beni
görmedi.Yanına gittim.


Elif: Tek başına yolculuk sıkıcı olur,bende seninle gelebilir miyim?

5.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
Thalia's Angel
Amor a la Thalia!
Amor a la Thalia!
avatar

Kadın
Yaş : Kayıt tarihi : 14/09/07 Mesaj Sayısı : 10525 Nerden : venüsten Hobiler : thalia Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Salı Şub. 26 2008, 16:09

çok güzel olmuş canım eline sağlık
_________________
Çok yoğunum,siteye çok az girebiliyorum.İnternete nezaman girersem siteye de ozaman girebiliyorum ancak:/
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.thaliafan.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Cuma Şub. 29 2008, 16:25

6.Bölüm

Beni görünce öyle şaşırdı ki!..

Emre: Elif? Senin ne işin var burada?
Elif: Sana gitme diye söylemiştim.
Emre: İnanmıyorum sana! Benim için mi geliyorsun?
Elif: Evet,tabii eğer istersen.
Emre: Ne diyebilirim ki çok şaşırttın beni...
Elif: Hadi binelim yoksa otobüs bizi almadan gidecek.

Emre hala çok şaşkındı...Şansıma yanı boştu...Geçtim oturdum...Hiç konuşmadı...

Elif: Çok mu şaşırdın?
Emre: Ne diyeceğimi bilmiyorum ki Elif,gerçekten şaşırdım.
Elif: Şimdide sen sus o zaman çünkü yanında olduğumu hissetmek istiyorum...

Başımı onun omzuna dayadım...Gülümsediğini görür gibiydim...Aradan biraz zaman geçtikten sonra başımı kaldırıp yüzüne baktım.O da bana bakıyordu...

Emre: Demek benim için geliyorsun ha! Ben başımı dinlemek için gidiyorum sen peşimi bırakmıyorsun! (:
Elif: O kadar sıkıcıyım yani?
Emre: (: Evet.
Elif: Çok kötüsün.
Emre: Şaka yaptım. (:
Elif: İyi öyle olsun.

Biraz uyumuşum.Uyandığımda O uyanıktı.

Elif: Uyuyakalmışım biraz.
Emre: Yorgundun galiba.
Elif: Sabah erkenden uyandım.
Emre: Birde bütün gün uyuyacağım demiştin.(:
Elif: Evet öyle yapacaktım ama sonra değiştirdim planımı... (: Eee ne kadar kaldı?
Emre: 2 saat falan.
Elif: Peki.
Emre: Sıkıldın mı yoksa?
Elif: Yoo...(: Sen?
Emre: Bende sıkılmadım.

Yol boyunca fazla konuşmadık.İstanbul’a vardığımızda saat gecenin 2’siydi.

Emre: Bu saatte eve gidemezsin,benimle gel.
Elif: Giderim yaa şurdan bi taksi çağırır giderim.
Emre: Olmaz,hemde bu saatte öyle mi?
Elif: Evet.
Emre: Hayır olmaz,şimdi benimle gel,sabah gidersin.
Elif: Peki o zaman.

Evine vardık.Çok hoş,güzel bir evdi.Boğaz manzarasına diyecek yoktu.

Elif: Boğaz manzarası çok güzel.
Emre: Evet,arkadaşlarım bayılır benim evime.
Elif: Haklılar tabi..Şu manzaraya bak,olağanüstü! Her akşam buraya oturup izleyesi gelir insanın...
Emre: Bende öyle yapıyorum zaten...(:
Elif: Muhteşem...

Bi süre boğazı izledik.Sonra o kendi odasına çekildi bende misafir odasına.Uyuyup kalmışım.Sabah uyandığımda kahvaltıyı hazırlamış,mutfakta gazete okumakla meşguldü.

Elif: Günaydın.
Emre: Günaydın.
Elif: Çok mu uyudum? Sen ne zaman uyandın?
Emre: 1 saat oluyor.
Elif: Herşeyde hazır.
Emre: Misafir ağırlıyoruz,görevimiz... (:

Birlikte masaya oturduk.

Elif: Aaa bizim kızları aramadım merak ederler şimdi.
Emre: Ara hemen.
---
Elif: Alo?
Gizem: Alo Elif?
Elif: Nasılsınız canım ne yapıyorsunuz?
Gizem: Okuldayız canım sen ne yapıyorsun?
Elif: Bizde Emre’yle birlikte kahvaltı yapıyoruz.
Gizem: Emre’yle birlikte mi?
Elif: Evet.
Gizem: Ayy bi dakika Ceyda istiyor.Hadi öptüm görüşürüz.
Elif: Güle güle canım.
Ceyda: Alo,Elif?
Elif: Ceyda,napıyorsunuz?
Ceyda: Sen bizi boşverde orada neler oluyor ondan haber ver!
Elif: Sağol canım o da iyi.
Ceyda: Haa anladım müsait değilsin.
Elif: Aynen öyle.Hepinizi de öptüm.Esen’e de selam söyleyin.
Ceyda: Tamam.Hoşçakal.Bak aramayı ihmal etme,çatlarız burada!
Elif: Tamam. Esen’e selam söyleyin.
Ceyda: Tamam.Görüşürüz.
----

Emre: Onlar ne yapıyormuş?
Elif: Okuldalarmış.
Emre: Hmm...İyi...
Elif: Ben gittikten sonra ne yapacaksın?
Emre: Çalışacağım biraz.
Elif: Sonra?
Emre: Akşam çıkarız istersen.
Elif: Babam evde olursa çıkamam.Onun yerine akşamüstü çıksak.
Emre: Tamam o da olur.Gidelim mi artık?
Elif: Gidelim...

Dışarı çıktık...Biraz yürüdük...

Elif: Eve gideyim artık.
Emre: Biraz daha otur.
Elif: Akşam olacak bu gidişle.(:
Emre: İyi peki...

Bizim evin önüne kadar O da geldi....

Emre: Akşam görüşecek miyiz?
Elif: Telefonlaşırız olur mu? Duruma göre ben ararım seni.
Emre: Tamam.Unutma ama mutlaka ara!
Elif: Tamam arayacağım...

Evin kapısını çaldım...Kapıyı annem açtı,karşısında beni görünce öyle şaşırdı ki!

Anne: Elif,nereden çıktın sen?
Elif: Bir haftalığına gidip göreyim,sürpriz olsun dedim.
Anne: Canım iyiki geldin,gir içeri üşüme.
Ezgi: Abla!
Elif: Nasılsın yaramaz?
Ezgi: İyiyim ablacım,sen nasılsın? Nereden çıktın böyle?
Elif: Sınavlar bitti bende 1 haftalığına ziyarete geldim.Babam nerde?
Anne: Baban dışarda canım akşama gelir anca.
Elif: Hmm...İyi...Eeee Ezgi anlat bakalım ne var ne yok?
Ezgi: Okulla uğraşıyorum abla ne olsun...
Elif: Aferim sana...
Anne: Kaçta geldin kızım?
Elif: Dün gece geldim aslında ama arkadaşta kaldım,gece gece korkutmayım dedim...(:
Anne: Gelseydin keşke...

Annemlerle biraz daha hasret giderdikten sonra odama çıktım.Eşyalarımı düzenliyordum.O sırada telefonum çaldı.

Elif: Alo,Orçun?
Orçun: Elif,burada ortalık karıştı.
Elif: N’oldu?
Orçun: Yaa hepimiz buradayız,sana haber vermeseydik kızardın,aradım o yüzden.
Elif: Neredesiniz,n’oldu?

Orçun bir türlü söyleyemiyordu.Belli ki kötü birşey olmuştu.

6.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Paz Mart 09 2008, 14:53

7.Bölüm

Çok meraklanmıştım.

Elif: Orçun konuşsana!
Orçun: Ya Elif burada hiçbirşey yolunda gitmiyor.Sercan...
Elif: N’oldu Sercan’a?
Orçun: Bıçakladılar.
Elif: NE!
Orçun: Elif yaa,hastanedeyiz işte bekliyoruz.Doktor birşey demedi daha.
Elif: İnanmıyorum yaa.Nasıl olmuş?
Orçun: Ya bu dışarı çıkmış gece,bir iki tinerci telefonunu mu ne
istemiş birşeyler olmuş.Tartışmışlar.Sercan’ı bıçaklayıp kaçmışlar.O da
beni aradı da söyledi.Yoksa hiçbirimizin haberi olmayacaktı.
Elif: İnanmıyorum! Niye çıkmış geç saatte?
Orçun: Ne bileyim Elif.Neyse ben seni sonra yine ararım.
Elif: Tamam bende ararım.Görüşürüz.

Şok olmuştum resmen.O kadar bunalmıştım ki.Anneme bir bahane uydurup
dışarı çıktım.Biraz dolaştım.Sonra Emre geldi aklıma.Onu da aradım ve
yanıma çağırdım.15 dk içinde yanımdaydı.


Emre: Evde sıkılmaya başlamıştım çağırdın iyikide.
Elif: Emre,bazı olaylar olmuş.
Emre: Ne gibi olaylar?
Elif: Sercan bıçaklanmış.
Emre: NE!
Elif: Evet.

O’na da herşeyi anlattım.O da benim gibi oldu,şaşkındı,diyecek laf bulamıyordu.Sessizce yürüdük...

Emre: Anlaşılan İstanbul bize yaramadı.
Elif: Bana da öyle geliyor.
Emre: Dönecek misin?
Elif: Şimdi birden dönersem ailemde telaşlanır.3-4 gün daha kalır dönerim.
Emre: Birlikte dönelim.
Elif: Anlamadım?
Emre: Birlikte dönelim diyorum.
Elif: Nasıl birlikte,sen ve ben? Birlikte?
Emre: Evet. (: Neden bu kadar şaşırdın? Arkadaşın değil miyim,dönemez miyiz birlikte?
Elif: Aaa hayır canım,şaşırdım sadece.Neyse.Ben bi Orçun’u arayım.

Orçun’un telefonu kapalıydı.Bende Ceyda’yı aradım.

Gizem: Alo?
Elif: Gizem?
Gizem: Efendim canım?
Elif: Ceyda nerede?
Gizem: Bahçedeler bizimkilerle.Ben içerideyim.Ceyda’nın telefonu benim çantamdaydı,orada kalmış.Aaa dur bi dakika,geliyor.
Ceyda: Alo?
Elif: Canım Orçun’un telefonu kapalıydı,seni aradım bende.
Ceyda: İyi etmişsin.Orçun uyuyor şuan.
Elif: Haa,iyi.Sercan’ın durumu nasıl olmuş?
Ceyda: Allah’a şükür iyiye gidiyor.
Elif: Sevindim canım.Esen’de oradaysa bi sesini duyayım.
Ceyda: Burada canım.
Esen: Elif nasılsın?
Elif: İyi olmaya çalışıyorum,sen?
Esen: Bizde öyle.Nasıl gidiyor?
Elif: Eh,üç dört güne kadar dönüyorum.
Esen: Tamam canım.Görüşürüz o zaman.
Elif: Görüşürüz canım.Kendine iyi bak.Selam söyle.
Esen: Görüşürüz,sende.

---

Emre: Nasıl olmuş Sercan?
Elif: Daha iyiymiş.
Emre: Sevindim.
Elif: Bugün konuşacak pek fazla birşey bulamıyoruz.(:
Emre: Normalde fazla konuşmam ama evet bugün öyle.

Bir yere geçip oturduk.

Emre: Keşke gelmeseydin benimle.
Elif: Neden?
Emre: Bilmem.Sercan için üzüldüm ama sen onunla benden daha yakınsın.Orada olman gerekiyor bence,burada değil.
Elif: Bırakta nerede olmak istediğime ben karar vereyim zaten gidiyorum birkaç güne kadar.
Emre: Gidiyoruz.
Elif: Çoğul konuşmasan!
Emre: Rahatsız mı oldun?
Elif: Hayır.Ama kafamı karıştırıyorsun.Senin yerinde bi başkası olsa,çoktan tüymüştü ortalıktan.
Emre: Neden yapsın bunu?
Elif: Ne bileyim,bu kız beni seviyor ben onu sevmiyorum en iyisi gözüne
görünmeyim unutsun beni der kaybolurdu ortalıktan,eğer başkası olsaydı.
Emre: Birincisi ben başkası değilim,ikincisi sana karşı birşey hissedip hissetmediğim konusunda yorum yapma lütfen.
Elif: Anlamadım?
Emre: Yani diyorum ki,sana karşı birşey hissedip hissetmediğimi bilemezsin.Bence bu konuda susma hakkını kullan. (:
Elif: Eğer söylersen bilebilirim,üstelik bana karşı birşeyler hissediyor olsan...
Emre: Hissetmiyor olsaydım şuan burada olmazdım.

Bugün şaşkınlık üstüne şaşkınlık yaşıyordum.Duyduklarıma inanamıyordum.

Elif: Emre en son ne dedin anlayamadım!
Emre: Sana karşı birşeyler hissetmiyor olsaydım şuan burada olmazdım dedim.

Hiçbirşey söyleyemedim...O ise cevap bekleyen gözlerle bana bakıyordu.Geçiştirmeye çalıştım.

Elif: Artık eve gitsem iyi olur.

Ayağa kalktım.

Emre: Son dediğim şey için birşey söylemedin.
Elif: Belki bu kez düşünmesi gereken kişi benim.
Emre: Nereye gidiyorsun?
Elif: Eve dedim ya...
Emre: Eve gitmeyeceğini biliyorum.

Dönüp baktım.Gülümsedi yine,bende ona gülümsedim.O’na hiç kızamıyordum bile.

Emre: Nereye gideceksin söyle bende geleyim. (:
Elif: Bilmiyorum Emre.Belki gelmesen daha iyi olur.
Emre: Tamam.Eve gidiyorum ben o zaman.
Elif: Peki,güle güle.
Emre: Görüşürüz...

Tekrar oturdum,arkasından bakıyordum.Elleri cebinde,yere bakarak
gidiyordu.Bir süre sonra gözden kayboldu.Bende düşünmeye başladım.Ne
olacaktı,ne olacaktık? Ne kadar oturduğumu anımsamıyorum.Ama çok
kalmıştım.Telefonumun çalmasıyla düşüncelerimden sıyrıldım.


Esen: Elif?
Elif: Nasılsın Esen’ciğim?
Esen: İyiyim canım seni arayım dedim.N’apıyorsun?
Elif: Sağol canım.Oturuyorum.Sen ne yapıyorsun?
Esen: Bende eve geldim biraz dinlenip geri gideceğim.
Elif: Hmm...Tamam canım.
Esen: Emre yanında mı,neler oldu?
Elif: Hayır yok.Bana karşı boş olmadığını itiraf etti.
Esen: Aaaa ne güzel!
Elif: Öff bilmiyorum Esen,kafam karışık.
Esen: O’nun da karışıktı ama bak!
Elif: Haklısın.En iyisi biraz düşünmek.
Esen: Bence düşünmene gerek yok.Hazır O da söylemişken...
Elif: Neyse,Ayhan’la nasıl gidiyor peki?
Esen: Gitmiyor,bitti!
Elif: Ne!
Esen: Evet bitirdim Elif,kıskançlıkları beni bıktırdı.Hem hiçde üzülmedim biliyor musun?
Elif: Hadi yaa...
Esen: Bayadır vardı biliyorsun,artık sevgi bitmiş,alışkanlık olmuştu benim için.Bitmesi gerekiyordu ve bitti.
Elif: O ne yaptı?
Esen: İlk başta bayağı sinirlendi ama şimdi sakin.
Elif: Görüyor musun?
Esen: Evet.Hastanedeydi O da.Ama hiç konuşmadık.
Elif: Hmm...Ne deyim canım hayırlısı olsun.
Esen: Hepimiz için...Bu arada Ceyda ve Gizem Bursa’ya gidiyor bilmem haberin varmı?
Elif: NE! Neden?
Esen: Mete’ye sürpriz yapacaklarmış!
Elif: İnanmıyorum...
Esen: Neyse canım kapatayım ben,sen gelince bol bol konuşuruz.
Elif: Tamam.Öptüm.Görüşürüz...

Esen haklıydı diye düşündüm...Ertelemenin anlamı yok...Emre’nin
evine doğru yürümeye başladım.Geldiğimde kapıyı çalıp çalmamak
konusunda kararsız kaldım...Sonra yavaş yavaş vurdum.

Emre: Elif!
Elif: Rahatsız etmedim ya!
Emre: Hayır hayır gelsene içeri.
Elif: Ne yapıyordun?
Emre: Biraz gitar çalışıyordum.
Elif: Güzel.
Emre: Eve gitmedin değil mi?
Elif: Hayır.
Emre: Eee?
Elif: Ne eee?
Emre: Düşündün mü? (:
Elif: Neyi?
Emre: Bilmiyormuş numarası yapmaya çalışma,beceremiyorsun... (:
Elif: Biliyorum... (:
Emre: Söylediklerimi düşündün mü?
Elif: Düşünmeme gerek yok aslında.
Emre: Yani?
Elif: Yanisi yok bunun,herşeyi biliyorsun.
Emre: Herşeyi mi?
Elif: Evet.

Ayakta duruyordu.Gelip yanıma oturdu.

Elif: Böyle bakma bana kaç kere diyeceğim!
Emre: Nasıl bakıyorum ki? (:
Elif: Emreeee!
Emre: Tamam tamam sinirlenme! (:
Elif: Yaaa,ben sana sinirlenip kızamam ki! Böyle güzel bakan gözlere kızabilir miyim!
Emre: Bilmem artık... (: Dışarı çıkalım mı,sıkıldım?
Elif: Çıkalım.

Dışarı çıktık.Sercan’la ilgili konuşuyorduk.Sonra yanımıza bi kız geldi.

Hilal: Aaa Emre seni görmek ne güzel!
Emre: Hilal! Nasılsın?
Hilal: İyidir ne olsun,ne zaman geldin ya,uzun zamandır yoktun.
Emre: Fazla olmadı.İki üç güne kadar geri dönüyorum.
Hilal: Hadi yaa!

O sırada Emre elimi tuttu,ben neye uğradığımı şaşırdım tabiki de.Kızda bize imalı imalı baktı.

Hilal: Beni arkadaşınla tanıştırmayacak mısın Emre?
Emre: A tabi,sevgilim Elif,Elif’ciğim buda arkadaşım Hilal.
Elif: Memnun oldum Hilal.
Hilal: Bende bende.Neyse görüşürüz Emre’ciğim.

“Emre’ciğim” kısmını da öyle bi vurguladı ki!

Emre: Güle güle Hilal.
Elif: Kimdi bu kız,ayrıca neden hala elimi tutuyorsun ve beni sevgilin olarak tanıttın?
Emre: Soruları tek tek sorsaydın keşke.Bu kız bir zamanlar başıma bela
olan kızlardan biri,bir sevdiğim olduğunu anlaması için elini tuttum ve
sen benim sevgilimsin.Tamam mı cevaplar yeterli mi?
Elif: Bir dakika bir dakika,ben senin sevgilin miyim? Anlayamadım!
Emre: Evet sevgilimsin.Ayrıca elini tuttuğumda rahatsız olsaydın elini çekerdin değil mi? (:

Sadece güldüm.Birşey demedim.

Elif: Demek o kızda senin baş belandı ha!
Emre: Evet,çıkarı olanlardan biri işte.
Elif: İyide ne çıkarı olabilir ki?
Emre: Şimdi konuşturma beni,sonra kendini beğenmiş diyorlar bana! (:
Elif: İyi tamam! Gidelim Emre...
Emre: Nereye?
Elif: Ankara’ya...Dediğin gibi,İstanbul bize iyi gelmedi...
Emre: Ne zaman gidelim?
Elif: 2 güne kadar gidelim lütfen.
Emre: Tamam gidelim.
Elif: Emreee!
Emre: Efendiiim? (:
Elif: Gözlerime bak!
Emre: Bakıyorum.
Elif: Böyle dur kaybolmak istiyorum!

Gülmeye başladı.

Emre: Nasıl kaybolacaksın?
Elif: Gözlerinde kaybolacağım!
Emre: Hmm...Anladım...(:
Elif: Yaa gülme,çok gıcıksın!
Emre: Aaa olur mu ama,bi bakma diyorsun bi gülme diyorsun! (:
Elif: Bak hala gülüyor!
Emre: Tamam susuyorum...(:
Elif: Emre?
Emre: Efendim? (:
Elif: Seni seviyorum...
Emre: Bende seni seviyorum...
Elif: Götür beni buradan...
Emre: Nereye götüreyim?
Elif: Sadece ikimizin olacağı bir yere.
Emre: Ankara’ya gidince daha güzel olacak herşey merak etme.

Biraz daha yürüdük...Boş bir banka oturup denizi seyretmeye
başladık...O da konuşmuyordu,bende...Sonra elimi bıraktı ve sarıldı
bana...Bende ona sarıldım...Telefonu çalmaya başladı.


Emre: Efendim? Haa,iyidir ne olsun sen nasılsın? Bende İstanbul’dayım 2 gün sonra falan dönüyorum.Oldu görüşürüz.
Elif: Kimdi o?
Emre: Bi arkadaş.Konserle ilgili konuşmak istiyormuş da.
Elif: Hmm...Artık eve gidelim.
Emre: Tamam.

Yol boyunca yine konuşmadık...Ama çok mutluydum,O’nun da mutlu olduğunu biliyordum...

7.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Perş. Mart 20 2008, 22:20

8.Bölüm

Çok yorulmuştum.Eve gelince uzandım biraz.Telefonum çaldı.

Elif: Emre?
Emre: Eğer senin için sorun olmazsa yarın dönelim diyecektim.
Elif: Bilmem ki,annemle bi konuşmam gerek.
Emre: Annenle konuş bana haber ver.
Elif: Tamam,görüşürüz.

İçeriye geçtim.Anneme Sercan’ı anlattım,gitmem gerektiğini söyledim.Razı oldu.Hemen Emre’ye haber verdim.

Emre: Öyleyse tamam,yarın saat 13:00 gibi kalkıyor otobüs.12:00 gibi buluşuruz.
Elif: Tamam.

Ertesi gün annemlerle vedalaştıktan sonra Emre’nin evine gittim.Zaten terminale yakındı evi.

Emre: Hoşgeldin!
Elif: Hoşbuldum da ne bu evin hali?
Emre: Niye,ne olmuş?
Elif:Böyle mi bırakacaksın?
Emre: Fazla dağınık değil ki!
Elif: Üff tamam hadi,aradın mı bizimkileri?
Emre: Evet,Orçun’la konuştuk bu sabah.Haberleri var.
Elif: Peki.Sercan nasıl olmuş?
Emre: Daha iyiymiş.
Elif: Ooh,sevindim.

Biraz daha bekledim.O da hazırlandı.

Emre: Hadi çıkalım.
Elif: Tamam.

Otobüs hareket etmeye başladı.Yol boyunca bizimkilerden konuştuk.Derken vardık Ankara’ya.

Elif: Sonunda geldik.
Emre: Evet.Hemen eşyaları bırakıp gidelim hastaneye.
Elif: Bizim eve bırakalım,giderken alırsın.
Emre: Giderken yük olmasın,en iyisi hastanede buluşalım,olur mu?
Elif: Tamam olur.

Eve geldim.Kızlar evdeydi.

Esen: Elif?
Elif: Canlarım ben geldim.

Hepsi koşup sarıldı bana.Nasıl da özlemiştik birbirimizi... (:

Gizem: Vallahi özlemişim yaa!
Elif: Mezun olunca ne yapacağız?
Esen: Bırakmayız ki birbirimizi... (:
Elif: Eee anlatın ne yapıyorsunuz?
Ceyda: Ben şuan Bursa’ya nasıl gideceğiz,onu düşünüyorum yani nasıl derken orada ne yapacağız,nasıl bulacağız Mete’yi!
Gizem: Buluruz canım sen bana güven. (:
Esen: Öf Elif,bunların işine akıl sır ermez.
Elif: Bence de...(: Demek gerçekten gidiyorsunuz haa,süper ikililer siziiii!
Gizem: Ne sandın kızım! Gideceğiz tabii ki de!
Elif: Ne zaman gidiyorsunuz peki?
Ceyda: Yarın.
Esen: İyi iyi,bizde kafamızı dinleriz değil mi Elif?
Elif: Valla evet,iyi olur.Gitsinler kafa dinleriz...(:

Gizem ikimize de birer yastık fırlattı.Derken yastık savaşı başladı.(: O sırada kapı çaldı.Aynı anda kapıya yöneldi bakışlar.

Gizem: Elif açsın!
Elif: Ceyda açsın!
Ceyda: Bence de Elif açsın!
Gizem: Oy çokluğuyla Elif açıyor!
Elif: Açmıyorum!
Esen: Dışardaki ağaç oldu yani,ben açarım.

Hepimiz kahkalar atmaya başladık.Esen kötü kötü baktı hepimize ve kapıyı açtı.

Esen: Emre,hoşgeldin geçsene içeri!
Emre: Yok sağol Esen,ben Elif’i görecektim,hastaneye gidecektik de.
Esen: Eliiiif!
Elif: Duydum geliyorum.Hoşgeldin Emre.
Emre: Gidelim mi?
Elif: Evet.Görüşürüz kızlar.
Kızlar: Görüşürüüüüz!
Elif: Kusura bakma,bazen beni rezil ediyorlar böyle!
Emre: Yoo saçmalama! Hem iyi kızlar onlar.Senin arkadaşlarını severim hepsi de çok iyiler.Ama Sercan’la daha bi yakınız.
Elif: Biliyorum.Hani hastanede buluşacaktık?
Emre: Gönlüm el vermedi.(: Gidip alayım dedim.

Hastaneye vardık.Orçun bizi görünce çok sevindi.

Orçun: Elif,Emre!
Elif: Orçun,nasılsın canım?
Orçun: İyidir sen?
Elif: Sağol bende iyiyim.
Emre: Sercan nasıl oldu?
Orçun: Hızla iyileşiyor.3 güne kadar çıkar dedi doktor.
Elif: Çok sevindim!
Emre: Tekrar geçmiş olsun.
Orçun: Sağolun.
Murat: Hoşgeldiniz.
Emre: Hoşbulduk.

Bizimkiler konuşmaya daldılar.Burcu ve Hazal’da oradaydı.Hemen beni çağırdılar.

Burcu: Hoşgeldiniz canım.
Elif: Hoşbulduk sağol.
Hazal: Ne yaptın,nasıl geçti İstanbul?
Elif: Sıkıcıydı.
Burcu: İnanmıyorum!
Elif: Evet.Onun için erken döndük hemde Sercan için.
Hazal: Eee Emre ne yaptı otobüste seni görünce?
Elif: Çok şaşırdı.
Burcu: Peki bir gelişme varmı?
Elif: Evet,beni sevdiğini söyledi.
Burcu: Aaa inanmıyorum!
Hazal: Sahi mi?
Elif: Evet.Sakın kimseye söylemeyin!
Burcu: Saçmalama,hadi Gizem olsa neyse!

Gülmeye başladık!

Emre: Neye gülüyorsunuz bakalım?
Burcu: Hiç ya öyle gülüyoruz.(:
Orçun: Kesin yine bi haltlar karıştırıyor bunlar,bak gör!
Gizem: Selaaaam bizde geldiiiik!

Anlamıştım,bizi gelene kadar takip etmişlerdi...(:

Elif: Gizem’ciğim,canım arkadaşım sen iki dakika benimle gelebilir misin?
Gizem: Tabii buyur canım!
Elif: Bizi takip ettiniz değil mi?
Gizem: Aaa Elif,nereden çıkarıyorsun böyle şeyleri,anlamadım ki!
Elif: Bana bahaneler uydurma Gizem!
Gizem: Elif,bu çocuk seni sahici sahi seviyor!
Elif: Gizeeeeem! Sinirim geçsin diye böyle şeyler yapmana gerek yok,bir daha sakın böyle bir işe kalkışma,kötü olur!
Gizem: İyi tamam bir daha olmaz.
Elif: Dudak bükme bana,yürü hadi!

Bizimkilerle oturuyorduk.Doktor geldi.

Doktor: Arkadaşınızı sırayla ziyaret ederseniz iyi olur.İlk önce kim gidecek?
Esen: Elif gitsin,o hiç görmedi.
Elif: Tamam,ben gideyim.

Doktor yolu gösterdi,az sonra Sercan’ın odasındaydım.

Sercan: Oooo kankam gelmiş!
Elif: Canım benim yaa,duyunca nasıl şok oldum!
Sercan: Ya sorma bir anda oldu herşey.
Elif: Eee nasılsın,daha iyisin ya inşallah?
Sercan: İyiyim,iyiyim.Seni sormalı?
Elif: İyi.(: Nasıl oldu?
Sercan: Ya dışarı çıktım biraz hava almak için,iki tane tinerci çocuk
zorla telefonumu istediler.Bende kafa tutunca bu hale geldim.Korkup
kaçtılar,telefonu alamadılar.Bende hemen Orçun’a haber verdim.
Elif: Neyse ki ucuz atlatmışsın.
Sercan: Aynen öyle.Eee sen anlat,nasıl gidiyor? Emre’yle konuşuyor musunuz?
Elif: Yaa Sercan bunu söylemek istemiyorum ama Emre bana beni sevdiğini söyledi.
Sercan: Hadi be!
Elif: Evet.
Sercan: Bu kadar hızlı olacağını tahmin etmemiştim! (:
Elif: Aslını istersen bende... (:
Sercan: Senden sonra O mu gelecek?
Elif: Evet,kapıda bekliyor.(:
Sercan: Hmm iyi bari.Gelsin de bir ağzını arayayım... (:
Elif: Neyse canım ben çıkayım.Yarın gene gelirim.Görüşürüz.
Sercan: Görüşürüz.

Odadan çıktım,Emre girdi.

Elif: Bayağı toparlanmış yaa kankam.. (:
Orçun: Toparlandı tabii...(:
Ceyda: Yarın gidiyoruz biz.
Orçun: Nereye?
Ceyda: Bursa’ya.
Hazal: Bursa’ya mı?
Esen: Mete’yi görmeye gideceklermiş.
Burcu: Yok artık!
Ceyda: O’na sürpriz yapmak istiyorum.
Orçun: Zamanında O da sana çok güzel bi sürpriz yapmıştı zaten Ceyda!
Gizem: Aaaa tamam yaa yeter! Sıkıştırmayın Ceyda’yı!
Murat: Abi bu kızlara iyilik yaramıyor,harbi bak!
Orçun: Kesinlikle öyle!

O sırada Emre çıktı odadan.Yanıma geldi.

Orçun: Eee konuştunuz mu Sercan’la?
Emre: Evet,konuştuk.Yarın yine geleceğim.Sen?
Elif: Bende geleceğim.
Orçun: E bizde gelelim bari.

Hepimiz gülmeye başladık...(:

Gizem: Şimdide ben gireyim.
Emre: Gidelim mi?
Elif: Gidelim...(:
Orçun: Hop hop,bizde varız burada n’oluyor?
Emre: E bırakta sevgilimize soralım!
(Burcu ve Hazal hariç)Hepsi birden: Ne!
Emre: Haberiniz yok muydu?
Orçun: Yooo!
Emre: Artık var! (: Hadi görüşürüz yarın!

Şaşkınlık içinde arkamızdan bakıyorlardı...(:

Elif: Çok şaşırdılar.
Emre: Evet.
Elif: Eee şimdi nereye gidiyoruz?
Emre: Nereye gidelim?
Elif: Bilmem.Ama çok yorulduk eve gidelim.
Emre: Yoruldun mu?
Elif: Eh,sen?
Emre: Yoo fazla yorulmadım,sık sık seyahate çıktığım için alışığım.Ankara’ya dönelim deyip duruyordun bak döndük işte!
Elif: Bi daha gitmeyelim,burda daha rahat görüşüyoruz.(:
Emre: Tatil yaklaşıyor ama!
Elif: 1 ay göremeyecek miyim ben seni?
Emre: Biraz öyle olacak ama dayanacağız...(:
Elif: 1 ay boyunca Antalya’da kalacaksın yani?
Emre: Aslında öyle düşünüyordum hem ailemi de uzun zamandır görmüyorum.
Elif: Hmm...
Emre: Sabırlı olmayı öğren biraz...(:
Elif: Seneye senin okulun da bitiyor.Ne yapacaksın?
Emre: Buluruz yapacak bişeyler.
Elif: Burada kalmayacaksın yani!
Emre: Kesin birşey söyleyemem ki...
Elif: Tamam.
Emre: Kızdın mı yine?
Elif: Hayır.
Emre: Kızdın kızdın.
Elif: Kızmadım.
Emre: Elif bak,herşeyi zamanında yaşamak lazım,ben hızlı gitmek istemiyorum anlıyor musun?
Elif: Anlıyorum Emre.Çünkü sen hala şu aptal saplantından kurtulabilmiş
değilsin.Her dakika seni bırakıp gideceğimi hatta bir başkası için
terkedeceğimi düşündüğün için bir türlü bana güvenemiyorsun.
Emre: Elif,lütfen bak!
Elif: O kızın yaptıkları hep aramıza bir duvar örecek Emre,sonra sana
ulaşmak gerçekten zor olacak hemde çok zor.Çünkü sen insanlara şans
vermekten,onları tanımaktan bile korkar hale gelmişsin...Ama ben boşa
konuşuyorum çünkü ne dersem deyim senin asla değişmeyeceğini biliyorum!
Hoşçakal!
Emre: Elif,nereye gidiyorsun,ne dediğinin farkında mısın sen?
Elif: Gayet farkındayım merak etme! Hoşçakal Emre!

O kadar hızlı yürüyordum ki,Emre koşarak geldi peşimden...

Emre: Neden beni dinleyip anlamıyorsun,sen neden bana fırsat vermiyorsun peki?
Elif: Emre şuan gerçekten konuşmak istemiyorum.

Hızlı hızlı yürümeye devam ediyordum,O’na dönüp bakmıyordum bile...

Emre: Elif lütfen bir dakika dinle beni!

Durdum,ona baktım ve...

Elif: Dinlemek istemiyorum,lütfen bi süre arama beni...Hoşçakal...

Tekrar yürümeye başladım...Bir süre durdu.Sonra tekrar geldi.Kolumdan tutup kendine doğru çevirdi beni...

Emre: Seni ne kadar sevdiğimi bilmediğin için böyle davranıyorsun,belki de O’nu kıskandığın için ha?

Hiçbirşey demedim.Öfkeyle bakıyordum O’na...

8.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
cicikiz0
Admin
Admin
avatar

Kadın
Yaş : 29 Kayıt tarihi : 15/09/07 Mesaj Sayısı : 1707 Nerden : @msterd@m Hobiler : Tarih Fobiler : yok kardes
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Cuma Mart 21 2008, 14:51

Bacim bu nebicim hikayedir, aldi goturdu surukledi resmen ya:) Bayildim, bitim tukendim ve daha fazlasini istiyorum Laughing Biyandanda diyorumki paylasmasanda kitap olarak okusak. Yazarlikta iyisin masallah, Allah ilhamini hic almaz insallah.. Sen kendin yaziyorsun dimi bunu, cok hos ya, ula nazar degdircem susayim artik Laughing
_________________
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://thalia.emilaforums.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Cuma Mart 21 2008, 23:57

Merhaba Nurdan,

Beğenmene çok sevindim.Evet kendim yazıyorum.:) Teşekkür ederim yorumun için...Wink
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   C.tesi Mart 22 2008, 00:06

9.Bölüm

Hemen kolumu çektim.

Elif: Bir süre görüşmezsek eminim çok daha iyi olur,ikimiz içinde!
Emre: Ben ne dedim şimdi Elif?
Elif: Offf,tamam bundan sonraki sorularına cevap vermeyeceğim,gidiyorum ben!
Emre: Ben yapacağımı yaptım,diyeceğimi dedim gerisi sana kalmış.Kendin bilirsin.

Hiçbirşey demedim.Kendimi eve nasıl attığımı hiç hatırlamıyorum.O
haklıydı.Durup dururken ona trip yapmıştım.Birbirimizi yeterince
tanımıyoruz diyen de bendim.Öyleyse bu şekilde davranmamın hiçbir
anlamı yoktu.O’nun yerinde olsaydım kendimi affetmezdim...Derken kapı
açıldı.Kızlar gelmişlerdi.


Esen: Elif?
Elif: Merhaba kızlar.
Esen: Sen Emre’yle birlikte değil miydin?
Elif: Hayır,kavga ettik bende eve geldim.
Ceyda: Hayırdır?
Elif: Ya saçma saçma sebepler işte.
Gizem: Anlatsana kızım ya!
Elif: Haksız olan benim bu kadar açıklama yapayım size.

Hiçbirşey demediler.Yanıma oturdular.

Elif: Eee siz ne yaptınız?
Esen: Hastanedeydik ve eve geldik...(:
Gizem: Ceyda yatalım mı biz?
Ceyda: Evet,yarın yolculuk var.Hadi iyi geceler size.
Esen: Size de.
Elif: İyi geceler.
Esen: Anlatmak ister misin canım,ne oldu?
Elif: Ya dedim ya Esen,saçma sapan sebepler.Beni bilmez misin,durduk yere küserim,trip yaparım.
Esen: Bilmem miii...(: Ama eminim mutlaka birşey olmuştur.Sen birşeye kızmışsındır.Durup dururkende trip atmazsın.
Elif: Tatil boyunca Antalya’da kalacakmış,herşeyin yavaş ilerlemesini
istiyormuş falan işte...Bende bayağı sinirlendim ağzıma geleni saydım...
Esen: Hmm...Elif’ciğim,gerçekten haklıymış.Önceden neler yaşadığını
hiçbirimiz bilemeyiz.Belli ki çok kötü şeyler yaşamış ve zor
atlatmış.Sen dememiş miydin eğer sonunda birşeyler olacaksa mutlaka
beklerim diye.Yaşadığı her neyse onu çok yaralamış,güvenini kırmış...Ve
o bu yüzden senden zaman istiyor.Bence de hızlı gitmeniz hiç doğru
değil.Burada sana düşen tek şey anlayışlı olman.
Elif: Haklısın.
Esen: Hadi hemen ara özür dile.
Elif: Eminim telefonu yüzüme kapatır.Ben olsam öyle yapardım.
Esen: Emre yapmaz öyle şey.(: Ara hadi.
Elif: İyi tamam.
Esen: Bende odama geçiyorum.Birşey olursa seslenirsin.
Elif: Peki...

Aradım,telefon çalıyordu ama bir türlü cevap vermiyordu.Tekrar
aradım,yine açmadı.Evini aradım yine cevap yok.Esen’in odasına gittim.


Elif: Esen,aradım cebini iki kez aradım,evini aradım ama cevap vermedi.
Esen: Demek ki evde değil dışarıda.Belki müsait değildir.
Elif: Olabilir.Tekrar arayım.
Esen: Ara canım.Belki de duymamıştır.

Tekrar aradım.Yine cevap veren olmadı.Telefonun başında beklemeye
başladım.Her 15 dakikada bir arıyordum ama cevap vermiyordu.Saate
baktım.10’a yaklaşıyordu.


Elif: Esen,içim rahat etmedi ben O’nun evine gidip bakayım bi.
Esen: Bu saatte tek başına çıkamazsın!
Elif: Taksi çağırırım.
Esen: İyi o zaman.

Az sonra taksi kapıdaydı.

Elif: Çıkıyorum ben.
Esen: Gidince beni ara.
Elif: Tamam.

Çok meraklanmıştım aklıma kötü şeyler getirmemeye çalışıyordum.En
sonunda vardık...Taksiden indim,evin içi karanlıktı.Belli ki evde
değildi ama bir umut diyerek kapıya doğru yürüme başladım.Tam kapıyı
çalacaktım ki Emre’yi gördüm.Yerde oturuyordu.Başını ellerinin arasına
almıştı.Yanına gittim.


Elif: Emre?
Emre: Elif,ne zaman geldin?
Elif: Şimdi geldim.N’oldu?
Emre: Geldiğimden beri buradayım,dediklerini düşündüm.Çok haklısın
Elif.Yıllarca hayata küstüm,kimseye güvenmedim,şans vermedim.Ve böyle
yapmaya devam ederek de en son seni kırdım.Sadece seni değil pekçok
insanı kırdım.
Elif: Öyle söyleme.İkimizde çok iyi biliyoruz ki asıl haklı olan
sensin.Sana zaman vermedim,seni kırdım.En önemlisi sana anlayış
göstermedim.Özür dilerim.
Emre: Bende senden özür dilerim.

Sarıldık birbirimize...

Elif: Hadi içeri gir artık,hasta olacaksın.
Emre: Tamam.

İçeriye geçtik.O’nun ev arkadaşları daha gelmemişti.

Elif: Kenan’lar nerede?
Emre: Geziyorlardır.

Yanıma geçip oturdu.Nasılda yorgun görünüyordu canım benim...

Elif: Çok yorgunsun.Ben gideyim de uyu.
Emre: Hiçbir yere gitme.
Elif: Az sonra Kenan’lar gelir.
Emre: Ben götürürüm seni Onlar gelince.
Elif: Canım benim,sen çok yorgunsun.Bi taksi çevirir giderim ben.
Emre: Hayır ben bırakacağım dedim.Biraz sevgilinin sözünü dinle.(:
Elif: Peki tamam... (:
Emre: İnan bana Elif,seni gerçekten seviyorum ama olmadı işte,sırf benim bu saplantılarım yüzümden...
Elif: Öyle söyleme...Benim bu kelimeyi kullanmamam gerekirdi,sende
kullanma.Neler yaşadın bilemem ama yaşadığın şeylerin etkisi büyük
herşeyde.
Emre: Lütfen,artık kapatalım bu konuyu.Çünkü artık sen varsın benim hayatımda...Ve hep olacaksın...

O sırada kapı açıldı.Kenan gelmişti.

Kenan: Oooo Elif,hoşgelmişsin.
Elif: Sende hoşgeldin,kalkıyordum bende.
Kenan: Otursaydın ya ben geldim diye...
Elif: Yok hayır hayır,gideyim artık kızlar merak etmesin.
Emre: Ozan’lar nerede?
Kenan: O’nlar takılıyorlar dışarıda.1 saate kalmaz gelirler.
Emre: Tamam.Bende Elif’le çıkıyorum.
Kenan: Görüşürüz.
Elif: Görüşürüz.

Dışarı çıktık...

Elif: Keşke hiç gelmesen.Çok yorgunsun.
Emre: Hayır değilim.
Elif: Yarın Ceyda’lar gidiyorlar.
Emre: Nereye?
Elif: Bursa’ya.Mete’yi bulmaya.
Emre: Kimin arkadaşı? (:
Elif: Hayır ya,neden hiçbirşey söylemeden çekip gitti,Ceyda’nın bunu öğrenmesi lazım.En azından bir açıklama duymaya hakkı var.
Emre: Haklı tabii...Ama birde Mete’nin açısından bakmak lazım,demek ki söyleyemeyeceği birşey oldu.
Elif: Ya da söylemek istemediği...
Emre: Her neyse,olan olmuş.Hayırlısı olsun bundan sonra da.
Elif: Öyle.

Eve varmıştık.

Elif: İçeri geçsene,kızlar uyumuşlar.
Emre: Olmaz,sonra geç saatte taksi bulamam.
Elif: Bu gece Murat’larda kalırsın hemen bi alt sokakta oturuyorlar,lütfen hadi!
Emre: Olmaz,Kenan’ların haberi yok.
Elif: Ararız hadi gel.
Emre: İyi peki... (:

Salona geçtik.Loş ışıkta oturuyorduk.

Elif: Kahve yapayım mı ister misin?
Emre: Yok sağol.Kahveyide içersem hiç uyuyamam... (:
Elif: Peki sen bilirsin.Yemek yiyelim o zaman.
Emre: Valla sağol canım aç değilim.
Elif: Ben acıktım ama lütfen hadi.
Emre: Peki o zaman.

Mutfağa geçtik.

Elif: Ne yapayım?
Emre: Bide yapacak mısın?
Elif: Evet.Canın ne istiyorsa söyle.
Emre: Sen ne yaparsan kabulümdür...(:
Elif: Aaa bir dakikaaa,bizim evin köşesinde Ayvalık tostçusu var,sever misin?
Emre: Evet,de şimdi...
Elif: O zaman arayım hemen sipariş vereyim.
Emre: Bu saatte?
Elif: Daha kapatmamışlardır.

Hemen aradım.5 dakika sonra geldi siparişler...

Elif: Eveeet,tostlarda geldi! (:
Emre: Sana inanmıyorum bu saatte tost sipariş ediyorsun! (:
Elif: Sevgilimiz gelmiş O’na güzel birşey yedirmeden göndermem.(:
Emre: Özlemişim yaa...
Elif: Eee o zaman buraya her geldiğinde sipariş veririz artık... (:
Emre: İyi olur... (:

Tostlarımız bittikten sonra tekrar salona geçtik.O koltuğa geçip oturdu,bende O’nun dizine yattım...

Elif: Bugün hiç bitmese ne olur ki! (:
Emre: Sana çok teşekkür ederim,çok güzel bir gündü diyemem ama geceydi diyebilirim... (:
Elif: Rica ederim... (:

Saçlarımla oynamaya başladı...Bende güldüm...

Emre: Neden gülüyorsun?
Elif: Saçlarıma dokunulmasından nefret ederim ama ilk defa hoşuma gitti... (:
Emre: Yaaa,herşeyin bir ilki var işte.. (:
Elif: Provalara ne zaman başlayacaksınız?
Emre: Yarın başlarız büyük ihtimalle.
Elif: Bende dinleyeceğim.
Emre: Sen olmazsan ben çalamam ki zaten.. (:
Elif: Ben olmazsam neden çalamazsın? (:
Emre: O şarkıları sana ithaf ediyorum da ondan.Senin de illaki orada olman lazım. (:
Elif: Tamam. (:
Emre: Ben gideyim artık.
Elif: Biraz daha kal diyeceğim ama yorgunsun.
Emre: Ondan değil,artık gitsem iyi olur.Geç oldu.
Elif: Yorgun değilsin öyle mi?
Emre: Değilim.
Elif: Biraz daha kal öyleyse.
Emre: Valla canım kalmak isterim ama...
Elif: Aması felan yok.Sen giderken Murat’ı ararım açar kapıyı.
Emre: O’nun da uykusunu bölmeyelim.
Elif: O bugün oturur sen merak etme.Ders çalışır.İki gün sonra sınavı var.
Emre: Peki o zaman.

Kalktım.Birbirimize sarıldık yine...İkimizde konuşmuyorduk...O kadar
mutluydum ki...Hiç gitmesin istiyordum...Ben bu düşüncelere dalıp
gitmişken O da uyuyakalmıştı...Seslendim ama duymadı...Belli ki çok
yorulmuştu...Yavaşça kalktım yanından...Üzerini örttüm.Bende üstüme bi
örtü alıp O’nun yanındaki koltuğa oturdum...O’nu izlerken bende uyuyup
kalmışım...Birden birisinin dürtmesiyle uyandım...Bir baktım kızlar
uykulu uykulu başıma toplanmışlar...


Gizem: Elif bu ne?
Elif: Ne ne?

Emre’yi işaret etti...

Gizem: Ne işi var burada?
Elif: Ya uyuyakaldı,seslendim ama uyanmadı.
Esen: Öff Gizem ne olacak yaa,yolculuktan geldiler haliyle yorgun kalmış çocuk.Sabah gider birşey olmaz.
Ceyda: Öff benim çok uykum var.İyi hatırlattın Esen,biz Bursa’ya gideceğiz sabah...
Gizem: Amaaaan! Bende yatıyorum,iyi geceler size!
Elif: Saat kaç?
Esen: 03:30 canım...
Elif: Öff,bayağı da geç olmuş...
Esen: Neyse bende gidip yatayım,sende odana çık istersen.
Elif: Yok canım,iyiyim ben burada.
Esen: Peki canım,sen bilirsin.

Yine dalmışım...Bu kez uyandığımda sabahın 5’iydi ve beni uyandıran Emre’ydi...

Emre: Kusura bakma uyuyup kalmışım.
Elif: Hayır sorun değil.
Emre: Canım,sen Murat’ı ara ben hemen oraya gideyim.
Elif: Emre saçmalama,burada da kalabilirsin.
Emre: Elif’ciğim ısrar etme lütfen,hadi ara Murat’ı ya da ben arayım.
Elif: İyi peki arıyorum.Alo,Murat uyandırdım mı?
Murat: Hayır.Birşey mi oldu?
Elif: Emre bizde de şimdi kapıyı açsan da sana gelse olur mu?
Murat: Olur tabii canım lafı bile olmaz.
Elif: Tamam sağol.Ders mi çalışıyorsun?
Murat: Evet.
Elif: Tamam.Görüşürüz.Seni bekliyor git hadi.
Emre: Bak bak baaak hemen de triplere giriyoruz haa! (:
Elif: Trip yapmıyorum beyefendi,git hadi.

Yanağıma bir öpücük kondurdu...Ben bu çocuğu asla çözemeyeceğim! (:

Emre: Seni çok seviyorum!

Gülmeye başladım.

Elif: Bende seni.

Kapıyı kapattıktan sonra bir süre öylece kalakaldım...O’nu gerçekten
çok seviyordum...(: Hemen odama gittim ve yatağıma attım
kendimi...Sabah uyandığımda kızlar aşağıda kahvaltı yapıyorlardı...


Elif: Oooo günaydın hanımlar!
Gizem: Günaydın Elif hanım...Anlat bakalım neler oldu dün gece?
Esen: Aaa Gizem sizde yani! Belki özeldir kız anlatmak istemez.
Elif: Valla canım söyleyim,bizim eve geldik,O’na Ayvalık tostu ısmarladım sonra da koltukta otururken uyuyakalmış...
Gizem: -mış...Sen görmedin yani!
Elif: Aynen öyle.
Ceyda: Eyvah!
Gizem: Ne oldu?
Ceyda: Acele et Gizem,otobüs kaçabilir.

Hemen koşarak kapıya yöneldiler.

Gizem: Bursa’ya varınca ararız.Hadi öptük sizi.
Esen: Hem zamanında hazırlanmıyorlar hemde sonradan geç kaldık diye...
Elif: Amaan boşver,şimdi onları bir sürü macera bekliyor... (:

İkimizde gülmeye başladık.

Elif: Eee dersin varmı bugün?
Esen: Var canım,11’de başlayacak.
Elif: Hmm...Tamam canım.Ayhan’ı görüyor musun?
Esen: Evet,hemde hergün.Ama hiç konuşmuyoruz.
Elif: Yanında kızlarla dolaşıyor mu hiç,kıskandırmak için yaparlar ya hani! (:
Esen: Yok canım yaa,o öyle şey yapmaz ama dediğim gibi sevgi bitti...
Elif: Anladım canım...

Derken saat 10 buçuk oldu.Esen’de gitti...Bende evi toparladım,biraz
temizlik yaptım...Bugün dersim yoktu ama 12’de emre’nin provası
başlayacaktı.Oraya yetişmem gerekiyordu.Hemen hazırlanmaya
başladım...11 buçuk gibi çıktım evden...Hemen yanlarına gittim...Ama
Emre yoktu.

Elif: Merhaba Kenan!
Kenan: Aaa Elif,merhaba! Seni bizim fakültede görebilmek ne kadar güzel! (:
Elif: Bugün dersim yoktu,uğrayım dedim hemde provanız varmış.
Kenan: Evet.Sanırım Emre’ye bakıyorsun.
Elif: Evet.Göremedim.
Kenan: Kantindedir muhtemelen.
Elif: Tamam sağol.

Kantine doğru yürümeye başladım.Tanımadığım bir kız bana laf attı.

X: Şşşt hey baksana bi buraya! Heeey sana diyorum,siyah şapkalı!
Elif: Evet?

Kız yanıma yaklaştı.Uzun uzun süzdü beni.

X: Duyduğuma göre Emre’nin sevgilisi senmişsin.
Elif: Doğru duymuşsun.
X: Haa,iyi.O çocuktan mümkün olduğunca uzak dur tamam mı?
Elif: Afedersin de sana ne oluyor yani?
X: Ne oluyor ne olmuyor görürsün!
Emre: Özge! N’apıyorsun sen?

Demek bu asi kızın adı Özge’ydi...Pek tekin birisine benzediği söylenemezdi...Emre hemen kolumu tuttu,korumak ister gibi...

Elif: Yok birşey canım,gidelim buradan.
Emre: Umarım birşey yoktur.Sen git ben geliyorum Elif.
Elif: Emre?
Emre: Git canım ben hemen geliyorum.

İçeriye geçtim.Az sonra Emre’de geldi.

Emre: Sana birşey dedi mi?
Elif: Önemli birşey yok merak etme.
Emre: Birşey dediyse söyle.
Elif: Demedi Emre.Kim bu kız? Ne söyledin O’na?
Emre: Bu yıl gelmiş bizim fakülteye.Başıma bela oldu.Sevdiğim kızdan uzak dur dedim ne diyeceğim!
Beril: Her gördüğü yerde sarkar Emre’ye.Bi kız vardı Emre’den hoşlanıyormuş,inanır mısın kızı milletin içinde ne hale getirdi!
Elif: Yok artık!
Emre: Tehdit etmedi değil mi?
Elif: Hayır hayır.
Beril: Baksana Emre,ne biçim bakıyor size.

Aynı anda dönüp baktık.Böyle tiplerden korkulur.O ne biçim bir bakıştı öyle.

Emre: Boşverin,hadi gidelim de provaya başlayalım.
Elif: Emre,neden bana daha önce söylemedin?
Emre: Ne önemi varki Elif! Çok mu umurumda sanki!
Beril: Hadi gidelim.

Özge hala bize bakmaya devam ediyordu.Emre elimi tuttu.Geriye dönüp baktım.

Emre: Elif,önemseme lütfen.
Elif: Peki tamam.Hala bakmaya devam ediyor.
Emre: Benim hiç umrumda değil,senin de öyle olması gerekmez mi?
Elif: Evet,haklısın.

Prova stüdyosuna varmıştık.Çalmaya başladılar.Emre sürekli bana
bakıp gülüyordu şarkılarını söylerken...Kendimi daha önce hiç bu kadar
özel hissetmemiştim...Telefonum çalmaya başladı.Gizem arıyordu,varmış
olmalılardı.Emre’ye telefonumu işaret edip dışarı çıktım.


Elif: Alo?
Ceyda: Elif ben Ceyda.Şarjım bitti o yüzden Gizem’den arıyorum.
Elif: Eee anlat ne oldu vardınız mı?
Ceyda: Vardık hatta Mete’nin çalıştığı şirketi bulduk bile.
Elif: Eee?
Ceyda: Ama ne oldu tahmin et?
Elif: Nereden bileyim,ne oldu?
Ceyda: Gizem Mete’yi aradı ve şirketin önünde onu beklediğimizi söyledi.O ne dese beğenirsin!
Elif: Ne dedi?
Ceyda: İyide ben Ankara’dayım dedi.
Elif: NE! İnanmıyorum!
Ceyda: Evet.Düşünsene yaa,biz O’na sürpriz yapmayı düşünüp buraya geliyoruz...Ööf öff!
Elif: Şimdi ne yapacaksınız?
Ceyda: Ne yapabiliriz,hemen Ankara’ya dönüyoruz.

Korktuğum başıma gelmişti,Özge beni tek yakalamıştı.Yavaş adımlarla bana doğru ilerliyordu.

Elif: Peki canım şimdi kapatmam gerekiyor.Siz gelince görüşürüz.
Ceyda: Oldu canım hadi öptüm.

Hızlı adımlarla stüdyoya doğru yürümeye başladım.Özge bi anda
yanımda belirdi.Kolumdan tuttu beni,öyle sıkmıştı ki kolumu,canım
acımıştı.


Elif: Bırak beni!
Özge: Emre’den uzak dur,dediğimi sakın unutma,sakın!
Elif: Ne yapacağıma sen karar veremezsin,Emre beni seviyor tamam mı?
Özge: Beni delirtme kızım!

O sırada Emre stüdyonun kapısını açtı...

Emre: Özge!

9.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
cicikiz0
Admin
Admin
avatar

Kadın
Yaş : 29 Kayıt tarihi : 15/09/07 Mesaj Sayısı : 1707 Nerden : @msterd@m Hobiler : Tarih Fobiler : yok kardes
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   C.tesi Mart 22 2008, 14:16

vayt kiza bak be:D
_________________
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://thalia.emilaforums.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Salı Nis. 01 2008, 19:19

10.Bölüm

Özge Emre’yi görünce hemen kolumu bıraktı.Emre beni arkasına doğru itekledi.

Emre: Sana sevdiklerimden uzak dur dedim,hayatıma karışma dedim,yeter artık!
Özge: Seni gerçekten sevenin ben olduğunu anlayınca bunları hatırlatacağım sana!
Emre: Git buradan Özge,hemde hemen!
Özge: Öyle olsun!

Arkasına döndü ve hızlı adımlarla uzaklaştı.

Emre: Birşey yaptı mı?
Elif: Hayır.
Emre: Kolun kızarmış.
Elif: Geçer şimdi.Hadi içeri geçelim.
Emre: Seni kim aradı?
Elif: Ceyda aradı.Sonra anlatırım.
Emre: Elif,sıkma canını lütfen.
Elif: Hayır sıkmıyorum,ama şu hale baksana Emre,bu kızdan ne beklenebilir ki!
Emre: Tamam takma sen O’nu.Hiç birşey yapamaz.Hadi geçelim.

Bu kez aklımı müziğe veremiyordum.Özge resmen bela olmuştu başıma.Prova bittiğinde saat 4’tü.

Emre: Hadi gel yürüyelim biraz.
Elif: Canım istemiyor Emre.Kusura bakmazsın değil mi eve gitmek istiyorum.
Emre: Eliiif,bak kızıyorum.Sakın Özge yüzünden böyle moralinin bozulduğunu söyleme bana.
Elif: Ya kız resmen benim yanımda sana sarkıyor Emre,dahası varmı bunun?
Emre: Ama bak bana,ben hiç takıyor muyum;hayır! Umrumda bile değil ki!
Elif: Seni kaybetmek istemiyorum.
Emre: Bunu da nereden çıkardın? Saçmalıyorsun.Ben seni bırakmadığım
sürece senin öyle bir şansın yok ne yazık ki... (: Bende seni
bırakmayacağıma göre... (:
Elif: Emre,seni seviyorum.
Emre: Bende seni seviyorum.

Sarıldım O’na.Hemde sımsıkı sarıldım.

Elif: Sakın bırakma beni.
Emre: Dedim ya,ömür boyu benden kurtuluşun yok! (:
Elif: Eve gidelim.
Emre: Hayııır,önce benim eve bi uğramamız gerek.Gitarı bırakmam lazım.Sonra da dışarıdayız.
Elif: Emre lütfen gelmek istemiyorum.
Emre: Bu kadar sıkılmana gerek yoktu hemde hiç.
Elif: Ya bize gidelim ya da sende oturalım.
Emre: Bizim eve gidelim o zaman.Kimse yok.
Elif: Peki.

Az sonra O’nun evindeydik...

Emre: Sakinleşmen için ne yapmalıyım,çok gerginsin Elif,biraz rahat ol,sıkma kendini bu kadar.
Elif: Sakinleşmem için bana sarılman lazım. (:
Emre: Sonunda gülebildin.

Yanıma geldi,sarıldı yine bana...

Elif: Emre!
Emre: Efendim?
Elif: Uykum var benim.Eve gitmek istiyorum.
Emre: Daha buraya yeni geldik ama.
Elif: Uykum var.
Emre: Uyu o zaman.
Elif: Uyursam bırakıp gidersin.Ben bu şekilde uyumak istiyorum.
Emre: Tamam uyu. (:
Elif: Gitme ama!
Emre: Gitmem merak etme! (:

Kendimi çok kötü hissediyordum.Gözlerim kapalıydı.Emre’ye baktım,O
da bana bakıyordu.Gülümsedi,bende O’na gülümsedim.Sonra tekrar kapadım
gözlerimi.Emre’yi bir başkasıyla düşünemiyordum.Bi an içimi çekmişim...


Emre: Eliiiiif!
Elif: N’oldu?
Emre: Bak takma diyorum sana,ben takmıyorum,sende takmayacaksın!
Elif: O an sen gelmeseydin bana birşey yapabilirdi.Beril anlatmadı mı,kızı ne hale getirmiş!
Emre: Evet,O’na söyledim,bir daha böyle birşey yaparsan yönetime bildiririm diye.
Elif: Sana ne oluyor,kız kendi şikayet etseymiş.
Emre: O olaydan sonra O kızda okuldan tüydü.
Elif: Hadi yaa!
Emre: Neyse tamam,sıkıldım ben bu konudan...Dışarı çıkalım mı?
Elif: Peki çıkalım,biraz hava alsak iyi gelir bana...(:

Dışarısı çok güzeldi...Sokaklar sakin...Tek tek düşündüm...Emre’yi
ilk gördüğüm günü düşündüm...Sonra yanlış anlaşılmalarımızı...Nasılda
imkansız gözüyle bakıyordum herşeye...Esen,Ceyda ve
Gizem’in,toparlanmamda katkısı çok büyüktü...Oysa şimdi
yanımdaydı,benimleydi...Beni seviyordu...Derken telefonum çaldı...


Elif: Çok pardon,bu sessiz anı bozmak istemezdim...(:
Emre: Yoo,sorun değil.
Elif: Ceyda arıyor da..(:
Emre: Açsana...(:
Elif: Efendim canım?
Ceyda: Geldik biz canım.
Elif: Ne çabuk!
Ceyda: Yaa sende o kadar sinirlenip bozulsaydın sende otobüsün kalkmasına 1 dakika kala yetişirdin.
Elif: Canım yaa,üzülme!
Ceyda: Ne üzülmesi kızım yaa,O görür,intikamım acı olacak! (:
Elif: Eee şimdi neredesiniz?
Ceyda: Iııı şey,şeydeyiz..
Elif: Nerede?
Ceyda: Okul,evet okuldayız.
Elif: Umarım öyledir.
Ceyda: Elif bizim sana bir haberimiz var?
Elif: Ne haberi?
Ceyda: Cüneyt buraya gelmiş.
Elif: NE!
Ceyda: Bağırma sakin ol!
Elif: Sen nereden öğrendin?
Ceyda: Ya benim telefonumu aradı.Seni sordu.Görüşmek istiyormuş.
Elif: Buralarda yok deseydin.
Ceyda: Evet,Gizem öyle söyledi.
Elif: Ohh,çok sağolsun.
Ceyda: Ama ikimiz aynı anda cevap verdiğimiz için O’nun yalanı bir işe yaramadı!
Elif: İnanmıyorum,Ceyda n’aptın sen!?
Ceyda: Çok özür dilerim canım ama ne bileyim.
Elif: Oooof,ooof! Peki ne olacak şimdi?
Ceyda: Birşey olmayacak.Zaten 1 haftalığına gelmiş.
Elif: O zaman bu işi sen temizle,buralarda yok gitti deyin birşeyler uydurun işte!
Ceyda: Tamam düşünürüz orasını.
Elif: İyi düşün.Ben kapıyorum.
Ceyda: Yaaa kızma!
Elif: Kapat dedim tamam.

Ceyda’nın kapatacağı yoktu.Bende yüzüne kapattım.

Emre: Ne olmuş? Neden kızdın?
Elif: Emre,bak bunu sana nasıl açıklarım bilmiyorum.Ben lisedeyken,yani
epey oldu.Lisedeyken hoşlandığım bir çocuk vardı.İşte o,o gelmiş de.
Emre: Hmm...
Elif: Kızmadın değil mi?
Emre: Neden kızayım ki!
Elif: Kızmadın!
Emre: Evet.
Elif: Kıskanmadın da!
Emre: Hayır canım neden kıskanayım,senin şuan sevdiğin kişi benim,sen
benimle birliktesin ve ben sana güveniyorum.Kıskançlık yapıp da
huzurumuzu kaçıramam değil mi?
Elif: Şey,evet,haklısın.

Bir anda kendimden utandım..O’nun yerinde ben olsaydım,saymadığım laf kalmazdı herhalde...

Derken akşam oldu...Eve vardım...Gizem ve Ceyda kahkalarla gülüyorlardı.Esen’se görünürlerde yoktu.

Elif: Ne o keyfinize diyecek yok bakıyorum da! (:
Gizem: Elif varya bu kızdaki şans kimsede yok.
Elif: N’oldu? Hem Esen nerede?
Ceyda: Sahi yaa,Esen nerede?
Elif: İnanmıyorum size.
Gizem: Dur arayım.

O sırada kapı açıldı.Gelen Esen’di.

Esen: Merhaba kızlar,süper bir gün geçirdim anlatamam!
Elif: Anlaşılan günü kötü geçen tek kişi bendim.
Gizem: N’oldu?
Elif: İlk önce siz anlatın.En son beni dinleyin.
Ceyda: Önce kim başlasın?
Esen: Siz başlayın.(:
Gizem: Şimdiiiii Ceyda’yla kafa dağıtmak için birazcık bara gittik.Sonraaaaa...
Ceyda: Sonra birde kimi görelim?
Elif: Kimi?
Esen: Mete’yi demeyin,düşüp bayılırım!
Gizem: Aynen öyle Esen’ciğim.
Elif: İnanmıyorum!
Gizem: Sonra bizim Murat’ı aradık.En yakışıklıları O.
Esen: Yuh!
Ceyda: Ben anlatayım Gizem yaaa!
Gizem: İyi anlat be!
Elif: Aman kavga etmeyin!
Ceyda: Neyse,bu hala bizi görmüyor.Derken Murat geldi.Mete O’nu tanımıyor ya,hemen sevgiliymiş rolü oynamaya başladık.
Esen: Eee?
Gizem: Tam o sırada slow bi müzik başlamasın mı!
Elif: Oooo,harbi şanslı kızsın!
Ceyda: Valla bugün öyle hissetmedim dersem yalan olur.(: Neyse.Murat’la
piste çıktık,O’na da iyice yaklaştık,sarmaş dolaş dans ediyoruz.
Esen: İyi akıl etmişsiniz eee sonra ne oldu gördü mü?
Gizem: Dinle dinle! (:
Ceyda: Görmez miii! Hemde öyle uzun baktı ki,belli ki beni görünce şok
olmuştu.O’nun ben olup olmadığımı anlamak için dikkatlice
bakıyordu.İyice emin olduktan sonra astı suratını gitti...(:
Elif: Süper oynadınız haa!
Gizem: Hemde ne biçim!
Esen: Güzel olmuş,dersini almıştır...(:
Ceyda: Eee sen anlat Esen.
Esen: Kızlar,yeni birisiyle tanıştım! (:
Elif: Ne zaman?
Esen: Daha bugün.Öyle iyi birisi ki.Tam hayalimdeki gibiii...(:
Gizem: Kültürlüüüü...
Ceyda: Karizmatiiiik...
Elif: Ve varlıklı bir ailenin biricik oğluuu....
Esen: Yaaa Eliiif!

Hepimiz gülmeye başladık...(:

Gizem: Neyse boşver anlat sen.
Esen: Bizim arkadaşlar tanıştırdı.O da hukuk okuyormuş.2. sınıfta.
Ceyda: Adı ne?
Esen: Adıııı,Adem.
Gizem: Hmm...
Elif: Eee?
Esen: Neyse tanıştık bayağı bi konuştuk.Yarın yine görüşeceğiz...(:
Elif: Güzel...
Ceyda: Sevindim senin adına.
Gizem: Eee sen anlat Elif?
Elif: Ya aslında biliyorsunuz ama Esen bilmiyor.
Esen: N’oldu canım?
Elif: Cüneyt gelmiş.
Esen: Hadi be!
Elif: Ya biz O’nunla arkadaş olarak hala görüşüyorduk aslında.Ama sonra
biraz tartışmalar falan oldu eski mevzular açılınca.O’ndan önce
Ceyda’yla tanıştırmıştım.Ceyda’yı aramış.Beni sormuş.
Gizem: Yakında gider üzülme.1 haftalığına geldim dedi bize.
Elif: Sadece o değil aslında.
Esen: Başka?
Elif: Emre...
Ceyda: Sakın kavga ettik deme!
Elif: Hayır kavga etmedik,ama Cüneyt’i anlattığım zaman hiçbir tepki göstermedi.Kıskanmadı yani.
Esen: Eee herkes senin gibi değil n’aparsın Elif’ciğim...(:
Elif: Ya dalga geçme.Harbi bozuldum.
Gizem: Of be Elif,takma yaa!
Elif: Neyse ben yatıyorum,size iyi geceler.
Esen: Sana da.
Ceyda: Bende yatıyorum.
Gizem: Bende biraz yemek yeyip yatacağım.

Odama çekildim.Biraz kitap okumaya çalıştım ama olmadı.Kafamı
veremiyordum.Uyumaya çalıştım o da olmadı.Kapımı aralayıp baktım,herkes
odasındaydı.Esen’in ışıkları yanıyordu hala.Yavaşça kapısını tıklattım.


Elif: Girebilir miyim?
Esen: Gel tabii..
Elif: Uyuyamadım.
Esen: Bende.(:
Elif: Uyumana izin vermeyen sebep ne? (:
Esen: Adem,O’nu düşünüyorum.Peki senin uyumana izin vermeyen sebep ne? (:
Elif: Emre tabiiki de..(:
Esen: Sıkma canını.Sonuçta seni sevdiğini biliyorsun.
Elif: Yine de içim sıkılıyor.Etrafında o kadar çok kız varki...
Esen: Aaaa,asma suratını böyle! Tabiiki de olacak.Asıl olmasa anormal olur. (:
Elif: Anlayamadım!
Esen: Ya düşünsene,okulun en popüler en karizmatik çocuğu sana aşık
oluyor,tabii okuldaki bütün kızlar platonik olarak O’na tutkun!
Neden,okulda fiyakası var,çaldığı müzikten yazdığı sözlere kadar.Hani
tip yok desem yalan olur,tipde var.(: Yani okulda bu kadar popüler olan
bir çocuğa kaç kız tutulmaz ki söylesene! Hem asıl O’nun yaptığı çok
güzel bir davranış.Düşünsene belki bir başkası olsa bunu kullanır.Nasıl
olsa beni seven bir sürü kız var biri gelir biri gider der...Haksız
mıyım?
Elif: Haklısın.
Esen: Tamam işte,olay budur.Emre seni seviyor.Ve benim tanıdığım Emre asla öyle birşey yapmaz.
Elif: Haklısın,haklısın da,onların okulunda bir kız var.Beni gördüğü her yerde tehdit savuruyor,inanamazsın!
Esen: Olacak böyle şeyler...
Elif: Hatta benden önce Emre’den hoşlanan birisi varmış,okulun önünde pata küte...
Esen: Üff...Desene tam bir bela!
Elif: Aynen öyle.Neyse canım bu kez gerçekten uykum geldi.İyi geceler! (:
Esen: İyi geceler canım.

Odama geçtim...Hemen uyumuşum...Sabah zilin sesiyle uyandım...Saat
10’du...Kızlar gitmişti anlaşılan...Kapıya zorla indim...Uykuluydum...


Elif: Emre?!
Emre: Beklemiyordun beni değil mi! (:
Elif: Dersimiz geç başlayacak bugün.Uyuyum dedim.Gel içeri gel.
Emre: Uyandırdım mı?
Elif: Aaa,biraz öyle oldu...(:
Emre: Gideyim o zaman...

Hemen sarıldım O’na...(:

Elif: Hiçbir yere gitmiyorsun! (:
Emre: Hmm...Tamam gitmiyorum...(:
Elif: Bak,yine pijamalarla yakaladın beni,rezil rüsva bi halde! (:
Emre: Öyle söyleme...(:

Bir süre yine birbirimize bakakaldık...Tarifsiz bir çekim hissetmeye başladım ve hemen geri çekildim...

Elif: Evet,hadi kahvaltı yapalım!
Emre: Neden böyle yapıyorsun? (:
Elif: Nasıl yapıyorum?
Emre: Bilmiyormuş gibi yapma,ne zaman sana yaklaşsam kaçıyorsun...(:
Elif: Hızlı ilerlemek istemiyorum diyen sen değil miydin Emre bey? (:
Emre: Ben nerde nasıl davranacağımı ne yapacağımı bilirim tamam mı... (: Boşver şimdi ne demişim ne dememişim...
Elif: Bence de boşverelim.Sen mutfağa geç otur bende yüzümü yıkayıp hemen geliyorum.
Emre: İyi peki öyle olsun bakalım.

Hemen yüzümü yıkadım,üstümü değiştirip mutfağa geçtim.

Emre: Şimdi ne yapıyoruz?
Elif: Kahvaltı yapıyoruz. (:
Emre: Peki tamam.

Kahvaltımızı yaptıktan sonra okula doğru yürümeye başladık.

Elif: Şu Orçun değil mi?
Emre: Evet de yanındaki kız kim? Ben ilk defa görüyorum.
Elif: Bende ilk defa görüyorum.Ve bu kadar samimi olduklarına göree...(:
Emre: Kız arkadaşı olabilir mi?
Elif: Evet olabilir.Hadi gel yanlarına gidelim.
Emre: Hayır canım olur mu öyle şey,ayıp!
Elif: Emre lütfen yaaaa!
Emre: Hayır dedim!
Elif: İyi ben giderim o zaman.
Emre: Elif,Elif hayıır!
Elif: Merhaba Orçun’cuğum nasılsın?
Orçun: Vay be,nerelerdesin kanka?
Elif: Buralardayım,sen nerelerdesin?
Orçun: Bende buralardayım... (:

Gözümle yanındakini işaret ettim.

Orçun: Haaa evet,şey Elif bu Mehtap,kız arkadaşım.
Elif: Merhaba Mehtap.
Mehtap: Merhaba.
Elif: Bizim okulda mısın?
Mehtap: Evet.
Emre: N’aber Orçun?
Orçun: İyidir be enişte,senden n’aber?
Emre: İyi ne olsun...(:
Orçun: Okula mı gidiyorsunuz?
Elif: Evet.
Orçun: O zaman size güle güle,biz biraz dolaşacağız.
Elif: Tamam,görüşürüz sonra.
Orçun: Görüşürüz.
Elif: Memnun oldum Mehtap.
Mehtap: Bende memnun oldum.

Emre aceleyle bahçeye doğru koşmaya başladı.

Elif: Emreee beklesene yaaaa!
Emre: Ya bizimkiler içeri gidiyor onlara yetişmem lazım.
Elif: İyi git!
Emre: Geliyorum hemen.

Emre’yi bekliyordum.O sırada biri seslendi bana.Evet,bu sesi tanıyordum.Cüneyt’ti!

Cüneyt: Eliiiif!
Elif: Cüneyt!?
Cüneyt: Nasılsın?
Elif: İyiyim,sen?
Cüneyt: Bende iyiyim sağol,hiç değişmemişsin! (:
Elif: Sende öyle.

Emre gelecek diye korkmaya başladım.

Cüneyt: Seni görmeyi çok istiyordum.
Elif: Aaa öyle mi? Ne güzel...Şey,benim gitmem gerekiyor,kusura bakmazsın değil mi?
Cüneyt: Yok canım ne kusuru! (: Yine görüşürüz değil mi?
Elif: Tabii canım.Hadi güle güle.
Cüneyt: Elif!
Elif: Efendim?
Cüneyt: Buraya gelmemin tek sebebi sensin,bunu sakın aklından çıkarma olur mu?

Hiçbir şey diyemedim.Sadece yüzüne boş boş baktım.

Elif: Cüneyt biliyorsun ki herşey geçmişte kaldı yani...
Cüneyt: Yani bu tekrar birşeyler olamayacağı anlamına gelmez değil mi?
Elif: Şey,aslında....

Lafımı tamamlayamadan Emre geldi.Bana soru soran gözlerle bakıyordu...

10.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Cuma Nis. 04 2008, 16:54

11.Bölüm

Emre hala bakmaya devam ediyordu.

Elif: Emre’ciğim,bu arkadaşım Cüneyt,Cüneyt bu da sevgilim Emre.

Cüneyt o kadar bozuldu ki...Emre’yi dikkatlice incelemeye başladı...Emre O’na
elini uzattı.

Emre: Memnun oldum Cüneyt.
Cüneyt: Bende öyle.
Emre: Gitmiyor muyuz?
Elif: Gidiyoruz canım,görüşürüz Cüneyt.
Cüneyt: Güle güle.

Cüneyt’ten biraz uzaklaştıktan sonra gülesim geldi.

Emre: N’oldu?
Elif: Görmedin mi surat ifadesini.Nasıl da bozuldu! (:
Emre: Evet farkettim de ne diyordu O sana ben yokken?
Elif: Boşver canım,önemli değil.
Emre: Emin misin?
Elif: Evet,eminim.


Kızlar geldi yanımıza.

Esen: Elif,hani uyuyacaktın sen bugün?
Elif: Gördüğün üzere uyumaktan vazgeçmiş bulunmaktayım.
Gizem: Neden acaba!

Emre gülmeye başladı.Emre gülünce kızlarda gülmeye başladılar.

Elif: Yaaa gülmeyin! (:
Emre: Kızdırmayın benim sevgilimi!
Elif: Sanki sen çok farklısın!
Gizem: Yavaş! (:
Ceyda: Sercan’ların yanına gidelim.
Elif: Okula geldi mi O?
Ceyda: Ohooo!
Esen: Gelmiş canım.İyi hissediyormuş.
Elif: Hadi gidip görelim.

Bizimkilerin
yanına gittik.


Burcu: Ooo hoşgeldiniz!
Esen: Hoşbulduk n’abersiniz?
Burcu: İyidir,ne olsun...Siz?
Ceyda: Aynı...(:
Elif: Orçun’un yeni kız arkadaşını gördünüz mü?
Gizem: İnanmıyorum,ilk defa bi olayı kaçırdım!
Emre: Büyük kayıp!(:
Gizem: Öyle deme Emre,bu okulda herşeyi ilk ben duyarım.
Hazal: Vah vah çok üzüldüm.
Murat: Ben gördüm.Tıp okuyormuş,ilk sınıfta.Gizem tanıyordur.
Gizem: Adı ne?
Sercan: Valla adını ben bile bilmiyorum!
Elif: Sabah bana söylemişti,kızın adı Mehtap’tı.
Gizem: Mehtaap! Evet,tanıyorum O’nu.Ama fazla samimi değilim.
Burcu: Şşşşt,Orçun geliyor!
Orçun: Selam millet!
Herkes: Selam!
Gizem: Duyduğuma göre bizim Mehtap ve sen...Hayırdır?
Orçun: Doğru duymuşsun Gizem’ciğim,ben başkaları gibi aşık olduğumu inkar
etmem!
Esen: Elif bu laf sanaydı!
Elif: Anlamadım sanmasın O da zaten!
Emre: Ama biliyorum artık...(:
Ceyda: Yaa ne güzel...
Hazal: En kısa zamanda Ceyda’nın aşık olması lazım!

Hepimiz gülmeye başladık...O sırada Beril ve Kenan geldi..

Beril: Merhabalar...
Herkes: Merhaba...
Kenan: N’abersiniz?
Orçun: Ben süperim abi diğerlerini bilemem ben aşık adamım!
Emre: Hop hop burada aşık olan tek sen değilsin! (:
Murat: Bi ben mi aşık değilim yani! (:
Gizem: Aman olmasa ne olur ölür müsün!?
Hazal: Haklısın.
Orçun: Sizde hep aynısınız haa,yok ben aşık olmam yok ben onun tipini
beğenmedim!
Burcu: Orçuuun,aşk sana yaramamış arkadaşım!
Beril: Durun yaa ilkbahar ayları aşk aylarıdır,umudunuzu yitirmeyin!
Elif: Ama Beril’ciğim Kasım’da da aşk başkadır hani...(:
Herkes: Ooooooo!
Emre: Kesinlikle katılıyorum sana! (:
Ceyda: Yani ben onu bunu bilmem,aşkın zamanı yoktur abi!
Esen: Bence de.Ne zaman nerede geleceği hiç belli olmaz.
Kenan: Harbi burada konu baya kaynamış haa!
Gizem: Vallaha yaa hepsi de aşık olmuş! (:
Sercan: Bende aşık oldum..(:
Herkes: NE!
Sercan: Evet.
Gizem: Kime?
Sercan: Başka okuldan birisi.Bi arkadaş tanıştırdı.
Esen: Eee varmı birşeyler?
Sercan: Şöyle böyle daha tam açılamadım.
Gizem: Yok sende de iş yok,dalga geçmek için başkalarını bulmam lazım,Mehtap’da
olsaydı güzel olurdu ama!
Elif: Hah,Orçun’la sen tartışsanız bize de bi eğlence çıksa yaa!
Orçun: Ne diyorsun kızım be! (:
Ceyda: Harbi yaa...İki matrak birbirini bulmuş tartışıyo...(:
Murat: Bana müsaade arkadaşlar,kardeşim gelecekti O’nu karşılamaya gidiyorum.
Elif: Gözünaydın.
Murat: Sağol Elif.
Beril: Emre bizde provaya başlasak artık.
Emre: Tamam başlayalım.
Kenan: Hadi millet toplanın bizim fakülteye!

Onlar yavaş yavaş yürümeye başladılar,bende duvara oturdum.Gitmedim.Emre’de
farketmedi zaten.Oradayım sanıyordu galiba.Şimdi gidip de huzurumu
bozamazdım.Gidip kendime bi kola aldım,masalardan birine oturup kitap okumaya
başladım.

Cüneyt: Oturabilir miyim?
Elif: Şey,tabi..
Cüneyt: Bana bir erkek arkadaşın olduğunu söylememiştin.
Elif: Söylememe fırsat kalmadan geldi zaten.
Cüneyt: Ne zamandır var?
Elif: Daha çok yeni.
Cüneyt: Hmm...Biz...
Elif: Cüneyt lütfen içinde ‘biz’ kelimesi geçen bir cümle kullanmaya kalkma!
Cüneyt: Ama Elif ben...
Elif: Seni dinlemek istemiyorum,kusura bakma.

Hemen kapıya doğru hızlıca yürümeye başladım.Emre farketmeden orada olmam
gerekiyordu.Yoksa Cüneyt’ten başka türlü kurtulamazdım.Az sonra
fakültedeydim.Tam stüdyoya girerken birisi arkadan omzuma dokundu,o kadar
korktum ki!

Emre: Korktun mu?
Elif: Şey,evet,biraz.(:
Emre: Korkmana gerek yok.(: Neredeydin sen?
Elif: Buralardaydım.
Emre: Yalan söyleme.Her yerde seni aradım.
Elif: Peki tamam,itiraf ediyorum.Gelmek istemedim.
Emre: Hemde benim için?
Elif: Hayır.Yani gelmek istemedim.Okulda biraz yalnız kalmak istedim.
Emre: Doğruyu söyle.
Elif: Doğruyu söylüyorum bi’tanem.(:

Sarıldım O’na.

Emre: Böyle yaptığına göre doğruyu söylemiyorsun.
Elif: Öff,illa ortaya çıkarcaksın yani!
Emre: Evet! Dinliyorum...
Elif: Ya gelmek istemedim işte,kantinde oturuyordum Cüneyt geldi.
Emre: Hmm...Bu Cüneyt’in niyeti başka birşey bence.Öyle mi?
Elif: Hayır.
Emre: Yüzüme bakarak konuş.
Elif: Gülmüyorsun.
Emre: Ciddi konuşuyoruz da ondan.
Elif: Böyle konuşma benimle.
Emre: Sende birşey sorduğumda geçiştirme olur mu? Herşeyden haberim olsun.
Elif: Peki tamam.
Emre: Şimdi söyle,neden gelmiş buraya?
Elif: Söylediğine göre beni görmek için.
Emre: Tamda tahmin ettiğim gibi.
Elif: Ben seni sevdiğimi söyledim O’na.
Emre: Belki bu onu durdurmaya yetmeyecek!
Elif: Belki de yetecek!
Emre: Bunu zaman gösterecek Elif.
Elif: Böyle bakma bana.
Emre: Nasıl?
Elif: Böyle,ciddi,kızgın...
Emre: Ciddiyim,kızgınım o yüzden böyle bakıyorum.
Elif: Ben seni seviyorum ama Emre!
Emre: Tamam bende seni seviyorum ama bu bana yalan söylemeni gerektirmez.
Elif: Tamam haklısın.Bir daha olmayacak.
Emre: İnanayım mı?
Elif: İnan.
Emre: Hadi içeri geçelim artık.
Elif: Peki tamam.
Emre: Asma suratını.

İçeriye geçtik.Kızlar hemen yanıma geldiler.Emre’ler de çoktan çalmaya
başlamışlardı.

Gizem: Ne bu suratının hali?
Elif: Biraz atıştık.
Esen: Nazar değdi vallahi!
Ceyda: Niye tartıştınız?
Elif: Cüneyt yüzünden.
Gizem: Hmm...
Esen: Kıskanmış mı?
Elif: Bilmiyorum ama benimle konuşurken çok ciddi konuştu,hiç gülümsemedi bile.
Esen: Gördüğün gibi herkesin bi dayanma noktası var.
Ceyda: Ne dedi?
Elif: Bana yalan söyleme,birşey sorduğum zaman da geçiştirme dedi.
Gizem: Kritik!
Esen: Peki bunu söylemesinde senin ne kadar payın var?
Elif: O haklı kızlar.Yani ne dese haklı.
Ceyda: En azından suçunu biliyorsun.
Elif: Evet.
Esen: Ayıp oluyor,dinleyelim artık.

Gözümü Emre’den hiç ayırmadım.Belli ki bana çok kızmıştı.Hiç bakmıyordu
bile.Derken provaları bitti.Yanına gittim.

Elif: Bana çok mu kızdın?
Emre: Hayır.
Elif: Böyle surat yapma bana!
Emre: Ben eve gidiyorum,görüşürüz sonra.

Hiçbir şey demedim.Eskiden olsa bütün zamanını bana ayırırdı.Bende O’nun
arkasından çıkıp eve doğru ilerlemeye başladım.Kızlar nereye gitmişlerdi,hiçbir
fikrim yoktu.Dayanamadım ve aradım Emre’yi.Ama açmadı.Birkaç kez daha
denedim.Ben aramakta ısrarlıydım,O da açmamakta.En sonunda açtı.

Emre: Efendim?
Elif: Emre,çok mu kızgınsın?
Emre: Değilim.
Elif: Evet kızgınsın.
Emre: Değilim.
Elif: Madem öyle neden benimle değilsin? Önceden her prova çıkışını bana
ayırırdın.

Hiçbir şey demedi.

Elif: Cevap versene!
Emre: Ne deyim?
Elif: Tamam Emre.Hiçbir şey deme.

Telefonu kapattım.Bahçemde oturdum.Sıkıldım.Biraz Esen’lerin yanına gitmeye
karar verdim.Tam telefonumu çıkardım ki karşıda Emre göründü.

Emre: Nereye gidiyorsun?
Elif: Sıkıldım,dolaşağım.
Emre: Seni böyle görmeyi sevmiyorum.
Elif: Nasıl?
Emre: Suratın asık,sinirli,morali bozuk...
Elif: Kim öyle bir sevgili ister ki değil mi?
Emre: Bu şekilde konuşmasan...
Elif: Seni çok seviyorum Emre...
Emre: Bende seni seviyorum...

Sarıldım O’na...O da bana sarıldı...O’nu o kadar çok seviyordum ki...

Elif: Hadi gidelim.

Elimi tuttu yine...Çok mutluydum...Biraz gezdikten sonra O’nun evine gittik...

Elif: Yoruldum.
Emre: Bende.Hem sen bugünkü derslerine de girmedin.
Elif: Boşver,telafi ederim...(:

Gelip yanıma oturdu.Yine bakmaya başladı uzun uzun.Tam konuşacaktım ki eliyle
ağzımı kapattı...

Emre: Bu sefer konuşma,lütfen.

Bir anda,ne olduğunu anlayamadan,öptü beni.Bu kez kaçmamıştım.Tam o anda
telefonum çalmaya başladı.

Elif: Çok pardon,Ceyda arıyor.
Emre: Sorun değil.
Elif: Efendim Ceyda’cığım?
Ceyda: Elif,Emre’ye birşey belli etmeden hemen fakülteye gel.
Elif: N’oldu?
Ceyda: Cüneyt burada bi felaket çıkarabilir haberin olsun.Hemen buraya gelmen
lazım.
Elif: Anladım peki.Hemen geliyorum.
Emre: N’olmuş?

İçimden ‘sana yalan söylemek istemiyorum,affet beni’ diyerek,bir yalan
düşünmeye başladım...Biliyordum,Emre bunu da öğrenirse çok kötü şeyler
olacaktı...

11.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
Thalia's Angel
Amor a la Thalia!
Amor a la Thalia!
avatar

Kadın
Yaş : Kayıt tarihi : 14/09/07 Mesaj Sayısı : 10525 Nerden : venüsten Hobiler : thalia Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Paz Nis. 06 2008, 14:48

ooooo çok güzel olmuş devamı cnm uzun süre okumamıştım yeni okudum.. çok sürükleyici.. sen kitap çıkarsana ilerde.. çok güzel yazıyorsun bravo cnm Very Happy
_________________
Çok yoğunum,siteye çok az girebiliyorum.İnternete nezaman girersem siteye de ozaman girebiliyorum ancak:/
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.thaliafan.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Paz Nis. 06 2008, 16:48

Yok ben böyle iyiyim.Amatör yazar olarak kalayım.:) Teşekkür ederim yorumun için ablacığım.:)
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
cicikiz0
Admin
Admin
avatar

Kadın
Yaş : 29 Kayıt tarihi : 15/09/07 Mesaj Sayısı : 1707 Nerden : @msterd@m Hobiler : Tarih Fobiler : yok kardes
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Paz Nis. 06 2008, 21:52

Ben hep okuyorum, yorum gorunce yenisi geldi diye heveslendim ama :>
_________________
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://thalia.emilaforums.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 26 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Ptsi Nis. 07 2008, 16:21

Yeni bölümü her Cuma günü okuyabilirsin canım.Wink
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
Thalia's Angel
Amor a la Thalia!
Amor a la Thalia!
avatar

Kadın
Yaş : Kayıt tarihi : 14/09/07 Mesaj Sayısı : 10525 Nerden : venüsten Hobiler : thalia Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Ptsi Nis. 07 2008, 20:16

ayyy ben de sabırsızlıkla bekliyorum yeni bölümü :) bu arada benim senaryolarımı da okuyun Very Happy gerci güzel değiller ama olsun ,yorum bekliyorum Very Happy
_________________
Çok yoğunum,siteye çok az girebiliyorum.İnternete nezaman girersem siteye de ozaman girebiliyorum ancak:/
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.thaliafan.com
Sponsored content





Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Hareket Vakti

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 3 sayfası Sayfaya git : 1, 2, 3  Sonraki

Bu forumun müsaadesi var: Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
ThaliaFan.com :: ThaliaFan Üyelerine Özel :: Senaryolarınız -