ThaliaFan.com

Thalianın dünyasına hoşgeldiniz
 
AnasayfaPortalliKayıt OlGiriş yap

 

Hareket Vakti

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
Sayfaya git : Önceki  1, 2, 3
Yazar Mesaj
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 27 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Cuma Mayıs 30 2008, 18:35

19.Bölüm

En son hatırladığım şey büyük bir gürültüydü dediğim gibi...

Gözlerimi açtığımda loş ışıklı bir odadaydım.Nerede olduğumu
anlamaya çalışıyordum.Başımı yana doğru çevirdiğimde Emre’yi
gördüm.Elleriyle yüzünü kapatmış öylece oturuyordu.


Elif: Emre...

Yüzüme baktı.Şaşkındı.

Emre: Elif! Uyandın!
Elif: Ne oldu?
Emre: Şimdi konuşup yorma kendini.Sonra konuşuruz.

Kapıyı açıp seslendi,az sonra içeriye bir doktor geldi.

X: Kendinizi nasıl hissediyorsunuz?
Elif: Ağrım var.
X: Büyük bir kaza atlattınız.Bu geceyi de sayarsak tam 4 gündür buradasınız.
Elif: Ne!
X: Çok büyük geçmiş olsun.Şans eseri yoldan geçen bir araba görmüş
kazayı ve hemen haber vermiş yetkililere.Sizde zamanında yetiştirilen
kazazedelerdensiniz.Otobüsün ön lastiklerinden biri patlamış.Müdahale
etmeye çalıştıklarında artık çok geçmiş.Tekrar geçmiş olsun.Şimdi
kendinizi yormayın.Fazla konuşmayın.Uyumaya çalışın.
Elif: Ben 4 gündür uyuyordum öyle mi?
X: Narkozun etkisinden dolayı evet.Birşeye ihtiyacınız olursa seslenirsiniz.İyi geceler.
Emre: İyi geceler,sağolun.

Doktor çıktı odadan.

Elif: İnanmıyorum ben...
Emre: Şşşt...Tamam konuşma.İyileştiğin zaman istediğin kadar konuşmana izin vereceğim ama şimdi konuşma.

Yanıma yaklaştı.Uykusuz ve yorgun olduğu çok belliydi.

Elif: Ama sende uyuyacaksın,şu haline bak!
Emre: Sen beni boşver.
Elif: Ne demek boşver!
Emre: Tamaaaaam,sus dedim...(:

Gözlerimi kapattım.Uyumuşum.Uyandığımda hiç kimse yoktu odada.Derken
kapı açıldı.Hemşire geldi.Anımsayamadığım bazı aletleri kontrol
etti.Sonra çıktı odadan.Tekrar kapı açıldı.Gelen annem ve babamdı.


Annem: Kızım!
Elif: Anne,baba!
Babam: Bizi nasıl korkuttun bir bilsen! Nasılsın?
Elif: İyiyim merak etmeyin.Ezgi nerede?
Annem: Onu almadılar yaşı küçük diye.
Elif: Neredeyiz?
Babam: Kocaeli’ndeyiz.

Annemlerle biraz daha konuştuktan sonra içeriye Funda girdi.

Funda: Canım benim yaaa...

İkimizde ağlamaya başladık.

Funda: Yüreğimizi ağzımıza getirdin!
Elif: O kadar mı kötüydüm?
Funda: Artık değilsin.Canım benim...
Elif: Sende geldin buraya kadar haa...
Funda: Gelmez olur muyum hiç! Gelirken sana sürpriz de getirdim.
Elif: Ne sürprizi?

Funda yerinden kalktı.Gidip kapıyı açtı.İçeriye yüzlerini anımsayamadığım birkaç kişi girdi.

Funda: Doktordan zor izin aldım.Tanıdın mı?

İncelemeye devam ediyordum.Derken kapı tekrar açıldı ve bu kezde
içeriye Irmak,Dürdane ve Kübra geldiler.Onlarda gelince hepsini
hatırladım.Lisedeki arkadaşlarımın çoğu buradaydı.


Elif: Funda,inanmıyorum sana!

Bütün kızlar hüngür hüngür ağlıyorduk.

Ece: Beni hatırladın mı?
Elif: Hatırlamam mı,kuzum! (:
Halime: Peki ya beni?
Elif: Seni de hatırladım Halime’m...(:
Funda: Siz karışmayın,o kendi hatırlar...(:
Irmak: Nasıl ama!
Dürdane: Çok şaşırttık değil mi seni? (:
Elif: Hemde nasıl!
Kübra: Canım yaa...

Hepsine de tek tek sarıldım.Tek tek konuştum.Sonra vedalaşıp gittiler,tekrar geleceklerini söyleyerek...(:

Bizim kızlar geldiler.

Gizem: Maziyle karşılaştın,nasıldı? (:
Elif: Çok güzeldi.(:
Esen: Ağladınız mı?
Gizem: E herhalde ağlamışlardır.
Elif: Evet ağladık.(:
Ceyda: Ne güzel yaa..Ne kadar düşünceliler...
Elif: Evet yaa...Hepsini de çok özlemişim.
Gizem: Sen asıl Emre’yi görecektin!
Elif: Nasıl yani?
Gizem: Yaa haberi aldık biz.Hiç ona haber vermek de aklımıza gelmedi.Direk uçağa atladık geldik.
Esen: Buraya geldik anca aklımıza geldi.
Gizem: Aradık haber verdik.Geldi o da hemen bizim gibi.Hastaneyi birbirine kattı yani!
Ceyda: O kadar da değil,abartma şimdi Gizem!
Esen: En iyisi ben anlatayım.
Elif: Sırayla anlatın kavga etmeden.(:
Esen: Ya geldi işte,bayağı sinirlendi.Ağladı falan.
Elif: Ağladı mı?
Ceyda: Yani,doktorun konuşmasını duyunca...
Gizem: İşte bende hastaneyi birbirine kattı derken tam bu kısmı kastetmiştim.
Ceyda: Altı üstü duvara bi yumruk yapıştırdı!
Elif: Tamam anladım.
Esen: Neyse işte doktor söyledi “Bir hafta içinde mutlaka kendine
gelecektir sadece sabredin.Kritik kısmı atlattı” falan diye.Hepimiz
rahat bir nefes aldık.
Elif: Peki nerde şuan?
Gizem: Ne nerde?
Ceyda: Off Gizem,Emre’yi soruyor!
Gizem: Yaa anlamadım Allah Allah!
Elif: Siz hep böyle mi olacaksınız! (:
Esen: Vallahi durduramıyorum Elif!
Gizem: Konuyu saptırmayalım lütfen.
Ceyda: Bence de.
Esen: Canım Emre’yi baban gönderdi.
Elif: Nereye gönderdi?
Esen: Evine gönderdi.
Gizem: Yani Elif,bu kadar da bencillik olmaz.Günlerdir burada kalıyor
çocuk.Hiç dinlenmeye gitmedi.Babanda yollamayı başarabildi en sonunda.
Elif: Canım bende zaten bencillik anlamında sormadım ki.
Ceyda: Siz O’Na bakmayın,bugün ters tarafından kalktı O.
Gizem: Sen kendine bak!
Elif: Aaa yeter!

En sonunda sustular.(: Tam biz Esen’le gülmeye başladık ki o sırada kapı çaldı.

Esen: Gel!

Kapı açıldı,gelen Sercan’dı,evet Sercan’dı!

Sercan: Merhaba...
Esen: Merhaba...
Gizem: Hoşgeldin,geç...
Ceyda: Merhaba...

Ceyda Gizem’i dürttü.Sercan yanıma doğru yaklaştı.Elinde bir demet çiçek vardı.Bana uzattı.

Sercan: Umarım kabul edersin.
Elif: Teşekkür ederim ama gerek yoktu.
Sercan: Olur mu hiç! Geçmiş olsun bu arada.
Elif: Sağol.
Sercan: Merak etme,bu beni son görüşün.Okulu da dondurdum.Kaza haberini duyunca apar topar geldim.
Gizem: İdil kızmaz inşa...
Esen: Gizem şu çeneni bi tut yaa Allah’ını seviyorsan!
Ceyda: En iyisi biz kapıda bekleyelim.

Dışarı çıktılar.

Elif: Kusura bakma.
Sercan: Sorun değil.Zaten İdil’le ayrıldık biz.
Elif: Neden?
Sercan: Öyle işte.Boşver.Neyse.Ben gideyim artık,hakkını helal et Elif.Kendine iyi bak.
Elif: Sende.
Sercan: Aramızda bazı olaylar geçmiş olsa da sen benim yine en yakın dostum olarak kalacaksın,bunu unutma Elif.
Elif: Sağol Sercan.

Kapıya doğru yürüdü.Sonra birşeyi unutmuş gibi geri döndü.Bir süre öylece bekledi.

Sercan: Emre gerçekten çok iyi birisi,ben bunu birkez daha anladım.Birbirinizin kıymetini bilin.
Elif: Merak etme.Kendine iyi bak.
Sercan: Sende.

Dışarı çıktı.Ne demek istediğini pek anlayamamıştım.Kapı açıldı,kızlar geldiler.

Gizem: Şu yüzsüze bakar mısın?
Elif: Gizem lütfen saçmalama yaa...Duyunca gelmiş işte.
Esen: Bence de haksızlık etme!
Ceyda: Güzel bir davranış sergiledi.Ne konuştunuz?
Elif: İdil’le ayrılmışlar.
Kızlar: NE!
Elif: Evet.
Esen: Niye ayrılmışlar?
Elif: Sebebini söylemedi.Sadece ayrıldıklarını söyledi.Çıkmadan öncede
Emre’nin çok iyi birisi olduğunu ve birbirimizin kıymetini bilmemiz
gerektiğini söyledi.
Gizem: Kesin İdil O’nu da aldattı,garanti!
Ceyda: Ne biliyorsun,belki başka birşey oldu!

Kızlar biraz daha oturduktan sonra gittiler.Bende uyumuşum biraz.Gece uyandığımda Emre yine başucumdaydı.

Elif: Emre?
Emre: Günaydın hanımefendi...(:
Elif: Uyumuşum.
Emre: Canım benim.Nasıl hissediyorsun?
Elif: Yorgun.Sen?
Emre: Ben iyiyim.Dinlendim.
Elif: Babam göndermiş seni.
Emre: Evet.(:
Elif: Anlamıştır.
Emre: Yani,büyük ihtimalle anlamıştır ama birşey demedi.Günlerdir buradasın git dinlen,dedi.
Elif: Neyse.Ne zaman çıkacağım acaba!
Emre: Bu hafta içinde taburcu edeceklermiş.Ama evde de yatacaksın tabii..
Elif: Öff...
Emre: Merak etme ben hep yanında olacağım.(:
Elif: Ankara’ya dönmeyecek misin?
Emre: Seni bırakıp gidebilir miyim? (:
Elif: Bence gitmelisin.Aileni de uzun zamandır görmüyorsun.
Emre: Sen iyileşince birlikte gideriz olmaz mı?
Elif: Anlamadım!?
Emre: Birlikte gideriz Antalya’ya.Sende gelirsin benimle.Ailemle tanışırsın.
Elif: Bunun için erken değil mi?
Emre: Bence değil.Ama istemiyorsan götürmem o ayrı.
Elif: İstememekle bir ilgisi yok.Erken dedim sadece.
Emre: Sen bilirsin.Başka zaman gideriz.
Elif: Emre yaaa!
Emre: N’oldu?
Elif: Böyle suratını asma!
Emre: Suratımı asmadım ki hayatım,sen ne zaman istersen o zaman gideriz dedim.

Hiçbir şey demedim.Gülümsedi yine.Ne kadar sabırlıydı,anlayışlıydı.

Elif: Bu gecede kalacak mısın?
Emre: Evet,her gece olduğu gibi.(:
Elif: Hep sen mi kaldın?
Emre: Tabiiki de ben kaldım.Annenlere bile izin vermedim.(:
Elif: Haberin oldu mu bilmiyorum ama Sercan buraya geldi.

Emre’nin suratındaki gülümseme yok oldu birden.Gözlerini kaçırdı benden.

Elif: Haberin varmıydı?
Emre: Evet.
Elif: Kızlar mı söyledi?

Emre tereddütte kalmışçasına baktı bana.

Emre: Hayır.
Elif: Sercan’la mı konuştun?
Emre: Hayır.
Elif: Eee nerden öğrendin?

Ayağa kalktı.Camın önüne doğru yürüdü.

Elif: Bilmediğim birşey mi oldu?
Emre: Bak,İdil Ozan’ı aramış.Benim numaramı istemiş,çok ısrar etmiş.Ozan’da vermiş.
Elif: Haa,İdil’den öğrendin demek!
Emre: Kavga etmişler Sercan’la.Buraya gelmek istediği için.O da ayrılmış Sercan’dan.
Elif: Sercan buraya gelmek istediği için ayrılmış öyle mi?
Emre: Tam olarak öyle olmasa da dolaylı yoldan evet.
Elif: Nasıl dolaylı yoldan?
Emre: Zaten bir bahane arıyormuş Sercan’dan ayrılmak için.
Elif: Sebebi neymiş?

Derin bir nefes aldı.Konuşurken hiç yüzüme bakmıyordu.

Emre: Sebebi benmişim.
Elif: Sen?
Emre: Özür diledi,tekrar bana dönmek istediğini falan söyledi.
Elif: Peki benim neden hiç haberim olmadı?
Emre: Bu durumdayken sana söyleyemezdim ki...
Elif: Ne varmış durumumda?
Emre: Elif lütfen ba...
Elif: Tamam Emre,açıklama yapmana gerek yok.
Emre: Konuşmasına fırsat vermemeye çalıştım ama dinlemem için çok ısrar etti.
Elif: Peki sana dönmek konusunda da biraz daha ısrar etseydi ne olacaktı Emre? Buna da mı izin verecektin?
Emre: İkisi farklı şeyler...
Elif: Hayır,aynı şeyler...

Hiçbir şey söylemedi.

Elif: Peki sonra tekrar aradı mı?
Emre: Evet.Cevap vermedim.O da mesaj atıyor sürekli.
Elif: Güzel...
Emre: Yine başlama lütfen!
Elif: Aynı şeyi bana Cüneyt yapsa ya da başka birisi sen ne yapardın Emre?

Yine sustu.Belki İdil’i hala unutamamıştı...İdil tekrar gelince
kafası karışmıştı.Belki bu yüzden cevap veremiyordu.Telefonuma uzandım
ve Ceyda’yı aradım.


Ceyda: Efendim Elif’ciğim?
Elif: Ceyda,mümkünse buraya gelebilir misin?
Ceyda: Hayırdır?
Elif: Sen gelemezsende kızlardan birisini yolla,yanımda kalmaları için.
Ceyda: Emre kala...
Elif: Dediğimi yapar mısın lütfen!
Ceyda: Eyvah! Yine ne oldu?
Elif: Kapatmanı bekliyorum.
Ceyda: Tamam kapattım.

----

Emre: Neden yaptın bunu?
Elif: Burada kalmanı gerektirecek birşey yok.Onun için.
Emre: Burada kalmamı gerektirecek birşey yok mu!?
Elif: Evet,yok.
Emre: Bunu nasıl söylersin sen yaa!
Elif: Dediğimi duydun Emre,uzatmayalım artık.Gitmen gereken yere gidebilirsin şimdi.
Emre: Gitmem gereken yer İdil’in yanı değil,bunu yüzüme vurmaya çalıştığını biliyorum.
Elif: Emre,gider misin?
Emre: Gitmemi mi istiyorsun?
Elif: Evet.
Emre: Ne demek bu?
Elif: Ne demek olduğu gayet açık bence.
Emre: Seni sevdiğimi bile bi...
Elif: Beni sevdiğinden emin değilim,O’nu sevdiğinden de emin
değilim.Ama emin olması gereken birisi varsa O da sensin.Lütfen git...
Emre: Peki,sen nasıl istersen öyle olsun.

Yavaşça çıktı odadan.O’nun odadan çıkmasıyla gözyaşlarım
yanaklarımdan süzülmeye başladı.Biraz zaman geçtikten sonra kapı
açıldı.Gelen Ceyda’ydı.Yüzünde hayretler içeren bir ifade vardı.


Ceyda: Elif n’oldu?
Elif: Bitti...
Ceyda: Nasıl bitti!?
Elif: Bitti işte...
Ceyda: Ama sebep ne?
Elif: Sebep İdil...İdil O’nun kafasını karıştırdı.Eğer gerçekten beni seviyor olsaydı bunlar olmazdı.

Herşeyi anlattım Ceyda’ya...

Elif: Evet,ne diyorsun şimdi?
Ceyda: Keşke yapmasaydın.Emre kapıdaydı biliyor musun!
Elif: Kapıda mı?
Ceyda: Evet.Aşağıda kapıda oturuyordu.
Elif: Konuştun mu?
Ceyda: Hayır.Sadece ne oldu dedim,Elif anlatır git O’na sor dedi.Morali çok bozuktu.
Elif: Sıkıldım artık Ceyda...O kızın gölgesi hep üzerimizdeydi zaten.Böylesi ikimiz içinde daha iyi oldu.
Ceyda: Sen öyle diyorsan...

İkimizde sustuk.Ceyda yanımdaki koltuğa uzandı.Bende gözlerimi
kapattım,uyumaya çalıştım.Ağlıyordum,öyle içim sıkılmıştı
ki...Telefonum titredi.Mesaj gelmişti,Emre’den...


“Ne desen haklısın Elif,ama şunu bil ki ne İdil ne de bir başkası
benim aklımı asla karıştıramaz.İdil’in benim için artık birşey ifade
etmediğini anladığını sanıyordum.Şuan kafamın karıştığını düşünüyor
olabilirsin ama emin ol öyle birşey yok.Eğer olsaydı çoktan seni
bırakıp gitmiştim zaten...”


Hiçbir şey yazmadım.Ertesi sabah odamın kapısı tıklatıldı.

Elif: Gir!

İçeri giren kişi amcam ve yengemdi.Yurt dışında yaşıyorlardı,Avusturya’da.

Elif: Amca!
Mehmet: Kızım beniiim!
Elif: Hiç beklemiyordum yaa çok şaşırttınız! (:
Leyla: Canım benim,haberi alınca durmadı amcan.Hemen kalktık geldik.
Elif: Sağolun yaa...Bayağı özlemişim.
Mehmet: Bizde canım bizde.
Elif: Kuzenler nasıllar? (:
Mehmet: İyiler,onlarda gelmek istediler ama iki gün sonra geri döneceğiz o yüzden getirmedim.
Elif: Onları da özledim.Neyse,yazın görüşürüz artık.

Amcamla bayağı sohbet ettik.

Mehmet: Biz kalkalım artık kızım.Akşama doğru tekrar geliriz.
Elif: Peki amca.Tekrar sağolun.
Mehmet: Ama gitmeden önce sana birşey soracağım.
Elif: Tabii...
Mehmet: Hatırlıyor musun,üniversiteye hazırlanırken sana gel Avusturya’ya yerleş,burada oku demiştim.
Elif: Evet.
Mehmet: Bu sorumu tekrar yöneltmek istiyorum.

Amcamın buraya asıl geliş sebebi şimdi belli olmuştu...

19.Bölüm Sonu

Cevaplar ve yorumlar için teşekkürler..:)
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
Thalia's Angel
Amor a la Thalia!
Amor a la Thalia!
avatar

Kadın
Yaş : Kayıt tarihi : 14/09/07 Mesaj Sayısı : 10525 Nerden : venüsten Hobiler : thalia Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Cuma Mayıs 30 2008, 21:43

cok güzel bu bölüm de,idil yine karıştırdı ortalığı,cadaloz karı :@ merak ettim elif avusturya teklifini kabl edecekmi
_________________
Çok yoğunum,siteye çok az girebiliyorum.İnternete nezaman girersem siteye de ozaman girebiliyorum ancak:/
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.thaliafan.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 27 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Paz Haz. 01 2008, 12:12

Bilmem.Cuma günü göreceksiniz. Very Happy
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
Thalia's Angel
Amor a la Thalia!
Amor a la Thalia!
avatar

Kadın
Yaş : Kayıt tarihi : 14/09/07 Mesaj Sayısı : 10525 Nerden : venüsten Hobiler : thalia Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Paz Haz. 01 2008, 21:20

Very Happy merakla bekliyorum cumayı Very Happy
_________________
Çok yoğunum,siteye çok az girebiliyorum.İnternete nezaman girersem siteye de ozaman girebiliyorum ancak:/
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.thaliafan.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 27 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Paz Haz. 01 2008, 22:03

İlgin için teşekkür ederim Nazire abla. :)
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
cicikiz0
Admin
Admin
avatar

Kadın
Yaş : 29 Kayıt tarihi : 15/09/07 Mesaj Sayısı : 1707 Nerden : @msterd@m Hobiler : Tarih Fobiler : yok kardes
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Çarş. Haz. 11 2008, 08:14

Bu hafta galiba sinavlardan dolayi ekliyemiceksin yeni bolum cnm, ALLAH hepinize zihin acikligi versin insallah...
_________________
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://thalia.emilaforums.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 27 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Perş. Haz. 12 2008, 23:16

20.Bölüm

Amcamın benden bir isteği vardı.Küçüklüğümden
beri beni Avusturya’ya götürmek galiba en büyük hayallerinden
biriydi.Şimdi bunu tekrar soruyordu bana.

Elif: Amcacığım,şuan cevap vermem imkansız.Biliyorsun ki bu okulda ilk
yılım.Daha 3 yılım var.Okulumu bırakmayı hiç düşünmedim,düşünmem
de.Böyle bir şeyin şimdilik imkanı yok ancak okul bittikten sonra buna
cevap verebilirim.
Mehmet: Peki kızım.Ama bence tekrar düşün.Orada çok fazla iş imkanı var.Açıkta kalmazsın.
Elif: Dediğim gibi amcacığım.Okulum bitmeden gelmeyi düşünmüyorum.
Mehmet: Peki canım sen bilirsin.Akşam görüşürüz tamam mı? (:
Elif: Tamam amcacığım.(:

Amcamlar gittikten sonra tek başıma oturdum odada.Artık daha iyi
hissediyordum.Yavaşça yatağımdan doğruldum.Kalktım.Cama doğru yatağın
demirlerinden destek alarak yürüdüm.Yürümeyi bile özlemiştim.(: Camın
önüne gelip aşağı baktım.Bizim kızlar aşağıdaydı.Gizem beni gördü.El
salladı.Sonrada içeriye girdiler.Az sonra kapım açıldı.


Funda: Selaam!
Elif: Hoşgeldiniz hanımefendiler!
Gizem: Canım ayaklanmışsın,çok sevindim.(:
Elif: Eh işte,yavaş yavaş yürüyorum.
Esen: Akşam ne oldu bakalım,Ceyda biraz bahsetti ama...
Elif: Kavga ettik.
Esen: Niye? İdil yüzünden mi?
Elif: Yani...
Esen: Yine dinlemeden yargılamadın inşallah...
Ceyda: Ben bu kez Elif’e hak verdim kızlar.Tamam Emre’de haklı ama...
Elif: İdil aramışta,çok ısrar etmişte,karşı çıkmaya çalışmış ama olmamış da...
Esen: Bence sen yine aceleye getirdin canım.
Funda: Ben bu kızı anlayamıyorum zaten.Ne güzel gidiyordu herşey.İlla bir huzursuzluk çıkaracaksın değil mi cadı?
Elif: Huzursuzluk çıkaran ben mi oldum şimdi?
Esen: Öyle söylemek istemedi canım.Emre’yi tamamen dinledin mi?
Elif: Gibi gibi...
Esen: Yani dinlemedin.Bence dinlemeliydin.
Gizem: Bence de.Emre çok iyi birisi.Seni bırakıp gideceğini de hiç sanmam Elif.
Elif: Gece bana mesaj attı.
Ceyda: Ne yazmış?
Elif: Eğer tereddüt ediyor olsaydım,seni çoktan bırakıp gitmiştim falan yazmış.
Esen: Bak gördün mü?
Funda: Sakalımız yok ki lafımız dinlensin!
Gizem: Evet,hangimiz Emre’yi çağırıyoruz?
Elif: Saçmalamayın.Birde yüzsüz yüzsüz çağıracak mıyım?
Ceyda: Şimdi size hak verdim kızlar.Bence Emre’yle konuşmalısın Elif.
Elif: Kızlar lütfen yaa,şuan buna hazır değilim.Konuşmak istemiyorum yani.
Esen: Peki,seni zorlamıyoruz.İstediğin zaman kendin arar çağırırsın artık.

Biraz daha oturduktan sonra gittiler.Bende yatağıma geçtim ve
televizyon izlemeye başladım.Hava yavaş yavaş kararıyordu.Kapı
açıldı.Gelenler annemler ve amcamlardı.


Annem: Ne yapıyorsun bakalıııım!
Elif: Hoşgeldiniz!
Babam: Hoşbulduk canım.
Mehmet: Sıkıldın mı kız?
Elif: Hayır amcacığım.Televizyon izliyordum.(:
Mehmet: Bak,kızına ısrar ettim gel götüreyim seni bizim oraya diye ama nuh diyor peygamber demiyor!
Leyla: E okulu bitmeden nasıl gelsin!
Babam: Burada kararı vermek Elif’e düşüyor.Biz birşey diyemeyiz.İsterse gelir,istemezse kalır değil mi?
Mehmet: Doğru.Ama ben yeğenimin iyiliğini istiyorum.
Elif: Ben burada da iyiyim amcacığım.(:
Leyla: Kızı çok sıkmadın mı Mehmet’ciğim?

Amcam sadece güldü.1 saat kadar oturduktan sonra gittiler.Onlar
gittikten sonra bende uyumuşum.Bu gece de Esen yanımda kalacaktı.Bi ara
uyandım ama gözümü açmadım.Çok susamıştım.

Elif: Esen yaa çok susadım.Bir bardak su verir misin?

Hiç ses çıkmadı.Acaba Esen gelmedi mi diye düşünerek gözümü
açtım.Loş ışık vardı odada.Karşımda ise Emre duruyordu.Yanıma
geldi,suyu verdi.


Elif: Ne işin var burada?
Emre: Sen istediğin kadar kov,asla ayrılmayacağım yanından.
Elif: Ne zaman geldin?
Emre: Oldu bayağı.
Elif: Saat kaç?
Emre: Saat 2.Gecenin 2’si.
Elif: Esen nerede?
Emre: Otele gitti.Soru sormayı bıraksan da birazda benimle ilgili konuşsan olmaz mı?
Elif: Seninle ilgili konuşacak birşeyim yok.
Emre: Demek yok!
Elif: Evet yok.

Suratımı astım,hiç bakmıyordum O’na.

Emre: Neden hiç bakmıyorsun?
Elif: Gerek duymuyorum.
Emre: İdil’i ne kadar kıskandığını,beni kaybetmekten ne kadar
korktuğunu çok iyi biliyorum.Ama sen,seni ne kadar sevdiğimi
bilmiyorsun.Hayatımda kimseye sana değer verdiğim kadar değer vermedim
ben.
Elif: Bitti mi?
Emre: Bana cevap vermekten kaçma.
Elif: Sana cevap vermekten kaçtığım falan yok.

Yanıma geçti,oturdu.

Emre: Yüzüme bakar mısın?

Hiç cevap vermiyordum,yüzüne de bakmıyordum.

Emre: Böyle davranmaktan hiç vazgeçmeyeceksin değil mi? Kızdığın
herşeyin hıncını benden almaktan asla vazgeçmeyeceksin.Ama ben seni
böyle de çok seviyorum biliyor musun!

O böyle konuşunca kendimi daha da kötü hissettim.Doğru
söylüyordu,kızdığım herşeyin hıncını O’ndan alıyordum.Ama O yine
anlayışlı davranmaya çalışıyordu.Ağlamaya başladım.Gözyaşlarımı sildi.


Emre: Ağlama lütfen...
Elif: Haklısın,herşeyin hıncını senden alıyorum.Sense her defasında
sessizce öfkemin geçmesini bekliyorsun.Ama ben senin böyle davranmanı
hakediyor muyum,hayır! Senin yerinde bi başkası olsa...
Emre: Benim yerimde bir başkası olamaz,olmayacak!
Elif: Bak Emre,ben şuan ayrı kalmamız gerektiğini düşünüyorum.
Emre: İnadı bırak!
Elif: Bu inat değil,ben hatalıyım,her konuda hatalıyım.Lütfen bana izin ver,bi süre ara vermemiz en doğrusu,benim için.
Emre: Böyle düşünmen beni daha çok üzüyor.
Elif: Emre,beni zor durumda bırakma.
Emre: Peki,sen nasıl istersen öyle olsun.

Karşıdaki koltuğa geçip oturdu.Bu kez O bana hiç bakmıyordu.Sessizce oturmaya devam ettik.Bi süre sonra Emre ayağa kalktı.

Emre: Ben biraz aşağı iniyorum,merak etme tamam mı?
Elif: Tamam.

O çıktıktan sonra hemen camın önüne gittim.Boş bir banka oturdu.Bi
süre yere bakakaldı.Sonra başını kaldırıp yukarı baktı.Beni gördü.Hemen
geri çekildim.Tekrar yatağıma girdim.Uykuya dalmışım...Uyandığımda
odada Gizem vardı.


Gizem: Ooo günaydın hanımefendi! (:
Elif: Günaydın canım.Ne zaman geldin?
Gizem: Az önce geldik.Bizimkiler aşağıda.
Elif: Hmm...Emre nerede?
Gizem: O da orada.Ne yaptın sen O çocuğa,suratı asık,morali bozuk.
Elif: Ara vermemiz gerektiğini söyledim.
Gizem: Gerekçen ne Elif? Neden üzüyorsun ki,bizimkilerde bozuntuya vermemeye çalıştılar ama...
Elif: Gizem,olmadı diyorum.Lütfen daha fazla gelmeyin üstüme.
Gizem: İyi,tamam.Bu akşam taburcu oluyorsun,hadi hayırlısı!
Elif: Evet,sonunda evime gidebileceğim.
Gizem: Evet,sen evine bizde Ankara’ya.
Elif: Ankara’ya mı?
Gizem: Evet.

Kapı açıldı,bizimkiler geldiler.

Ceyda: Elif’ciğim,Orçun’larda gelecekti ama nasıl olsa bugün çıkıyorsun diye gelmediler.
Elif: Önemli değil.
Funda: Nasılsın canım?
Elif: Gayet iyi hissediyorum.Ağrımda yok.
Funda: Güzel...(:
Esen: Öhüm öhüm...Hadi kantine inip çay içelim.
Elif: Beni burada tek bırakıp nereye gidiyorsunuz?
Esen: Tek olmayacaksın ki canım,Emre burada zaten,değil mi Emre?
Emre: Buradayım merak etmeyin.

Bizimkiler gidince odada sessizlik oldu.Ne O ne de ben konuşuyorduk...Koltuğa geçip oturdu.Derin bi nefes aldı.

Emre: Bu akşam taburcu oluyormuşsun.
Elif: Evet.
Emre: Sevindim.Evinde daha rahat dinlenirsin.
Elif: Evet.
Emre: Bende yarın dönüyorum Ankara’ya.

Hiçbir şey söylemedim.

Emre: Sen ne zaman dönersin?
Elif: Ne zaman iyi olursam.

Telefonum çaldı.Tanımadığım bir numaraydı.

Elif: Efendim?
Cüneyt: Elif ben Cüneyt.Nasılsın?
Elif: İyidir sağol,sen?
Cüneyt: Bende iyiyim.Haberi duydum,aramak konusunda tereddüt ettim ama...
Elif: Teşekkür ederim.
Cüneyt: Eee şimdi nasıl sağlığın,iyi misin?
Elif: Evet.Bu akşam taburcu oluyorum.
Cüneyt: Sevindim.Çok geçmiş olsun.
Elif: Sağol.
Cüneyt: Neyse.Kendine iyi bak.Görüşürüz sonra.
Elif: Sende,güle güle.

Emre bana bakıyordu.

Elif: Cüneyt’ti.
Emre: Hmm...Elif...
Elif: Efendim?
Emre: İnat etmiyorum dedin ama bu iş ciddi ciddi inada bindi farkında mısın?
Elif: Hayır,inatla alakası yok bunun.
Emre: Hala aynı şeyleri söylüyorsun.
Elif: Emre,ben sana söyledim,seni üzmek istemediğimi...Daha doğrusu seni haketmediğimi...
Emre: Böyle düşünerek beni o kadar çok üzüyorsun ki anlatamam sana...Ben sen olmadan yapamıyorum anlamıyor musun?
Elif: Bilmiyorum Emre.Kafam çok karışık.
Emre: İdil’in bu kadar sorun olacağını tahmin etmemiştim.Seni ne kadar sevdiğimi anlamadın değil mi?
Elif: Cüneyt geldiği zaman...
Emre: Cüneyt geldiği zaman ben sana bu kadar katı bu kadar sert davrandığımı hiç hatırlamıyorum!

Yine diyecek söz bulamadım.Her zamanki gibi haklı olan O’ydu...Sessizce ‘haklısın’ dedim.

Elif: Haklısın...
Emre: Haklıyım tabii ki.İnat yaptığın konusunda da haklıyım.

Sesimi çıkarmadım.Yüzümü ellerinin arasına aldı,dikkatlice gözlerime baktı.

Emre: Beni bırakmana dayanamam...
Elif: Sende beni bırakma...

Sarıldı bana.Ağladım.

Emre: Ağlama bi’tanem...Ben her zaman senin yanındayım bunu aklından çıkarma.
Elif: Biliyorum.
Emre: Ne İdil’i ne de bir başkasını kıskanmayacaksın,asıl onlar seni kıskansın sen niye onları kıskanıyorsun? (:
Elif: Haklısın.(:
Emre: Ne zaman haksız oldum ki? (:

Derken akşam oldu.Yavaş yavaş toparlandım.Annemler gelmeden önce
arkadaşlar geldiler.Tek tek vedalaştım hepsiyle.En son Emre kaldı odada.


Emre: Gidiyorsun ha..
Elif: Evet...
Emre: Çabuk iyileş olur mu? Çabuk gel Ankara’ya...
Elif: Tamam,sadece senin için çabuk iyileşeceğim.(:
Emre: Antalya’ya seninle birlikte gitmek istiyorum.
Elif: Biliyorum.(:
Emre: Geleceksin değil mi?
Elif: Geleceğim...(:

Sonunda aramız düzelmişti..Emre’yle de vedalaştık.Onlar
Ankara’ya,bizde İstanbul’a doğru yola çıktık.Amcamlarda Avusturya’ya
döndüler.
Aradan birkaç gün geçti.Artık daha iyiydim.Birgün dolaşmak için dışarıya çıktım.Dalmışım,birisine çarptım.


Elif: Çok pardon,dalmı...Akın!
Akın: Elif! İnanmıyorum yaa tesadüfe bak!
Elif: Bende inanmıyorum yaa! Nerden çıktın sen?
Akın: Ben hep burdayım,asıl sen nerden çıktın? (=
Elif: Bende buradayım.(= Yani burada oturuyoruz ama Ankara’da okuyorum.
Akın: Benim de bu yıl son yılım.(= Bende burada okuyorum.
Elif: Sevindim.(= Eskiden çok sık görüşürdük yaa,sonra ne oldu öyle kayboldun ortadan? (=
Akın: Asıl sen kayboldun! (= Neyse neyse.Şimdi benim acilen bir yere
yetişmem gerekiyor.İstersen sonra bir yerde görüşürüz,doğru düzgün
oturur konuşuruz.
Elif: Tabii olur. (=
Akın: Numaranı ver,arayım seni sonra.

Akın babamın arkadaşının oğluydu.Çocukuluğumuzdan beri tanırdık
birbirimizi.Sürekli görüşürdük.Ama onunla da izimizi kaybetmiştik.Eve
gelince hemen annemlere anlattım.


Elif: Bilin bakalım bugün kimi gördüm?
Annem: Kimi?
Elif: Akın’ı!
Babam: Hangi Akın? Bizim Cengiz’in oğlu Akın mı?
Elif: Ta kendisi! (=
Annem: Nerde gördün sen onu? Kaç zaman oldu görüşmeyeli!
Elif: Yolda yürürken karşılaştık,tamamen bir tesadüf yani..(=
Babam: Eee nasıldı iyi miydi? Değişmiş mi kerata? (=
Elif: İyiydi.Yok babacığım,değişseydi tanıyabilir miydim,aynıydı.(=
Babam: Ne işi varmış buralarda?
Elif: Burada okuyormuş anladığım kadarıyla.Fazla konuşamadık,acelesi vardı.Sonra tekrar görüşeceğiz.
Babam: İyi iyi.Bende o vesileyle Cengiz’le görüşürüm.Özledim vallahi.

Babamlarla biraz daha oturduktan sonra odama geçtim.Yatağıma
kuruldum,elime kitabımı aldım.Emre geldi aklıma.Hemen telefonumu aldım
elime ve aradım.


Emre: Efendim?

Sesi uykulu geliyordu.

Elif: Uyandırdım sanırım.
Emre: Önemli değil canım aradığın iyi oldu zaten ders çalışacaktım.(=
Elif: Hmm..Peki o zaman.(= Merak ettim arayım dedim.
Emre: İyi etmişsin.Nasılsın,iyi misin?
Elif: Evet canım daha iyiyim.Bugün çıktım gezdim.İstanbul’un tadını çıkardım.Sen gelmiyorsun galiba buraya.
Emre: Gelmeme gerek kalmadı,sen geliyorsun zaten.Ama yok sen buraya gel birlikte dönelim dersen gelirim tabii..(=
Elif: (= Aslında ben Ankara’ya dönmeyi ertelemeyi düşünüyordum.
Emre: Cidden mi? Neden?
Elif: Bilmem.Ailemle biraz daha vakit geçirmem gerektiğini düşündüm.
Emre: Desene Antalya’ya tek gideceğim.(=
Elif: Başka zamana kaldı artık..(=
Emre: Neyse..Bende Antalya’da fazla kalmam zaten.
Elif: Peki..(=
Emre: Hadi kapayalım artık,sende fazla geç olmadan uyu.(=
Elif: Tamam.Sende uyu.(=
Emre: İyi geceler..
Elif: İyi geceler..

Emre’yle konuştuktan sonra biraz kitap okudum.Tam dalmıştım ki telefonum titredi.Tanımadığım bir numara mesaj atmıştı..

“Bugün hayatımın en güzel tesadüfü oldu belki de..O aceleyle sana kendi numaramı vermeyi unutmuşum..Akın..”

Bir süre telefona bakakaldım.Sonra yatağıma
uzandım.O gece ilk defa Emre’yi değil,bir başkasını
düşünüyordum.Üstelik bu başlangıç hayatımın en büyük hatalarına sebep
olacaktı belki de...


20.Bölüm Sonu
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
cicikiz0
Admin
Admin
avatar

Kadın
Yaş : 29 Kayıt tarihi : 15/09/07 Mesaj Sayısı : 1707 Nerden : @msterd@m Hobiler : Tarih Fobiler : yok kardes
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Cuma Haz. 13 2008, 07:35

Habu kiz emreyi aldatirsa sacini basini yolmayan beni dovsunler.. AA kazik ustune kazik atilirmi bi cocuga ya cocuktaki sansa bak en yakisikli ama hep kazik Sad yanliz nasil kaptirmisim kendimi Laughing
_________________
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://thalia.emilaforums.com
Thalia's Angel
Amor a la Thalia!
Amor a la Thalia!
avatar

Kadın
Yaş : Kayıt tarihi : 14/09/07 Mesaj Sayısı : 10525 Nerden : venüsten Hobiler : thalia Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Cuma Haz. 13 2008, 12:36

hahahaa ya tahminlerime göre bence elif akından hoşlandığını sanacak ama asıl hoşlandığı kişinin emre oldğunu anlayacak..
_________________
Çok yoğunum,siteye çok az girebiliyorum.İnternete nezaman girersem siteye de ozaman girebiliyorum ancak:/
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.thaliafan.com
cicikiz0
Admin
Admin
avatar

Kadın
Yaş : 29 Kayıt tarihi : 15/09/07 Mesaj Sayısı : 1707 Nerden : @msterd@m Hobiler : Tarih Fobiler : yok kardes
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Salı Tem. 08 2008, 16:22

hani bizim sezon kapanisimiz Laughing
_________________
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://thalia.emilaforums.com
britneycimm
Closer To You
Closer To You
avatar

Kadın
Yaş : 24 Kayıt tarihi : 02/07/08 Mesaj Sayısı : 419 Nerden : İstanbul Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Salı Tem. 08 2008, 17:35

oo bölümlü hmm çok ii saol jnm
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://britonlinefans.forumotion.com
__THALIA__
Super mod
Super mod
avatar

Kadın
Yaş : 27 Kayıt tarihi : 16/09/07 Mesaj Sayısı : 2096 Nerden : Kalbim İstanbul'da.. Hobiler : Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Çarş. Ağus. 06 2008, 21:15

21.Bölüm / FİNAL

Elif İstanbul’da kaldığı süre içerisinde sürekli
Akın’la görüşmeye devam eder.Hatta O’na Emre’den bahseder ama yine de o
tarifsiz hisse engel olamazlar Akın’da,Elif’de.

Birkaç gün sonra Elif Ankara’ya döner.Pek çok şey değişmiştir.Esen ve
Adem yollarını ayırmıştır ve Esen Ayhan’a geri dönmüştür.Gizem eskisi
gibi feminist olmayı bırakmış,kendi sınıfından Onur adında birisiyle
çıkmaya başlamıştır.Ceyda ise artık Mete’yi tamamen unutmaya karar
vermiştir.

Elif bulunduğu durumu arkadaşlarıyla paylaşır.Her zaman ki gibi yine Esen en büyük aklı vermiştir O’na.


Esen: “Bak Elif’ciğim,böyle düşünmen çok normal.İdil’de ilk geldiği
zamanlarda Emre’de senin gibi düşünmemiş miydi,O da bir karmaşa
yaşamamış mıydı? Ama sonunda ne oldu,seni sevdiğini yine anladı ve
böyle bir saçmalık yapmaktan vazgeçti.Sakın sende yanlış bir şey
yapma.Yazık etme.”

Elif Esen’e hak vermiştir ama ertesi gün Akın’ın Ankara’ya gelmesiyle olaylar iyice sarpa sarmıştır.

Gün geçtikçe Elif ve Akın daha da yakınlaşmakta,Emre ile de arası bozulmaktadır.

Günlerden bir gün Elif ve Emre buluşurlar.Yine her zamanki gibi
tartışmaya başlarlar.Elif artık dayanamaz ve bu ilişkiyi bitirir.


Elif: “Olmuyor Emre,yapamıyoruz.Gün geçtikçe daha da berbat oluyor,daha
da kötüleşiyor her şey.Birbirimizi daha fazla üzmeden bitirmek en
iyisi.”

Bu ayrılıktan sonra Emre yine eskisi gibi hayata küser,kendini tamamen müziğine verir.Elif ise Akın’la çıkmaya başlar.

Aradan tam 3 yıl geçer.

Elif’in okulu bitmiş,bir okulda bilgisayar öğretmeni olarak işe
başlamıştır.Esen başarılı bir avukat,Ceyda iyi bir programcı,Gizem’de
yine başarılı bir doktor olmuştur.

Bu 3 yıl içerisinde Elif ve Emre asla görüşmemişlerdir.Ve okul bitince Elif Akın’la nişanlanmıştır.


Bir gün Akın’ın iş yemeği için restaurant gibi bir yere giderler.Ayakta oradakilerle selamlaşırken Elif Emre’yi görür.

Emre bir albüm çıkarma yolunda adım adım ilerlemektedir.Orada bulunma sebebi ise ufak bir tanıtım konseridir.

Emre şarkısını söylerken Elif orada daha fazla duramaz ve dışarı çıkar.Akın ise arkadaşlarıyla sohbete dalmıştır.

Elif bahçede ağlamaya başlar.O sırada Emre görünür kapıda.


Emre: “Elif!”
Elif: “Senin ne işin var burada?”
Emre: “Asıl senin ne işin var? Bu kadar zaman sonra tekrar seni görmek…”
Elif: “Tamam,konuşma lütfen.İçeriye gitmem gerek.”
Emre: “Konuşmayacak mıyız?”
Elif: “Nişanlım merak eder.Gitmeliyim.”

Emre Elif’i kolundan tutar.

Emre: “Nişanlın mı? Nişanlandın mı?”
Elif: “Evet,nişanlandım.”
Emre: “Nişanlandın demek.”

Elif göz yaşlarını siler.

Elif: “Olamaz mı? Senden başkası giremez miydi hayatıma?”
Emre: “Elif,nasıl özlediğimi bilemezsin.”
Elif: “Böyle bir şey mümkün değil Emre.Yakında evleneceğim ben.”
Emre: “Öyleyse neden ağlıyorsun ha? Neden hala gözlerimin içine bakıyorsun eskisi gibi.”
Elif: “Eskisi gibi değil.”
Emre: “Sende unutamadın beni,sende üzüldün.”
Elif: “Hayır.”
Emre: “Evet,için içini yedi belki de,nerede ne yapıyor diye.”
Elif: “Hayır,bunların hiç biri olmadı.”
Emre: “Olmadı öyle mi?”

Bağrışmaya başlarlar.

Elif: “Olmadı,seni hiç düşünmedim.Akın’la çok mutluydum,hala daha
mutluyum.Eğer onunla mutlu olmasaydım evlilik teklifini kabul etmezdim.”
Emre: “Eğer beni unutmuş olsaydın şuan ağlıyor olmazdın,böyle bağırıyor olmazdın.”
Elif: “Sen hayal görüyorsun!”

Emre Elif’i hızla kendine doğru çeker ve öper.Elif hemen iter Emre’yi.

Elif: “Bırak artık,bir daha çıkma karşıma.Unut beni,bitti artık 3 yıl önce bitti.Bir daha başlamamak üzere hemde!”

Emre hiçbir şey diyemez.

O günden sonra Elif hep Emre’yi düşünür.Akın’la ise eskisi gibi
görüşemezler.Akın başarılı bir banka müdürü olmuştur ve çok
meşguldur.Ama Elif’i çok sevmektedir.

Aradan 2 ay gibi bir zaman geçer.Elif radyoda Emre’nin şarkısını duyar bir sabah.


“Belki bir gün özlersin ...
Başka adamlarla
Başka şehirlerde yürürken .

Okuduğun ilk roman
Sevdiğin ilk adam
Yasal acılarından
Hatta yalnızlıktan
Belki dolar gözlerin .
Başka adamlara
Başka şehirlerde
Belli etmezsin ...

Belki bir gün özlersin ...

Sil gözünün yalnızlıklarını ...
O an fısılda duvarlara adımı .
Bin bıçak var sırtımda ,
Biniyle de adaşsın
Herbiri hayran sana ...

Belki bir gün özlersin ...
Başka adamlarla
Başka şehirlerde yürürken .

Seçtiğin bu hayat
Geçtiğin son adam
Yasal acılarından
Hatta yalnızlıktan
Sessiz harfler seçersin .
Başka adamlara
Başka şehirlerde
Belli etmezsin ...

Sil gözünün yalnızlıklarını ...
O an fısılda duvarlara adımı .
Bin bıçak var sırtımda ,
Biniyle de adaşsın
Herbiri hayran sana ...”


Elif de artık Emre’yi özlemeye başladığını fark eder.Ama artık her şey için çok geç olduğunu düşünmektedir.

Zaman hızla akıp gitmektedir.Kızlar arasında ilk evlenen Esen
olmuştur.Ayhan’la evlenmişlerdir.Daha sonra Gizem Onur’la
evlenmiştir.Ceyda ise Erkan adında bir bilgisayar mühendisiyle
tanışmıştır,ilişkileri yenidir.Mete’yi tamamen unutmuştur,ama o
günlerden kalma bir sessizlik vardır hala üzerinde.

Elif ve Akın’ın ise düğün tarihleri git gide yaklaşmakta,Elif’in
kararsızlığı da daha çok artmaktadır.Akın ise olayların farkında
değildir.


Elif birgün Esen’le dertleşmek için O’nun bürosuna gider.Bütün olanları anlatır.

Esen: “Sana demiştim bir tanem,yanlış yapma,doğru düşün demiştim ama dinlemedin.”
Elif: “Biliyorum,hata yaptım,bir anlık hissimin kurbanı oldum.Ama çok pişmanım.”
Esen: “Akın’la evlenmek istemiyorsan daha fazla bekleme derim canım.”
Elif: “Esen,Emre’nin konseri var burada.Gitmek istiyorum.”
Esen: “Emin misin canım,Akın duymasın.”
Elif: “Emin ol asla duymaz,hiçbir şeyin farkında değil.”
Esen: “Peki gidelim canım.”

Emre’nin konser günü gelir çatar.Elif ve Esen konser
alanına giderler.Konser boyunca Elif gözlerini Emre’den alamaz.Konser
sonrası Emre’yle görüşmeye çalışır ve Esen’in çabalarıyla kulise
girer.Emre Elif’i fark etmez.


Elif: “Merhaba Emre!”
Emre: “Elif!?”
Elif: “Bilmiyorum doğru mu yapıyorum ama seni son bir defa da olsa görmek istedim,konuşmak istedim.2 hafta sonra evleniyorum.”
Emre: “Ne diyebilirim ki…”
Elif: “Bilmem…”
Emre: “Sanırım tek yapmam gereken çok mutlu olmanı dilemek olur.”
Elif: “Umarım sende mutlu olursun.”
Emre: “Sağol.”
Elif: “İyi bak kendine.”
Emre: “Sende.”

Bu konuşmanın sonrasında Emre’de Elif’de çok üzülmüşlerdir.

Günler günleri kovalar ve düğün günü gelir.Herkes çok
heyecanlıdır ama Elif’de o heyecanın aksi bir telaş vardır.Akın her
zaman olduğu gibi bunu da fark etmez.


Akın: “Çok güzel bir gelin oldun.”
Elif: “Teşekkür ederim.”

Düğün salonuna gelirler.Nikah kıyma aşamasına
gelirler ve nikah memuru Elif’e tam o malum soruyu soracakken kapıda
Emre belirir.Elif Emre’ye bakakalır.O an geç de olsa Akın’da farkına
varır her şeyin.

Elif: “Emre?”
Emre: “Biliyorum bu yaptığım saçmalık belki de aptallık ama eğer beni seviyorsan yapma bunu Elif,benimle gel.”

Salondakiler çok şaşkındır.Elif gülümser ve ağlamaya başlar.

Elif: “Bu yaptığın ne saçmalık ne de aptallık.Evet,ben seni
seviyorum.Yıllar önce seni bırakarak en saçma şeyi ben
yaptım,aptallığı.”

Elif Akın’a bakar.

Elif: “Üzgünüm Akın.”

Koşar adımlarla Emre’ye doğru gider.El ele tutuşup
koşarak giderler.Salondaki herkes çok şaşkındır.Akın’sa nasıl bu durumu
fark edemedim diye kendi kendini paralar.


4 yıl sonra…

“Şuan yatağımda oturuyorum.Yanımda Emre var,diğer yanımda ise kızımız *Yağmur*…Gözleri
babasına benziyor,saçları ve gülüşü ise bana… (= Şuan 2 yaşında…Bende
babası da O’nu çok seviyoruz…O kadar mutlu o kadar mutluyum ki…Yıllar
sonra günlüğümü elime aldım tekrar…Sayfalarını tek tek
çevirdim…Hayatımdaki en güzel şeyin Emre’m olduğunu fark ettim…Her şey
yolunda gidiyor…Bolu’daki dağ evimizde dinleniyoruz…En kısa zamanda
İstanbul’a döneceğiz…

Bende uyumalıyım artık…Günlüğüme son yazımı da ekledikten sonra,yıllar sonra evet… (=

Kızımı ve eşimi çok seviyorum…”



FİNAL
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.forum.emreaydin.org/
Thalia's Angel
Amor a la Thalia!
Amor a la Thalia!
avatar

Kadın
Yaş : Kayıt tarihi : 14/09/07 Mesaj Sayısı : 10525 Nerden : venüsten Hobiler : thalia Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Çarş. Ağus. 06 2008, 23:52

Vayyy çok güzel,çok duygulandım,finali de çok güzel bitti.Sonu da tıpkı rosalindanın sonu gibi.Elif evlenirken emre ile elifin birbirlerine bakmaları ,rosalinda ile fernando josenin yalvaran bakışları. =) çok güzel canım,yeni projelerini bekliyorum
_________________
Çok yoğunum,siteye çok az girebiliyorum.İnternete nezaman girersem siteye de ozaman girebiliyorum ancak:/
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.thaliafan.com
cicikiz0
Admin
Admin
avatar

Kadın
Yaş : 29 Kayıt tarihi : 15/09/07 Mesaj Sayısı : 1707 Nerden : @msterd@m Hobiler : Tarih Fobiler : yok kardes
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Perş. Eyl. 25 2008, 20:35

AHAN FINAL OLMUS BENIM HABERIM YOK.. BNDE NEDEN YAZMIOSUN DIYE YAZMAYA GELMISTIM UF UF OKUYORUM HEMENN
_________________
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://thalia.emilaforums.com
seduccion
Super mod
Super mod
avatar

Erkek
Yaş : Kayıt tarihi : 08/04/08 Mesaj Sayısı : 4687 Nerden : Thalia dünyasından... Hobiler : Thalia-Britney Kardeşliği Fobiler : ----
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   Perş. Eyl. 25 2008, 23:46

Final gerçekten duygusal.Eline sağlık...
_________________


25
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://www.britneythalia.com
dulce maria
Closer To You
Closer To You
avatar

Kadın
Yaş : 27 Kayıt tarihi : 05/01/09 Mesaj Sayısı : 197 Nerden : bedenim ankarada olabilir ama ruhum daima PONCHO'mun yanında.. Hobiler : resim..müzik...dans Fobiler :
Konuya puan ver
MesajKonu: Geri: Hareket Vakti   C.tesi Mart 07 2009, 22:21

İlk kez okudum ama gerçekten harika. Özellikle finalde ki son cümleler süper. Ellerine sağlık:)
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://rbdfantr.forumd.biz/index.forum

Hareket Vakti

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
3 sayfadaki 3 sayfası Sayfaya git : Önceki  1, 2, 3

Bu forumun müsaadesi var: Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
ThaliaFan.com :: ThaliaFan Üyelerine Özel :: Senaryolarınız -